5555+ นาก็งง ฝรั่งก็งง

     ช่วงนี้ไมค่อยมีเวลามาบันทึกเลยค่ะ เพราะต้องทำงานเช้าเลิกดึกเกือบทุกวัน กว่าจะกลับมาถึงห้องก็เล่นเอาเพลียสุดๆเหมือนกัน...ตอนนนี้นาทำงานอยู่ที่ มาบุญครองค่ะ ซึ่งใครเคยไปแถวนั้นก็จะรู้ว่านักท่องเที่ยวต่างชาติเยอะมากๆเลยค่ะ....

     เวลามีลูกค้ามาซื้อสิ้นค้าเวลานาอยู่คนเดียวเป็นอะไรที่ลำบากมากเลยค่ะ คือแบบว่าฟังเขาไม่รู้เรื่องค่ะ 555+ ไปทำวันแรกทำตัวไม่ถูกเลยค่ะ คือรู้สึกจะไม่ค่อยได้ใช้ภาษาอังกฤษเท่าไหร่พอไปเจอแบบนี้เลยเป็นอะไรที่ยากเหมือนกันค่ะ...จำได้ว่าวันแรกที่ไปทำ เขาถามอะไรมา นาไม่รู้เรื่อง ก็จะตอบ เยสๆ โนๆ ไปตามประสาแหละค่ะ(ลูกค้าบางคนเขาก็จะไม่เรื่องมากค่ะเพราะพูดมากไปเขาก็ไม่รู้เรื่องนาเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องเขาเลยรีบๆซื้อไปเลยค่ะถ้าถูกใจ 555) บางทีคิดมาแล้วก็นั่งขำตัวเอง...อิอิ.

     ชอบค่ะเวลาลูกค้ามาซื้อของแล้วอารมณ์ดี พูดคุยด้วยดีๆ ทำให้เราผู้เป็นพนักงานเต็มใจที่จะบริการและมีกำลังใจในการทำงานด้วยค่ะ ชีวิตพนักงานขายตรงอย่างเราใครไม่ได้มาสัมผัสก็ไม่มีวันเข้าใจหรอกค่ะ...บางทีต้องรับอารมณ์ของคนในหลายๆรูปแบบ...

    ทำงานอยู่ที่มาบึงคลองก้รู้สึกดีค่ะ ตอนนี้ก็เริ่มสื่อสารกับต่างชาติพอรู้เรื่องบ้างแล้ว อันที่ไม่รู้เรื่องก็ เรียกพี่เขามาคุยเอา อิอิ บางทีคิดไม่ออกใช้ศัพท์ตามตัวเลยค่ะ 555+ วันๆเจอคนหลายคน ก็เริ่มเรียนได้หลายๆอย่างค่ะ...

    พอหมดงานนี้นาก็คงเปิดเทอมแล้ว คงพักเรื่องงานไว้ก่อน ให้ตารางเรียนเข้าที่ก็คงจะทำงานเหมือนเดิม ทั้งเรียนและทำงานได้ประสบการณ์กว่าที่คิดค่ะ เป็นกำลังใจให้นาด้วยนะค่ะ อิอิ