น้องดรีมชอบ “เจ้าตาหวาน”ของพ่อครูฯมากแต่ไม่กล้าเข้าใกล้ นกยังจำได้ดีว่า น้องดรีมจับมือนกแน่นและไม่กล้าเข้าใกล้ ๆ “เจ้าตาหวานของพ่อครู”

                          
              ในระหว่างที่เข้าอบรม “วิทยากรกระบวนการ”ที่มหาชีวาลัย ที่บ้านพ่อครูบา ฯ ซึ่งในการเข้าอบรมครั้งนี้ นกได้หนีบเจ้าลูกชายตัวใหญ่ไปด้วย เนื่องเพราะอยากให้เขาได้เรียนรู้การอยู่ร่วมกับคนอื่นและอยากให้เขาได้พบอะไรแปลก ๆ นอกเหนือจากชีวิตประจำวัน ซึ่งถือว่าได้ผลพอสมควร 

                            “น้องดรีม” ชื่นชมหมูป่า หลังเรือนพัก มักชวนให้นกไปดูวันละหลาย ๆ ครั้ง น้องดรีมแปลกใจว่าระหว่าง เป็ดกับ ห่านมันแตกต่างกันตรงไหน นกก็แนะให้ถามพ่อครูบา ดรีมซึ่งถือว่าเป็นเด็กที่ไม่กล้าที่จะถามใคร ๆ กลับกล้าที่จะถามกับ ท่านพ่อครูว่า เป็ดกับห่านมันแตกต่างกันตรงไหน ซึ่งก็ได้รับคำตอบที่ทำให้น้องดรีมยิ้มได้ น้องดรีมชอบ “เจ้าตาหวาน”ของพ่อครูฯมากแต่ไม่กล้าเข้าใกล้ นกยังจำได้ดีว่า น้องดรีมจับมือนกแน่นและไม่กล้าเข้าใกล้ ๆ “เจ้าตาหวานของพ่อครู” 

                               น้องดรีมตัวโต สูง 174 ซม. น้ำหนักถึง 85 กิโล ฯ แกเป็นเด็กพิเศษ พร่องสติปัญญา ทางการแพทย์บอกว่า “ประสาทสั่งการจากสมองกับมือไม่สัมพันธ์กัน”ก็ไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกัน แต่ก็พยายามที่จะฝึกการเขียนของน้องดรีมแต่ไม่ค่อยได้ผล จึงซื้อเครื่องคอมพิวเตอร์ให้น้องดรีม และก็พยามยามฝึกให้น้องดรีมได้พิมพ์คอมพิวเตอร์โดยผ่านการให้งานพิมพ์จากเรา ตอนแรกผิดบ้าง ถูกบ้างก็จะให้กำลังใจ ซึ่งตอนนี้ถือว่า “น้องดรีม พิมพ์คล่องมาก ๆ” น้องดรีมจะเป็นคนมีโลกส่วนตัวสูง ไม่ค่อยกล้าที่จะไปไหน กะระยะทางไกล-ใกล้ไม่ค่อยถูก การข้ามถนนยังต้องจูงข้าม เมื่อก่อนน้องดรีมจะเป็นคนอารมณ์ฉุนเฉียวมาก
 
                     นกพาขึ้นไปรักษาทั้งที่ นครสวรรค์ กรุงเทพและที่สุดท้ายที่ โรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ หมอบอกว่า น้องดรีมเป็นสมาธิสั้นต้องให้ยาเพื่อยืดสมาธิ นกใช้ยานี้กับน้องดรีมท่ามกลางคำถามจากน้องดรีมว่า “นี่ยาอะไร” ก็ตอบว่า ยาทำให้กินแล้ว น้องดรีมเก่งและฉลาด แต่พอน้องดรีมโตขึ้น ๆ ก็ไม่สามารถโกหกเขาอีกได้เพราะเขามีปฏิกิริยาต่อต้านมาก ประกอบกับน้องดรีมมีอารมณ์ที่รุนแรง ขี้โมโหง่าย ส่วนหนึ่งของยาจะทำให้น้องดรีมลดความรุนแรงของอารมณ์ได้


                   สองปีทีเดียวที่ใช้ยากับน้องดรีม แต่ก็ไม่ได้ทำให้อารมณ์ของน้องดรีมที่รุนแรงลดน้อยลง นกจึงเริ่มอ่านหนังสือและศึกษาถึงพฤติกรรมของ เด็กสมาธิสั้นและเริ่มลงทำตาม โดยใช้คำว่า “บำบัดด้วยใจสู่ใจ” ซึ่งต้องใช้เวลานาน ๆ ๆ ๆ มากและอยากจะเขียน blog เรื่องนี้ด้วย แต่คงต้องขอเวลารวบรวมข้อมูล สังเคราะห์ข้อมูลสักหน่อย คาดว่า ใน gotoknow แห่งนี้คงมีบางท่านที่ประสบปัญหาและอยากพูดคุยกับเราบ้างและหวังว่าจะเป็นประโยชน์บ้าง

                 อ่าว..หลงประเด็นไปแล้ว อิอิ แล้วได้อะไรที่..สวนป่า..ครูบาสุทธินันท์..นอกจากจะได้ใช้เวลาช่วงหนึ่งของวันหนึ่งซึ่งไม่เคยนึกถึง โลกภายนอก สวนป่าเลย มีความสุขในบ้านหลังใหญ่ของท่านครูบา ได้มิตร และได้สัมผัสใจ และอีกมากมาย วันนี้นกเขียนแค่นี้ก่อนนะ 14.18 (ของวันที่ 23 พค.) ต้องรีบไปเรียนวิชา ระบบข้อมูล ฯ สงสัยอาจารย์จะเข้าห้องสอนแล้วละ ...ไปแล้วได้อะไรที่..สวนป่า..ครูบาสุทธินันท์.. (ภาค 2) จะรีบสรุปและเขียนอีกเร็ว ๆ นี้ อิอิ...บ๊าย ...บาย