ไม่เจอเพราะสิ่งล้ำค่ามันอยู่ใกล้ตัวตนของเราแค่นี้เองนะ

ประสบการณ์คนเรามีมากจนล้นออกมากองท่วมหัวตนเองก็เยอะนะการเดินทางมีสิ่งที่พบเจอมากมายจนยากที่จะจดจำ 

 การค้นหาสิ่งล้ำค่าไปจนสุดหล้าฟ้าขอบอันไกลแสนไกลสุดท้ายก็ค้นหาไม่เจอเพราะสิ่งล้ำค่ามันอยู่ใกล้ตัวตนของเราแค่นี้เองนะ  ดังเด็กชายจอมแก่นกับแสนซนเดินทางค้นหาแต่ไม่เจอ  สิ่งที่เจอกับเป็นเรื่องเล่าสู่กันฟังว่า...

จอมแก่น...นี่แสนซน...ทำไมคนเขาชอบค้นหาสิ่งที่ผิดอย่างตัวหนังสือเต็มกระดาษก็ยังส่องหาว่ามันผิดตัวไหนบ้างนะ

แสนซน...ก็คนมีอวิชชานะ

จอมแก่น...เอ..ลุงคนนั้นยืนอยู่หน้าประตูตั้งนานทำไมไม่บิดประตูเข้าไปนะ

แสนซน...ก็ประตูลูกบิดไง  ลุงไม่บิดนะ

จอมแก่น...เอ...เขาสร้างวงเวียนไว้ทำไมนะ

แสนซน...ก็เขาสร้างไว้ให้รถอ้อมเล่นนะ

จอมแก่น...คนฉลาดต้องไปอ่านหนังสือที่ห้องสมุดจริงไหม

แสนซน...เข้าใจถูกที่ผิดนะ  ที่จริงเป็นห้องหนังสือ ไม่ใช้ห้องสมุดนะ ฮิ ฮิ ฮิ