ซาบซึ้งตรึงจิตมวลมิตร gotoknow

      กลับจาก เฮฮาศาสตร์ 5 ที่มหาชีวาลัยอีสาน รู้สึกมึนๆศีรษะ นั่งรถมากับลุงเอก ป้าจุ๋ม น้องจิ น้องโจ้มาถึงกรุงเทพฯราวตีสาม แล้วขับรถต่อมาถึงบ้านส่งน้องจิ น้องโจ้ เสร็จก็ ตีห้า สว่างพอดี นอนหลับ ไปตื่นตอนสาย ค่ำๆไปเป็นพิธีกรงานเวียนเทียนวันวิสาขบูชา แล้วไปงานศพต่อ

     รุ่งเช้ามึนศีรษะมาให้หมอตรวจไขมันในเลือดและเบาหวานก็ปกติ แต่อดข้าวก่อนตรวจพอเจาะเลือดไม่นานก็หน้ามืด แต่พอพักก็หายเลยขับรถมาโรงเรียนแต่ยังมึนอยู่ช่วงเช้าว่างสอนจึงขอนอนพักที่ห้องพยาบาล มีเจ้าหน้าที่จากกระทรวงเกษตรมาขอพบคุยเรื่องจะขอเพลงอีแซวไปแสดงในงานของส.ป.ก.

  บ่ายโมงเข้าห้องสอน ม.๖/๔ แต่อ่อนเพลียมากขยับมือขยับแขนขาแทบไม่ไหวจึงโทรศัพท์ให้ภรรยามาพาไปคลินิก หมอตรวจแล้วฉีดยา ๒ เข็ม พร้อมให้น้ำเกลือ ๔ ชั่วโมง จึงกลับบ้านได้

  น้องจิรู้ข่าวก่อนใครมาเยี่ยมมานั่งเฝ้า ซื้อของมาให้ ซาบซึ้งใจมาก

  วันนี้ได้เปิดบันทึกน้องจิดูมีมิตรรักแสดงความห่วงใย อวยพรขอให้หาย จึงอดไม่ได้ที่จะขอขอบคุณและซาบซึ้งใจในไมตรีจิตของทุกคนครับ