พอถึงวันใกล้โรงเรียนจะเปิด..มันเกิดอาการแปลกๆ...ไม่ใช่ตื่นเต้น...ไม่ใช่ดีใจ....แต่ยากที่จะกล่าวออกมา...มันคือใบสั่งจากสวรรค์หรือนรกกันแน่....ช่วงโรงเรียนปิดเทอมนี้..น้องจิได้มีโอกาสไปหาประสบการณ์ดีๆ กับครอบครัวที่น้องจิรัก...ครอบครัวนี้รวมตัวกันทั้งประเทศ เขาใช้ชื่อสกุลว่า " แซ่เฮ "
วันที่ 26 นี้แล้ววววววว...น้องจิจะต้องเดินทางไปเข้าหอพัก...นี่ก็ 20 เข้าไปแล้ว...นึกแล้วเศร้า....แต่ก็ต้องก้าวไปเพราะนั่นคืออนาคตของเรา...น้องจิต้องจากคุณแม่ ต้องจากคุณครูที่โรงเรียน..และที่สำคัญ ต้องจากมิตรรักใน gotoknow ที่เป็นเสมือนสายสัมพันธ์สายโซ่ ที่เชื่อมโยงกันด้วยจิตใจ ผ่านโลกไซเบอร์ นี้ไป....แล้วน้องจิจะลงแดงตายไหมล่ะนี่
จากภูเก็ต จนถึงสวนป่า....ทุกความทรงจำ...มันจารึกในจิตใจของเด็กเสียงเหน่อๆคนนี้...(แต่อาจไม่เหน่อเท่าครูเสียงเหน่อ)....โลกของความอิสระคงจะลดน้อยลง...นกตัวน้อยๆ ที่บินตามท้องฟ้า..กำลังจะเข้ากรงแล้ว แงๆๆๆ
น้องจิจะทำยังไงดี...ตอนนี้อ้ายเพื่อนรักก็ไปเข้าหอพักแล้ว...เหงาไหมเพื่อนรัก...น้องจิโทรไปหาน้องอ้ายมา...อ้ายบอกว่า เหมือนถูกทิ้งเลย...เดี๋ยวอ้ายออนเอ็ม เดี๋ยวน้องจิคงได้คุยกับอ้ายในเอ็มบ้าง....สงสารตัวเองขึ้นมาทันที บวกกับเป็นห่วงเพื่อนรัก ที่ต้องพลัดถิ่นไปอยู่ถึงพะเยา
แต่ทุกสิ่งทุกอย่างมันคืออนาคตที่เราต้องฝ่าฝัน...อุปสรรคเพียงความเหงา ที่มันมาอยู่กับเราเหมือนเงาตามตัวอยางนี้...น้องจิ กับ น้องอ้าย ต้องฝ่าฝันมันไป สักวัน เงานี้คงเบาบางจางหายไป...ด้วยสายใยมิตรภาพจากเพื่อนใหม่...ที่ต้องพบเจอ
ตอนนี้น้องจิก็เตรียมตัว เตรียมใจ...เก็บของที่ต้องใช้ใส่กระเป๋าอีกครั้ง เพื่อจะเข้าหอพักที่ มหาวิทยาลัยศิลปากร คณะอักษรศาสตร์......ลุงเอกบอกว่า การเปลี่ยนแปลงชีวิตอาจติดขัดช่วงเริ่มต้นแต่พอปรับตัวปรับใจก็ไปได้เอง...นี่คือคำให้กำลังใจ จากลุงที่หนูรัก
ถ้าน้องจิห่างหายไปจากการเขียนบันทึก หรือว่า บันทึกน้อยลง ก็อย่าพึ่งลืมน้องจิไปนะค่ะ...น้องจิยังรักและคิดถึงทุกท่านอยู่..แต่คงจะมีเวลามาเยี่ยมเยียนได้น้อยลง....เขียนไปน้ำตาซึม..แงๆๆๆ...พ่อครูจ๋า รักษาสุขภาพด้วยนะค่ะ....
ลุง ป้า น้า อา ทุกท่าน....ดูแลตัวเองดีๆนะค่ะ....น้องจิคิดถึงมากๆ.....สิ่งหนึ่งที่น้องจิยังทำใจไม่ได้ก็คือ...ต้องใส่ชุดนักศึกษาอ่ะเจ้าค่ะ...ใส่แล้วมันแปลกๆ ใส่แล้วก็ถอดเก็บทุกที...เศร้า...แต่คนหน้าตาดี ใส่อะไรก็ต้องดูดีอยู่แล้วแหละเจ้าค่ะ จริงไหม? อิอิ
อาสิทธิรักษ์ อย่าพึ่งลืมหลานคนนี้นะเจ้าค่ะ......โลกของน้องจิในมุมมองที่กว้างขวาง แต่ใครจะไปรู้ว่า ในความกว้างนั้นจะมีความคับแคบซ่อนอยู่........
เหมือนนกน้อยกำลังจะบินเข้ากรง..กรงนี้กำลังจะถูกส่งไปยังอีกฝั่งหนึ่งของชีวิต...ยังรอคอยวันที่กรงนกเปิดไปสู่โลกใหม่ ที่สดใส..ขอเพียงอดทน ยอมอยู่ในกรงสัก 4 ปี ....เอิกๆๆๆๆ
แต่ก็ยังดี...ที่ลุงเอกพาไปหาเพื่อน....งานนี้ เลยมีควายไปเป็นเพื่อน อ้าว ไอ้ทุยลุยไปพร้อมกัน อิอิ
รักและคิดถึงทุกๆท่านเจ้าค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^
* ดูท่าทาง น้องจิ จะตื่นเต้นน่าดู
* พี่เข้าใจ เข้าใจดี ก็แหม เหมือนเพิ่งผ่านมาปีที่แล้วนี่เองเนาะ หุ หุ
* มายืนยัน นั่งยัน และนอนหลับปุ๋ยยัน ว่า ไม่ใช่กรงแน่นอนจ้า
* แต่เป็นแหล่งเรียนรู้ ที่น่าสนใจอีกแห่ง ...
* เป็นกำลังใจให้น้องเสมอจ้ะ
น้องจิคะ
เดี๋ยวก็คง ยุ่งๆ เฉพาะช่วงแรกๆ ที่มีกิจกรรมเยอะ
เดี๋ยวนี้อินเทอร์เน็ตที่มหาวิทยาลัยคงมีพร้อมให้ นศ. ใช้กันแล้วคะ ไม่ต้องห่วง
ขนาดที่ มอ. ยัง Wireless ให้ใช้แล้วคะ สบายๆ ไม่ต้องห่วง
ได้เข้ามาเจอพี่ๆ น้องๆ ใน G2K บ่อยแน่ๆ จ๊ะ
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่ปูจ๋า
ไม่ใช่กรงก็อาจจะคล้ายๆละมั่งค่ะ ดูซิ ใจคอไม่ค่อยจะดี โทรหาเพื่อนอ้ายเมื่อกี้นี้ บอกว่าเหงามากๆ คิดถึงจังเลยเพื่อนรัก ....พี่ปูเหงาเปล่าค่ะ คิดถึงพี่ปูเช่นกัน รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^
นู๋จิจ๋า
อย่าให้สถานศึกษาเป็นเสมือนกรงกั้นอิสรภาพเลยนะคะ สถานศึกษาก็เปรียบเสมือนอีกโลกหนึ่ง ที่นู๋จิจะต้องก้าวเข้าไปสัมผัส
ช่วงเวลา 4 ปี ไม่นานเลยค่ะ เพราะเมื่อนู๋จิก้าวพ้นจากโลกนี้แล้ว นู๋จิจะกลับมาย้อนมันไม่ได้อีกแล้ว
เก็บเกี่ยวทุกอย่างให้เต็มที่นะคะ น้าแป๊ดจะคอยติดตามความสำเร็จของน้องจิอยู่ห่าง ๆ ค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ น้องจิซะอย่าง ทำได้อยู่แล้ว
ขอเพียงใจเรากล้าฟันฝ่า ไม่ว่ากรงทองไหน ๆ ก็กั้นเราไม่ได้หรอกค่ะ
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่มะปรางจ๋า
น้องจิก็จะพยายามหาที่มาเจอญาติในโกทูโนว์นะค่ะ แต่ไม่รู้ว่าจะมีโอกาสหรือเปล่า แงๆๆ คิดถึงนะพี่สาว จุ๊บๆๆ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ --->น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ น้าแป๊ดจ๋า
ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจหนูค่ะ น้องจิจะพยายามเก็บเกี่ยวความรู้ ประสบการณ์ให้ได้มากที่สุด ในขณะที่อยู่ในกรงใบใหญ่(ก็แล้วกันค่ะ) คิดถึงนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ --->น้องจิ ^_^
น้องจิคนเก่ง
ไหวอยู่แล้วลูก
แค่ปีแรกเท่านั้นละ ดูแต่ลูกสาวลุงสิพอขึ้นปีสองมาชนะพนันถอยเอามอไซด์ออกไปโบยบินแล้ว
สู้ๆๆ
สวัสดีเจ้าค่ะ พี่สายลม แสงแดด
พี่สายลม น้องจิอ่ะ คิดถึงทุกๆคนเลยนะ แต่ก็ต้องก้าวไปข้างหน้าแล้วในอีกไม่กี่วันนี้เอง ยังไงก็อย่าพึ่งลืมน้องจินะ คิดถึงพี่มากๆ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ ลุงเปลี่ยน
ดีใจจังที่ลุงแวะมาเยี่ยมหลาน อิอิ คิดถึงนะค่ะ ไม่เจอที่สวนป่า ยังถามหาลุงอยู่เลย ลุงสบายดีนะค่ะ น้องจิจะพยายามปรับตัวให้เร็วที่สุด รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ ขอบคุณที่แวะมาให้กำลังใจหลานค่ะ
เป็นกำลังใจให้เช่นกันเจ้าค่ะ --->น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ ป้าหมอเจ๊จ๋า
คิดถึงจังเลย ขากลับไม่มีป้าหมอมาด้วย รู้สึกรถว่างๆ ขอบคุณที่เข้ามาให้กำลังใจน้องจิค่ะ หนูจะสู้ อิอิ แต่ก็อดคิดถึงไม่ได้ รักป้าหมอนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณน้าลูกหว้า คนสวย
คิคิ เป่าขลุ่ยจนหมาหลับเลย 555++ ขอบคุณมากค่ะ คิดถึงนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณครูแกนด์
ขอบคุณที่มาเล่าประสบการณ์ให้ฟัง ช่วยสร้างกำลังใจให้หนูมากๆเลยค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^
เสร็จแน่ เข้ากรงแล้ว
สงสารเจ้าทุย น้ออออ
สวัสดีเจ้าค่ะ พ่อครูจ๋า
พ่อจ๋า น้องจิจะเข้ากรงแล้ว แต่จะอดทน อิอิ รักพ่อนะค่ะ รักษาสุขภาพด้วยเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^
สวัสดีเจ้าค่ะ ครูข้างถนน ที่น่ารัก
อิอิ ไม่สงสารน้องจิหรอค่ะ สงสารเจ้าทุยแทน อิอิ คิดถึงค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----> น้องจิ ^_^