.... เจตนาแน่วแน่และยั่งยืน มิผันแปรเป็นอื่นขอยืนยัน ....

.... กี่ฤดู ....  

 

 

ฤดูกาล ผ่านไปแต่ละครั้ง
มีความหลังฝังใจให้หวนหา
ในเรือนร้างห่างไปไกลลิบตา
ผ่านฟากฟ้าโค้งรุ้งสูงตระการ

 

 เหมันต์ หนาวร้าวใจกลางไพรพฤกษ์
ให้ระลึกถึงครั้งนั่งอ่านสาส์น
มีเพียงแสงอัจกลับกับดวงมาลย์
ตั้งใจร้อยเรียงผ่านงานกวี


ครั้น คิมหันต์ ผันมาพาร้อนรุ่ม
ดั่งไฟสุมรุมเร้าใจไปทุกที่
ร้างลาลับไร้เยื่อใยแม้ไมตรี
หทัยนี้ตรอมตรมระทมใจ

ผ่าน วสันต์ พิรุณพรำยิ่งเหน็บหนาว
ยิ่งเปลี่ยวเปล่าขมขื่นสะอื้นไห้
น้ำตาร่วงเคล้าปนสายฝนไป
สู่ธาราสายใหม่ไม่หวนคืน

 

กี่ฤดู กี่กาลที่ผ่านล่วง
ทุกทุกช่วงเป็นจริงมิอาจฝืน
เจตนาแน่วแน่และยั่งยืน

มิผันแปรเป็นอื่นขอยืนยัน

 

* อัจกลับ – ชวาลา – โคมไฟ