วันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่จะใช้ชีวิตแบบบูรณาการ  เหตุจากวันนี้ได้ลงปฏิทินมาหลายวันนี่เอง  จึงไม่ได้ไป....เฮฮาศาสตร์ 5

ไปไหนๆ ก็คงจะเหมือนกัน  หากจะรู้จักปรุงแต่งชีวิตให้เหมาะสมกับเวลา  สถานที่ และจิตใจ 

เรื่องมีอยู่ว่า  วันหนึ่งครูอ้อยไปโรงเรียน  กำลังลงนามเวลามาทำงาน  ก็เห็นที่ป้ายติดไว้ว่า  เรียนเชิญท่านที่สนใจไปทำบุญสร้างองค์ประธานกับคุณ.......ที่วัด.......จังหวัดนนทบุรี  วันที่ 18 นี้

ครูอ้อยจึงขอลงนามว่าจะไปทันที  ด้วยเหตุแห่งในอดีตนั้น  คุณ.....ที่กล่าวถึง  ซึ่งเป็นผู้ปกครองนักเรียนที่ครูอ้อยสอน  เคยช่วยทำบุญร่วมกันกับครูอ้อย หลายๆต่อหลายครั้ง ไม่ว่าจะเป็นบุญกฐิน  ผ้าป่า  งานศพคุณพ่อของพ่อบ้าน  ช่วยแต่ละครั้ง  คราวละมากๆ  แบบไม่เหมือนใคร 

ครูอ้อยสำนึกในบุญคุณของคุณ......ไม่อาจกล่าวนามได้  เพราะท่านมีชื่อเสียง  จึงลงนามว่าจะไปด้วย 

ต้องไปให้ได้เพราะ  มาทราบเมื่อวันศุกร์ที่ผ่านมาว่า.....มีครูอ้อยไปคนเดียว  ครูอ้อยจึงต้องไปให้ได้  กับน้องขวัญ 

การไปบุญครั้งนี้  มีรถมารับถึงโรงเรียน  หากไม่ไป ก็จะไม่น่ารัก  ครูอ้อยจะขับรถไปจอดที่โรงเรียน   ฝากไว้  และกลับมาที่โรงเรียน เพื่อนำรถกลับบ้าน  สะดวกดี

*****

เรื่องของความกตัญญูรู้คุณคน  เคยเขียนไว้ในอย่าดูหมิ่นผู้สูงวัยทำงานเก่งที่เรียนมาน้อย .....และ 

การบูรณาการชีวิต  ก็เคยเขียนไว้ที่บูรณาการชีวิต:เวลา:สุขภาพ:ความเป็นอยู่ 

สำหรับบันทึกนี้.....เป็นเรื่องของกตัญญูที่กล่าวไปแล้ว  

ไปทำบุญ  ก็เหมือนกับการที่ได้ไปฝากธนาคารแห่งกุศลธรรม  ไม่ได้มีความเสื่อมเสียใดใด ถึงแม้ว่า  ครูอ้อยจะมีเวลาน้อยในการจัดการเรื่องอื่นๆ  แต่ครูอ้อยก็คิดบูรณาการชีวิตเสมอ  เพื่อความสุขทางใจที่ได้ประพฤติปฏิบัติในสิ่งที่ดีงาม 

ในเมื่อได้เกิดมาเป็นคน  มีโอกาสมาเยือน  จะไม่ต้อนรับ  ก็จะเหมือนกับการไม่รับโอกาสนั้นด้วย 

สุดท้าย  เรื่องที่ดีมากๆ  ก็คือ  ได้ผ่อนคลาย  ไปท่องเที่ยว  เปิดหูเปิดตา  ดูบ้านเมือง  มีแต่ได้กับได้นะวันนี้.....

ขอให้โชคดีทุกท่านที่ติดตามอ่านบันทึกของครูอ้อย 

ด้วยความปรารถนาดี  จากครูอ้อย....