(อุ้ยปลูก อุ้ยปลื้ม อุ๊ยรอชิม ต้นนี้ปลูกข้างบ้านอุ้ยเอง)

ตื่นเต้นจะทำยังไงดี...ใครมีวิธีลดการตื่นเต้นบอกหนูหน่อยนะค่ะ คือว่า กลัวหัวใจเด็กวายค่ะ....เหมือนบ้าอยู่คนเดียว...นั่งคนเดียวก็ยิ้มได้....แบบคนชอบจินตนาการ..555++ ได้ไปเล่นกับเพื่อนๆ แค่คิดก็มีความสุขแล้ว...แต่ถ้าได้ไปคงจะเหมือนขึ้นสวรรค์

ภาษาและวิธีเขียนรวมทั้งกระบวนการน้องจินำเสนอ น่าสนใจมาก การสื่อความหมายเป็นเสน่ห์ ที่สะท้อนความรู้สึกความสุข ความหวัง เชื่อมโยงกับผู้อาวุโสได้อย่างกลมกลืน จะเห็นว่าน้องจิไม่ได้มาเล่นสนุกอย่างเดียว เธอมีการบ้านที่เหมาะสมกับบทบาทเยาวชนคนเก่ง ในการเสนอเพลงอีแซว เป่าขลุ่ย สร้างบรรยากาศในงานเลี้ยงรับเย็นวันที่17 บทบาทที่จะมีส่วนร่วมในจุดพอดี เป็นเสน่ห์พิเศษในตัวของเด็กคนนี้ มาติดตามดูว่าความเป็นธรรมชาติในสภาพธรรมชาติ กับสังคมกลุ่มคนที่ถอดหัวโขน พบกันแบบไม่มีเขามีเรา เปล่าๆตรงๆนั้นจะเป็นฉันใด?

  

(ปลูกผักหวานป่า)

ตอนกลางวันน้าสร้อยเข้าครัวกับอาราม ทั้งๆที่ท้องยังอื้อเตื้อ แต่อาหารยวนใจเหลือเกิน นั่งโจ้กันจนหนังท้องตึง บ่ายแก่ๆอากาศเย็นๆน่านอนนัก แต่ฝนตั้งเค้าต้องรีบไปปลูกต้นไม้  บ่าย3โมง กามนิตหนุ่มมาถึงแล้ว แบบข้ามาคนเดียว นั่งรถทัวร์ต่อด้วยมอร์เตอไซด์มาถึงจุดหมายปลายทางจนได้

หลังอาหารกลางวัน พาอาจารย์สร้อยปลูกต้นมะม่วงมหาชนก ทับทิมสเปน ผักหวานป่า และน้ำเต้ายักษ์ ปลูกรอบๆบ้านอุ้ยจันตานั่นแหละ อีกหน่อยจะได้นั่งชมนอนชม

มีฝนปรอยๆมานิดหน่อย คืนนี้คงนอนสบายดี และถ้าโชคดีอาจจะได้นอนฟังเสียงอึ่งร้องท่ามกลางฝนตกหยิมๆ รุ่งเช้ายายฉิมจะมาเก็บเห็ด หลังอาหารเย็นรายการปูสะลีคงเกิดขึ้น ญาติทางไกลคงทยอยมาถึง

หมอเจ๊ ป้าจุ๋ม ลุงเอก หนูจิ อ.แป๋ว หนูนิน่า ราณี ครูสุ หมอเบิร์ด ทีมนักการ แซ่เฮ ทีมเชียงราย ใครๆๆๆ จะมาพร้อมหน้ากันส่วนใหญ่ ใกล้เข้ามาอีกนิด ชิดๆเข้ามาอีกหน่อย แล้วละขอรับ  

เตรียมมาลัยไว้คล้องใจที่รัก

เตรียมข้าวต้มหม้อใหญ่ไว้ให้รองท้องรอบดึก

เตรียมกอดไว้ มาเมื่อไหร่กอดเมื่อนั้น

 

Key Word: “ น้ำขึ้นให้รีบตัก ญาติรักมาให้รีบกอด อิ อิ.”