เรื่องนี้จากประสบการณ์จริงครับ เป็นเรื่องของความเหมาะสมระหว่างผู้อาวุโส และ ผู้อ่อนอาวุโส มี 2 ประเด็นที่จะขอนำมาแลกเปลี่ยนเรียนรู้ครับ
เรื่องแรก เรื่องของการ “ให้พร” ผมคิดว่าตามความเหมาะสม ผู้อาวุโส จะต้องเป็นผู้ให้พร ผู้อ่อนอาวุโส แต่เท่าที่เห็นในบางครั้ง ผู้อ่อนอาวุโส ก็มักจะเป็นฝ่ายให้พรผู้อาวุโสเสียเอง มี 2 กรณี ครับ
กรณีแรก การรดน้ำผู้สูงอายุ ผู้ไปรดน้ำกลับไปให้พรผู้อาวุโสในทำนองที่ว่าขอให้อยู่เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรของลูกหลาน ให้มีอายุมั่นขวัญยืน สุขภาพพลานามัยสมบูรณ์แข็งแรง อะไรประมาณนี้ ผู้อาวุโสเองก็ทำสีหน้าบอกไม่ถูก ด้วยคาดไม่ถึง หรือ งงๆอยู่ว่าอย่างไรกันแน่
กรณีที่สอง เรื่องการมอบของที่ระลึกให้กับผู้หลักผู้ใหญ่ ผู้ให้ก็มักจะอวยพรให้ผู้หลักผู้ใหญ่ท่านนั้น ในทำนองที่ว่าขอให้ มีความก้าวหน้าในราชการ ได้เลื่อนยศเลื่อนตำแหน่ง ผู้ใหญ่ท่านนั้นก็ดูเหมือนกับไม่ค่อยจะยินดียินร้ายเท่าไรกับคำอวยพรดังกล่าวนัก
เรื่องที่สอง เป็นเรื่องของการรดน้ำ ที่เห็นก็จะที 2 กรณี ครับ คือวันสงกรานต์ และ วันเกษียณอายุ ที่ผมเห็นหลายครั้งและคิดว่าไม่น่าจะถูกต้องนัก นั่นคือ การให้ผู้อาวุโสมากกว่า มารดน้ำ ผู้อาวุโสอ่อนกว่า หรือพูดง่ายๆว่า ให้ผู้ใหญ่มารดน้ำเด็ก
สำหรับผมเอง ผมมีความเชื่ออย่างนี้ครับว่า
1. การให้พรที่ถูกต้อง คือ ผู้ใหญ่ให้พรเด็ก
2. การรดน้ำที่ถูกต้อง คือ เด็กรดน้ำผู้ใหญ่
ขอบคุณครับ
มาเยี่ยม
เวลาผมไปรดน้ำผู้ใหญ่กว่าผมจะให้ท่านให้พรผมนะ
เวลาผมไปรดน้ำคนมีตำแหน่งแต่อายุน้อยกว่าผมผมจะอยู่เสมอและรดน้ำลงที่มือตามประเพณีเฉย ๆ ส่งแต่รอยยิ้มแค่นั้นแหละ ฮิ ฮิ ฮิ
ประเด็นที่ผมคิดว่าเป็นปัญหาก็ตรงกับของท่านอาจารย์ครับ คือ รดน้ำกันที่ตำแหน่ง ผู้อาวุโสบางคนทำใจไม่ได้ครับ ที่ต้องไปรดน้ำให้เด็ก(แต่ตำแหน่งสูงกว่า) และ จัดให้เด็กท่านนั้น (ผู้มีตำแหน่งสูง) อยู่ในที่ที่สูงกว่า
ตามความคิดเห็นของผมเองนะครับ ผมว่าคนที่ถุกรดน้ำ น่าจะเป็นคนที่มีอายุสูงที่สุด เอาผู้บริหารที่อายุน้อย ไปรดผู้ใต้บังคับบัญชาที่มีอายุมาก ก็ไม่น่าจะเสียหายอะไรนะครับ ดีเสียอีกจะได้ฝึกการลดอัตตาลงมาบ้าง
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ ท่านผอ.
ผมติดตามเข้าไปชมแล้วครับ
บรรยากาศสนุกมาก
ขอบคุณครับ