พ่อ... ผู้ชายคนหนึ่ง ผู้ให้กำเนิดซึ่ง “ลูก”
พ่อ... ต้นแบบแห่งความเป็นผู้ชายที่แท้จริง
มีความองอาจ กล้าหาญในการทำความดี เป็นตัวอย่างเพื่อให้ลูกหญิงและลูกชายเอาเยี่ยงและตามอย่าง
อาจหาญ แกร่งล้า สามารถยืนท้ากับอุปสรรคอย่างนานาเพื่อแอ่นอกอ้าท้าทายกับความดีที่จะก่อเกิดประโยชน์กับลูกตน
สามารถอ้าแขนปกป้องลูกเมื่อครั้งที่มีภัย เป็นอ้อมแขนที่อบอุ่นและปลอดภัย กว่าอ้อมแขนชายใดในโลกา
เป็นบุคคลที่มีแรงกายอันแข็งแกร่ง อีกทั้งมีเรี่ยวแรง แบก หาม ทั้งกายและใจของลูกไซร้ให้เติบโต
พ่อ... พูดน้อย ต่อยหนัก มีความรักแท้ต่อลูกฝังแน่นอยู่ในจิตใจ
พ่อนั้นถึงแม้ว่าจะพูดน้อย ไม่แสดงออก โดยเฉพาะ “ความรัก” ต่อลูก ๆๆ แต่ในหัวใจพ่อนั้นทั้งรก ทั้งห่วง เฝ้าทะนุถนอม ยามลูกห่างพ่อย่อมอ้างว้างด้วยห้วง กังวล กลัว กังวล ว่า “คน” ใจร้ายจะมาทำลายลูกของตน
พ่อ... ผู้ยอมเหนื่อย ยอมตรากตรำทำงานที่แสนหนัก ทั้งในภาระหน้าที่ของคำว่า “ผู้ชาย” อีกทั้งหน้าที่ของคำว่า “พ่อ” ที่ไม่ยอมให้ความเหนื่อยยากนั้นมากล้ำกลาย “แม่” และ “ลูก” ได้ด้วยชีวี
งานใดที่เป็นกิจของ “ชาย” อันชาตรี สิ่งเหล่านั้นเป็นหน้าที่ของ “พ่อ” ที่จะต้องเสี่ยงชีวีทำเพื่อลูกและครอบครัว
งานตอก งานแบก งานหาม งานที่ต้องจมอยู่กับความไม่สวยไม่งาม “พ่อ” นั้นทำได้เพื่อลูกยา
พ่อ... ผู้นำของครอบครัว ที่เป็นดั่งหัวเรือที่ชี้นำทางอันรุ่งเจริญ
ผู้มักน้อย สันโดษ ยินดีในปัจจัยสี่ที่ “พอเพียง” สละเสื้อผ้า อาภรณ์ ที่หลับ ที่นอน ยา หรือแม้กระทั่งอาหารอันโอชะเพื่อให้ลูกได้อิ่ม ดี มี สุข
ตัวอย่างที่ดี “พอเพียง” ไม่ฟุ้งเฟ้อ เป็นเสมือนเข็มทิศที่นำชี้ส่องทางชีวิตให้ลูก ๆ
พ่อ... ผู้ก่อร่างสร้างครอบครัวที่ประกอบด้วยแม่และลูก
พ่อ... มีสายใยที่พันธุ์ผูก แม่และลูกรักให้สมัครสมาน
พ่อ... เฝ้าดูแลความปลอดภัยให้ลูกในทุกาล
พ่อ... นั้นรักสมัครสมานด้วยแรงกายและแรงใจ
พ่อ... มีบุญและคุณอันประเสริฐ
พ่อ... เป็นผู้เลิศกว่าชายใด
พ่อ... เป็นดั่งขุนผาที่คุ้มภัย
พ่อ... เพื่อลูกไซร้หนักแน่นจริง
เราจักต้องทำดีทดแทนพ่อ ให้สมต่อความปรารถนาที่พ่อให้
เราจักต้องทำนุบำรุงพ่อทั้งกายใจ ให้พ่อได้ “สุขแท้” แน่ลูกดี...
ขอบคุณครับคุณสุญฺญตา
ที่ทำให้ผมได้คิดถึงช่วงความสุขที่ได้อยู่กับพ่อ
" เจ็ดปีได้อยู่กับพ่อ.....อุ่นพอไอรักมหาศาล
เป็นช่วงเวลา....ไม่ยาวนาน....แต่....ตลอดกาลมีพ่อในดวงใจ"
ถึงแม้พ่อไม่อยู่ในโลกนี้แล้วแต่ผมก็ยังรักพ่อครับ
รพี
พ่อ...
ความรักของพ่อนั้น ถึงจะไม่อ่อนโยนละมุนละไหม แต่ความรักของพ่อนั้นซาบซึ้งและจริงใจ ลูก ๆ ทุกคนสัมผัสได้ด้วยใจจริง
พ่อ... ที่ดูแข็ง และกร้าวนั้น ก็เพื่อปกปักษ์ รักษา ความปลอดภัย มิให้อันตรายใด ๆ มาเบียดเบียน แม่และลูก
พ่อ... เป็นผู้ชายที่อดทน เฝ้ารอ เพื่อให้ "ลูก" นี้หนอ ทดแทนคุณ
"ลูกกราบพ่อผ่านฟากฟ้าและฝั่งฝัน
พ่อคือคืนและคืนและวันอันศักดิ์สิทธิ์
ชีวิตเราเป็นชีวิตเดียวกันทั้งชีวิต
ลูกอุทิศให้พ่อพ้นจนนิรันดร์..."
"ในความเป็น "พ่อ" คนหนึ่ง
พ่อได้ให้ทุกอย่างเกินคำว่า ครบถ้วน และบริบูรณ์
พ่อให้คำสอน คำตักเตือน แนวคิด แนวทางชีวิต
ให้ความรู้ ให้การศึกษา ให้คำแนะนำ ให้กำลังใจ
ให้รู้จักทุกคุณค่าของการมีชีวิตอยู่
และเหนือการ "ให้" ทั้งปวง พ่อ "ให้"
สองสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในชีวิตลูก และชีวิตของคนหนึ่งคน นั่
นคือ "ให้อภัย" และ "ให้โอกาส"
ไม่มีการให้ใดยิ่งใหญ่เท่ากับการให้ทั้งสองนี้อีกแล้ว
"วันนี้ตื่นขึ้นมาพร้อมกับสายฝนอันชุ่มฉ่ำประดุจดั่งธรรมะอันชุ่มชื้นชะโลมใจ"
หนึ่งคนร้องไห้ หนึ่งคนเจ็บปวด หนึ่งคนมีความสุข
กรรมคือภพภพคือกรรมหนุนนำให้เราเกิด
เกิดมาเพื่ออะไร? เกิดมาเพื่อสร้างกรรมดีเพื่อเป็นทุนหนุนนำให้ไปสู่ภพที่ดียิ่งขึ้น
วันนี้ วันที่ 15 พ.ค. เป็นวันรำลึกถึงพระคุณอันยิ่งใหญ่เหนือแผ่นฟ้าเหนือมหาสมุทร "หนึ่งคนร้องไห้ หนึ่งคนเจ็บปวด หนึ่งคนมีความสุข"
หนูก็รักพ่อมั๊ก มาก คะ ในชีวิตนี้คงไม่มีใครรักหนูเท่าพ่ออีกแล้วคะ เมื่อคืนยังคุยโทรศัพท์กับพ่ออยู่เลย อิอิ
อ่านบทความนี้แล้ว รักพ่อจังงง
พ่อ... คำสั้น ๆ แต่มีความหมาย
พ่อ... แข็งแกร่ง แต่ไม่แข็งกร้าว
พ่อ... นำความแข็งแกร่ง เสริมสร้างความแข็งแรงแด่ลูกและครอบครัว
พ่อ... ผู้เสียสละ สละได้แม้กระทั่งชีวิตให้แม่และลูก "ปลอดภัย"
พ่อ... ผู้ชายที่ประเสริฐเกินใคร
พ่อ... ผู้ชายในอุดมคติที่ "ลูกชาย" ควรยึดถือเป็นเยี่ยงและเอาย่าง...
การกอดเป็นสิ่งยากยิ่งไปแล้วตอนนี้ สำหรับคนทีโตแล้ว
เพิ่งกอดพ่อเต้มตอนอายุสามสิบกว่านี่เอง
ยังจำอ้อมกอดพ่อได้ดี
ว่ามันอบอุ่น นุ่มนวล
มากแค่ไหน
เมื่อใดที่ท้อแท้อ่อนแอก็จะจดจำความรู้สึกนั้นไว้
ถึงแม้ห่างกาย แต่ก็ใกล้ใจ ความเป็นพ่อไซร้มิเคยเปลี่ยนผัน
ภายนอกถึงแม้จะดูหยาบกร้าน กระด้างบ้าง แต่ใจพ่อนุ่มละมุน รัก ห่วงใยลูกนั้นเสมอ
กอดพ่อ ก่อนที่พ่อจะกอด
ทะนุถนอมพ่อด้วยแรงกายและแรงใจที่มี
พ่อเหนื่อยมานานแล้ว ลูกแก้วขวัญชีวีควรที่จักตอบแทน...
เรื่องดี ๆ จากพระพยอม
อาตมามีเรื่องหนึ่งจะเล่าให้ฟัง โยมพ่อของอาตมาเป็นคนขี้เหล้า...หาเงินมาได้เท่าไหร่ก็กินเหล้าหมด พอเมาก้ดุด่าโยมแม่กับอาตมา อาตมาไม่ชอบพ่อมาก....... วันหนึ่ง โยมพ่อเมากลับบ้านไม่ได้ มีคนให้อาตมาพายเรือไปรับ ตอนนั้น อาตมายังเป็นวัยรุ่น ทำงานมาทั้งวันก็อยากจะนอน....อยากพักผ่อน....อาตมารู้สึกโมโหมาก พอพายเรือกลับบ้าน ก็ทิ้งโยมพ่อไว้ในเรือ แต่พ่อเมามากลุกไม่ไหว ตะโกนเรียก.... ไอ้ยอม... ไอ้ยอม... มึงมาอุ้มกูขึ้นบ้านหน่อย... กูขึ้นไม่ไหว ไอ้เราก็ทนรำคาไม่ไหว เดินกระทืบเท้า ตึง.. ตึง.. ตึง..กระชากร่างพ่ออุ้ม ในขณะที่อุ้ม.. ความรู้สึกเจ็บแค้นที่พ่อทำให้เราลำบาก ชอบด่าว่าเราเจ็บๆ พออุ้มพ่อขึ้นมาจากเรือ... ถึงหัวสะพาน กระจับร่างพ่อกระแทกกับหัวสะพาน ก้นพ่อกระแทกกับพื้นไม้อย่างแรง เสียงดังโครม....พ่อแกร้องไห้.... แล้วพูดว่าไอ้ยอมนะ... ไอ้ยอม..กูอุ้มมึงมาแต่เล็กแต่น้อย.... กูนอนหลับ.. แต่มึงไม่ยอมนอน... ร้องไห้กวน..กูต้องลุกมาอุ้มมึง... ร้องเพลงกล่อมให้มึงนอนจะไปไหนมึงเดินไม่ไหว.. มึงเหนื่อย..กูก็ต้องอุ้มมึง.. ทั้งที่กูก็เหนื่อยกูอุ้มมึง.. มึงทั้งขี้..ทั้งเยี่ยว.. ใส่กูแต่กูไม่เคยทุ่มมึงลงกับพื้นเลย....เพราะกูรักมึง......วันนี้... มึงอุ้มกู เหล้ากูไม่ได้หกโดนมึงสักนิด มึงทุ่มกูลงพื้นทำไม.....
พอพ่อพูดจบ น้ำตาไม่รู้มาจากไหน มันไหลพรูลงมาอาบสองแก้ม อาตมาเจ็บปวดหัวใจเหลือเกิน
ก้มลงกราบพ่อ แล้วพูดว่า พ่อครับ ต่อจากนี้ไป...ผมจะอุ้มพ่อตลอดชีวิต โดยไม่บ่นและทุ่มพ่อ
ลงพื้นอีกแล้วละครับ หลังจากนั้น อาตมาทำงานอย่างหนักเพื่อมาให้พ่อ หวังให้พ่อสบายขึ้น
แต่เมื่อถึงวันนั้น มันก็สายไปแล้ว โยมพ่อได้จากอาตมาไปแล้ว คิดแล้วมันทรมานใจเหลือเกิน อาตมาทำผิดพลาดไปแล้ว และแก้ไขไม่ได้ จึงอยากเตือนทุกคนเอาไว้ ไม่อยากให้เสียใจไปตลอดชีวิต
แล้วคุณล่ะ เคยทำอะไรให้พ่อเสียใจบ้างหรือเปล่า บางครั้งเราอาจเข้าใจท่านผิด บ้างครั้งท่านเฉยเราก็คิดว่าท่านไม่สนใจ แต่พอเราโตเราก็จะรู้เองว่าสิ่งที่ท่านทํากับเรามันเป็นสิ่งที่ท่านหวังดีกับเราเสมอ
ขอให้รู้จักค้นหาหัวใจตัวเองให้ทันเวลาก่อนที่ทุกอย่างมันจะสายเกินไป.....
เป็นสิ่งประเสริฐ แสนเลิศ ในการสานเพิ่มการต่อ
เรื่องที่ดี เรื่องที่ประเสริฐเช่นนี้ ประเสริฐแท้แห่งการเตือนจิต สะกิดใจ
ขออนุโมทนาสาธุการการงานบุญที่ท่านได้กอบขึ้นในครั้งนี้
การให้ธรรมเป็นทาน ย่อชนะการให้ทั้งปวง...