จาก เวนิสวาณิช พระราชนิพนธ์ รัชกาลที่ 6
"ฟังดนตรีเถิดชื่นใจ"
...ชนใดไม่มีดนตรีการ
ในสันดานเป็นคนชอบกลนัก
อีกใครฟังดนตรีไม่เห็นเพราะ
เขานั้นเหมาะคิดขบถอัปลักษณ์
หรืออุบายมุ่งร้ายฉมังนัก
มโนหนักมืดมัวเหมือนราตรี
และดวงใจย่อมดำสกปรก
ราวนรกชนเช่นกล่าวมานี่
ไม่ควรใครไว้ใจในโลกนี้
เจ้าจงฟังดนตรีีเถิดชื่นใจ...
----
ปี ค.ศ.1949 ในฝรั่งเศส มี ร.ร.ประจำที่ออกจะเป็น ร.ร.ดัดสันดาน ด้วย เพราะมีแต่เด็กเกเีร แค่ป้ายหน้า ร.ร. ก็น่ากลัวแล้ว เขียนว่า Fond de L'Etang (แปลว่า, Bottom of the Pond) มีครูใหญ่ที่โหดสุดๆ เวลาจะลงโทษนักเรียนก็จะพูดว่า "action = reaction" เป็นอันรู้กัน จนกระทั้ง มีครูสอนดนตรีเข้ามาใน ร.ร. ตามสูตรหนังอะไรๆ ก็ดีขึ้น ดนตรีบำบัด ช่วยท่านได้ เด็กที่เฮี้ยวสุดๆ ก็ร้องเพลงได้ดีสุดๆ สุดท้ายก็มีเหตุการณ์ที่จะทำให้ครูต้องถูกไล่ออกกลางครัน พอให้หนังได้เศร้า น้ำตาไหล ตอบจบ 
หนังดี เพลงเพราะ ด้วยคณะนักร้องเสียงประสาน Les Petits Chanteurs de Saint-Marc ผมตั้งเพลง original song ไว้ที่หน้าบล็อกด้วยครับ เพราะกำลังซึ้งกับหนัง 
----
ปล. โรงเรียน กับ โรงเรียน มีคำย่อว่ายังไงครับ " ร.ร. หรือ รร. " ?
งงเลย 
ร.ร. ค่ะ