วันนี้ขอข้ามบันทึกเรื่อง Yabusame ที่เกริ่นไว้กลับมาเรื่องคิวโดะธรรมดาก่อนหนึ่งวัน จริงๆว่าจะเขียนเรื่องนี้มาหลายทีแล้ว แต่วันนี้ไปซ้อม โดนครูปรับแก้ท่าทางแล้วก็หวนให้คิดว่า "การยิงคิวโดะกับการเดินทางสายกลางนี่มันอยู่คู่กันจริงๆ"
หลายๆครั้งที่พูดถึงคิวโดะ ก็มักจะได้ยินคนพูดถึงการฝึกตนในแบบเซน เหมือนการนั่งสมาธิ ฯลฯ คือต้องมีการกำหนดจิต กำหนดใจ กำหนดลมหายใจเข้าออก ให้รู้ตนเองเสมอในทุกๆท่วงท่า ว่าง่ายๆ ไม่มีสติก็ยิงคิวโดะไม่ได้ฉันใดฉันนั้น
แล้วจะยิงคิวโดะให้ท่าสวยและถูกต้อง ก็ต้องอาศัยการ "รู้ตน" นี่แหล่ะ แต่รู้แล้วต้องรู้ให้ถูกต้องด้วย ควบคุมร่างกายให้ซ้ายและขวาเท่ากันคือหลักการที่ลืมไม่ได้!! ทุกๆท่วงท่าของการยิงคิวโดะ ร่างกายทั้งซีกซ้ายและซีกขวาต้องสัมพันธ์กัน ระดับการวางเท้า การวางมือทั้งสองข้าง ระดับการวางไหล่ทั้งสอง การยกแขน ตำแหน่งหัวไหล่ ข้อศอก ข้อพับ แม้กระทั้งหัวแม่มือ ข้างซ้ายกดแบบไหน ข้างขวาก็ต้องกดแบบนั้น (ถึงแม้จะซ่อนอยู่ในถุงมือที่เรียกว่าคาเกะก็ตาม -- อันนี้เพิ่งโดนแก้มาวันนี้นี่เอง มิน่า.... เวลาปล่อยธนูมันไม่ได้ดั่งใจเท่าไหร่... จับสายธนูผิดนี่เอง...)
แรงทั้งหมดรวบรวมอยู่ที่แผ่นหลัง แผ่นหลังทั้งซ้ายและขวาก็ต้องออกแรงเท่าๆกัน ถ้าตอน Hikiwake (หรือตอนง้างธนูลงมา) แล้วไหล่ข้างใดข้างนึงยก แสดงว่าแรงไปรวมอยู่ที่ไหล่ข้างนึง ไม่สัมพันธ์กัน ไม่ได้ใช้การ balance ร่างกายที่ถูกต้อง (โดนดุมาแล้ว... แต่แก้ไปแล้วน้าาาา... ตอนนี้ไหล่ไม่ยกแล้วววว)
ข้อที่สำคัญอีกข้อคือ... "ห้ามเกร็ง" ... ต้องปล่อยตัวตามสบายๆ รู้จิต รู้ตน แต่อย่าไปเกร็งตามจิต ตามตน ละๆไว้ ผ่อนๆไว้ ถ้ารักษาสมดุลร่างกายได้ถูกต้อง ไม่ต้องเกร็งอะไรใดๆทั้งสิ้นก็สามารถยิงคิวโดะได้อย่างถูกต้องและสวยงาม
อาทิตย์หน้าว่าจะกลับไปลองยิงเป้าจริงละ... มัวแต่ฝึกกับเป้าซ้อมอยู่นาน... สงสัยจะได้เวลากลับไปลองของจริงซะแล้ววว ^^
สวัสดีค่ะคุณมุทริกา เข้ามาอ่านคิวโดะในบล็อกหลายครั้งแล้วค่ะ แต่ไม่ได้ทิ้งรอยไว้เลย คราวนี้ไม่พลาดแล้วค่ะ คือ อยากจะบอกว่า ผู้หญิงไทยเล่นคิวโดะมันเท่ห์บอกไม่ถูกค่ะ เหมือนที่เคยอ่านในหนังสือการ์ตูนญี่ปุ่นเลยค่ะ :)
มาบอกว่า เก่งมากๆๆ ผมนึกว่ายิงง่ายๆๆเหมือนธนู หรือ คันกระสุนบ้านเรา(รู้จักคันกระสุนไหมครับ) เห็นท่ายิงแล้วอึ้ง แต่ยังมีความเลื่อมล้ำทางเพศอยู่ดีครับคุณมุทริกา เห็นคุณหมอมัทบอกว่า มีแต่ผู้ชายที่ปิดไหล่ อิอิๆๆ เรียนคิวโดะมีทั้งหมดกี่ขั้นครับ ขอบคุณครับ
ขอบคุณค่ะอ.จัน (ดร. จันทวรรณ ปิยะวัฒน์) และอ.ขจิต (ขจิต ฝอยทอง)
ยิงคิวโดะจริงๆไม่ยากไม่ง่ายนะคะ คือถ้ายิงถูกวิธีสามารถดูเท่ได้ทั้งชายและหญิงค่ะ ^^ (เห็นฝรั่งยิงนี่ก็เท่ไปอีกแบบ) จริงๆตอนนี้เท่าที่ทราบ... มีคนไทยเล่นคิวโดะได้อยู่หยิบมือนึง มีทั้งผู้หญิงและผู้ชายเลยค่ะ แต่ว่ากลับไปเมืองไทยแล้วไม่มีสนามให้ซ้อม เสียดายเหมือนกันค่ะ จะอยากอยู่ที่ญี่ปุ่นต่อก็เพราะอยากยิงคิวโดะได้เยอะๆนี่แหล่ะค่ะ ทำไงดี...
อ.ขจิตขา... ไม่รู้จักคันกระสุนอ่ะค่ะ อธิบายหน่อยๆๆๆ
เรื่องคิวโดะมีกี่ขั้นนี่.. มีทั้งหมด 15 ขั้นโดยประมาณ (แบ่งเป็นระดับ "คิว" 5 ขั้น แล้วก็ระดับ "ดัน" อีก 10 ขั้น) แต่ว่าใหม่ยังไม่ค่อยเข้าใจเหมือนกันว่าแต่ละขั้นมันต่างกันมากน้อยขนาดไหน ไว้เข้าใจเรื่องนี้มากขึ้นแล้วจะกลับมาเขียนอธิบายดูอีกทีนะคะ
อ้อ... แล้วเรื่องเปิดไหล่นี่.. ถ้าไม่ใช่ดัน 5 ขึ้นไป เค้าไม่ให้เปิดนะคะ... อย่างนี้เรียกว่าเลื่อมล้ำมากขึ้นมั้ย??
สวัสดีครับ
สมาธิกับการรู้สึกตัว มักต้องใช้ควบคู่กัน ทำอะไรก็สบายๆ เพราะตัวเรามีวิธีใช้จิตใจนำชีวิต
ขอให้มีสุข
พี่ว่าการฝึกคิวโดะเป็นการฝึกให้เราไม่มี ego ได้ชัดที่สุดเท่าที่เกิดมาเคยรู้สึก ยิงโดนเป้าก็ต้องไม่ดีใจ ถ้าโดนเป้าทั้งๆที่ท่าผิดยิ่งไม่น่าภูมิใจ ต้องคิดเสมอว่าจะทำให้ดีขึ้นได้อย่างไรบ้าง คิดว่าทำให้ถูกแล้วผลจะออกมาดีเอง
ฝึกต่อไป นี่เดี๋ยวพี่ส่งงานแล้วพี่จะไปยิงอาทิตย์ละ 2 วันแล้ว หล่ะเตรียมสอบ