การพึ่งตนเองของเกษตรกรในไทย (จังหวัดสุรินทร์)ในอดีต

เมื่อคืนนี้ ผมได้ดูรายการ วีไอพี (วันจันทร์ที่ 12) ทางรายการได้เชิญดาบวิชัย หรือ ร.ต.ต.วิชัย  สุริยชัย มาในรายการฯ มาบอกกล่าวเรื่องที่ตนเองได้ทำ ท่านดาบวิชัย ให้ข้อคิดว่า เรื่องคนจีนที่น่าสนใจคือ "ถ้าอยากมีความสุขชั่วคืน ให้เอาเงินไปซื้อหามา ..แต่ถ้าอยากมีความสุข 2-3 ปี  ให้หาเมียน้อย...(ไม่บอกผลดีผลเสีย)  แต่ถ้าอยากมีความสุขตลอดไป ให้ปลูกต้นไม้มาก ๆ "..............สิ่งที่ทุกวันนี้ชาวบ้าน อ.ปรางค์กู่ ได้รับผลจากการปลูกต้นไม้อย่างกับผีบ้าของดาบวิชัยฯ (20 ปีแล้ว)  คือ..

1. มีต้นตาล  ต้นขี้เหล็ก และไม้ดอกอีกชนิดหนึ่ง เป็นสัญญลักษณ์ของ อ.ปรางค์กู่ ไปแล้ว(เพราะมีต้นไม้ไปทุกหมู่บ้านของอำเภอ)

2.ชาวบ้านมีอาชีพ(วิสาหกิจชุมชน) ไม่ว่าจะเป็นการสานหมวกใบตาล,ขนมตาล,ไม้กวาดก้านตาล,น้ำตาลสดหอมหวานชื่นใจ และก้านตาลมาทำเป็นรั้วกันสัตว์เข้าไปทำลายแปลงต้นไม้

3.ชาวบ้านได้น้ำ ซึ่งเมื่อก่อนต้องไปตักน้ำกับกลางคืน เพื่อได้น้ำ วันละ 2 ถัง ปัจจุบัน ขุดบ่อก็มีน้ำ ,เจาะบาดาลก็ได้ใช้น้ำเพียงพอ ดีกว่าเมื่อก่อนมากมาย

4.ทุกคนสนับสนุนการปลูกต้นไม้ในพื้นที่ของตนเอง โดยการนำของพ่อใหญ่วิชัย ซึ่งยังคงปลูกต้นไม้ต่อไป..ครับ

นี่เป็นภาพเดียวของการต่อสู้และพึ่งตนเองของชาวบ้าน(เกษตรกร)

..นอกเหนือจากเรื่องการต้องพึ่งตนเองของชาวบ้านหรือ ดาบวิชัยฯเป็นผู้จุดประกายให้ชาวบ้านหันมาดูแลต้นไม้ของตนเองมากขึ้น ไม่เฉพาะเพื่อลดปัญญาโลกร้อนอย่างเดียว  แต่เพื่อเกษตรกร อ.ปรางค์กู่  จ.สุรินทร์  ครับ