กงล้อชีวิต
- ครั้งหนึ่ง ได้แต่นอนมอง คว่ำก็ยังไม่เป็น จะมองอย่างอื่นบ้างที่ไม่ใช่เพดาน ก็ต้องร้องให้ใครมายกอุ้ม
- ครั้งหนึ่ง ก็ได้มองข้าง ๆ เมื่อหันคอได้เอง แต่ก็ยังชอบนอนหลับบ่อย ๆ และทีละนาน ๆ ตอนนั้นอยากลุกนั่งบ้าง แต่ยังทำไม่ได้
- ครั้งหนึ่ง พอคว่ำได้เอง ลุกนั่งได้เอง ก็อยากไปไหนมาไหนเองบ้าง แต่ยังไปไม่ได้ หากไม่มีใครอุ้มพาไป
- ครั้งนี้ จนเดินได้เอง ก็เริ่มก้าวเท้าเดิน .... โดยไม่ลืมว่าเดินได้ด้วยอะไร
- ครั้งหน้า ต่อไปจะเดินมันทั้งชีวิต จนวกกลับไปที่เดิม เหมือนตอนที่เริ่มต้นขึ้นมา
สวัสดีค่ะ
สวัสดีคะ....ยินดีต้อนรับและ...เป็นกำลังใจให้นะค
..ครั้งนี้ก็เดินมาเจอเพื่อนร่วมทางใหม่อีก 1 คน..และครั้งต่อๆ ไปจะมีอีก 1 คน ที่จะเป็นเพื่อนเดิน และเดินมันทั้งชีวิต จนกว่าจะวกกลับไปที่เดิม เหมือนตอนที่เริ่มต้นขึ้นมา ...ขอแค่ อย่าหยุดเดินซะก่อนนะคะ.. นายทอง..ยังมีอะไร ๆ ที่น่าภิรมย์อีกเยอะระหว่างทางเดินค่ะ (ยิ้มๆๆๆๆๆ)
แล้วจะเข้ามาตามอ่านบทความดี ๆ ของนายทองต่อไปนะคะ..
อ่าน "เริ่มแรก ที่ก้าวเท้าเดิน" ของคุณ "นายทอง"
เป็นคติสำหรับชีวิต
ทำให้นึกถึง "ก้าวที่กล้า" ที่ใครคนหนึ่งส่งเขามาให้..เก็บไว้เตือนใจ ให้คิดเสมอมา ก็อยากนำมาฝาก "นายทอง" ตอนหนึ่งนะคะ
...." ชีวิตต้องก้าวไปข้างหน้า เหนื่อยก็หยุดพักแต่อย่าเดินกลับหลัง ถ้าเมื่อไหร่เราได้ใช้เวลาในชีวิตอย่างคุ้มค่า เราจะรู้สึกว่าชีวิตที่เหลือเป็นกำไรล้วนๆ เวลาก้าวไปข้างหน้า ทุกๆสิบก้าวเราเหยียบหนาม ถ้าเมื่อไหร่เราท้อแล้วเดินกลับหลัง ก็เท่ากับว่าที่ผ่านมาเราเจ็บฟรี.."
ชีวิตที่เหลือจะขอเป็น "เพื่อนร่วมเดินทาง..ในทางเดินเดียวกัน"