ผืนดินที่นาของเรา เรี่ยวแรงก็ของเรา พันธุ์ข้าวก็ยังเป็นของเรา

         วันนี้มีปิยมิตรนำไปเลี้ยง hot pot บุพเฟ่ ๑๒๙ บาท มีทั้งอาหารญีปุ่น สลัด และหลายๆอย่าง อิ่มๆๆๆๆ ต้องขอบคุณไว้ ณ ที่ตรงนี้่ด้วย กลับมาที่พักว่าจะพักแต่พบเพื่อนๆมานั่งเสวนากันอยู่จึงไปร่วมวงด้วย ประเด็นหนึ่งของการสนทนาคือเรื่องนม ว่ามีประโยชน์ต่อร่างกายมากทำให้ร่างกายเเข็งแรง เพื่อนที่กระหม่อมเกลี่ยงเกลาก็บอกว่า นมนะแค่จับก็มีแรงแล้ว ก็เป็นความเฮฮาภายในกลุ่ม   

         วันนี้เป็นวันพืชมงคล พืชที่เป็นมงคลอย่างแท้จริงของชาวไทยก็น่าจะเป็นข้าว วันพืชมงคลเป็นวันของการเริ่มต้นด้านการเกษตรของปี ซึ่งเป็นอาชีพหลักของชาวไทยกลุ่มใหญ่ ชาวนาคิดว่าปีนี้จะเป็นปีแห่งการลืมตาอ้าปากได้เพราะราคาข้าวสูงขึ้น แต่ธรรมชาติการตลาดย่อมวางใจไม่ได้เลย ราคาข้าวสูง ก็อย่าลืมว่า สินค้าประเภทอื่นก็สูง ต้นทุนชาวนาก็สูง สรุปก็คือ ราคาข้าวสูงชาวนาก็เป็นอยู่เช่นเดิม แม้รัฐจะประกันราคาก็ตามทีก็ยังวางใจเต็มร้อยไม่ค่อยได้ มันมีองค์ประกอบมากในการกำหนดราคา ในองค์ประกอบเหล่านั้นเว้นชาวนาทั้งที่เป็นผู้ผลิตแท้ๆ ต่างจากสินค้าอื่นๆ หลายตัวที่ผลิตออกมาตีราคามาพร้อมเสร็จ ผู้ผลิตที่ไม่สามารถกำหนดราคาสิ่งที่ตนเองผลิตได้คือเกษตรกร น่าเห็นใจจริงๆ เกิดเป็นเกษตรกร ชนส่วนใหญ่ของชาติ

         ชาวนาทำนาไม่มีวันลืมตาอ้าปากได้ยังคงเป็นจริง หนี้สินรุงรังยากที่จะสูญสิ้น เจ้าหนี้รายใหญ่คือธนาคารเพื่อการเกษตร น้อยรายที่จะหมดหนี้ได้ เห็นแต่ยังคงอยู่ และเพิ่มหนี้ขึ้นเรื่อยๆ เงือนไขยากที่ชาวนาจะกระจ่างแจ้งและอยู่เหนือ มีแต่จำยอมเมื่อเข้าไปเป็นหนี้แล้ว ทางออกประการหนึ่งก็คือ หาวิธีเป็นอิสระให้ได้ด้วยการลดต้นทุนในการผลิต หันมาพึ่งตนเองให้มากขึ้น ตั้งแต่แรกไถ หว่าน หรือปักดำ ปุ๋ย ยาฉีด เก็บเกี่ยว นวด ขนส่ง โดยเฉพาะปุ๋ยหันมาใช้ปุ๋ยชีวภาพ ปุ๋ยอินทรีย์ ทดแทนปุ๋ยเคมี แม้จะเห็นผลช้ากว่าปุ๋ยเคมี แต่จะส่งผลดีในระยะยาว เป็นเกษตรกรรมธรรมชาติ

         นึกถึงสมัยเด็กพ่อแม่ทำนา ใช้ควายไถ ขี้ควายเป็นปุ๋ย หวาน ปักดำ เกี่ยว นวดขนใส่ยุ้งฉาง ใช้แรงงานตนและเพื่อนบ้านทั้งนั้น ปุ๋ยก็ไม่ต้อง เพราะสภาพดินยังดีอยู่ แมลงสัตว์ทำลายต้นข้าวก็น้อย ให้ธรรมชาติบำบัดกำจัดกันเอง ไม่ต้องเข้าไปจัดการ ในนาข้าวมีปลา กบ เขียด มีแมงดา ที่สามารถหามาเป็นอาหารได้ไม่ยากนัก ปัจจุบันหาไม่ได้แล้ว เก็บเกี่ยวเสร็จไม่ต้องขนส่งนายทุน แต่นำเข้ายุ่งฉางเก็บไว้กิน พอจะเริ่มต้นปีของการทำนาใหม่ของใหม่จะเข้ามาจึงระบายของเก่าออก 

         การทำนาปัจจุบันมีแต่เงินเป็นต้นทุนการผลิตทั้งนั้นตั้งแต่แรกไถ จนถึงการเก็บเกี่ยวเสร็จก็ส่งนายทุน ไม่มียุ่งฉางให้เก็บเหมือนดังเก่าก่อน ผืนดินที่นาของเรา เรี่ยวแรงก็ของเรา พันธุ์ข้าวก็ยังเป็นของเรา แต่พอเสร็จผลผลิต เรากลับนำไปให้คนอื่น มันเพราะอะไร ?????

My Music - ดูเธอทำ