ไม่ทำร้ายร่างกายและจิตใจผู้อื่น

           จ้อนเป็นลูกชาวสวน เขามีความสุขอยู่กับการที่ได้เก็บผลไม้ในวันหยุด  สวนของเขาร่มรื่น มีผลไม้มากมาย  วันนี้เขาชวนโงเพื่อนรักของเขามาเล่นในสวนด้วย  ขณะที่กำลังก็บผลไม้อยู่นั้น  โด่งก็เห็นรังนกบนต้นไม้    ลูกนกสามตัวกำลังคุยกันอย่างมีความสุข  แม่นกบอกลูกน้อยไว้ว่าแม่จะออกไปหาเหยื่อมาให้  ลูกนกไม่รู้ว่ากำลังมีภัยมาถึงตัวเอง  โด่งบอกจ้อนว่า เขาอยากจะเอาลูกนกลงมาเล่น จ้อนห้ามเขาก้ไม่ฟัง  สุดท้ายเขาได้นำลูกนกทั้งสามตัวมาเล่น  ลูกนกทั้งสามต่างร้องด้วยความกลัว  แม่จ๋าช่วยลูกด้วย " เจี๊ยบ  ๆ "  โด่งสนุกสนานกับารเล่นลูกนก  แม่นกกลับมาไม่เจอลูก เฝ้าร้องเรียกหาลูก "เจี๊ยบ ๆ "  ลูกแม่ไหน แม่นกร้องอย่างน่าสงสาร  จ้อนบอกโด่งงว่า พอเถอะโด่ง  ดูซิสงสารแม่นกและลูกนกด้วย  แม่นกคงเป็นห่วงลูกมากนะ  เอาลูกนกไปคืนเถอะ  โด่งนิ่งคิด ใช่ถ้าเราถูกจับบ้างพ่อแม่เราคงเป็นห่วงแย่เลย  จ้อนบอกว่าต่อไปเราไม่ควรรังแกนกและผู้อื่นอีกเพราะมันเป็นสิ่งที่ไม่ดี และทำร้ายจิตใจผู้อื่นด้วย   ในหลักธรรมคำสอนของพระพุทธศาสนา ถือว่า การกระทำของโงเป็นการทำผิดเบญจศีลข้อที่ 1 ไม่ทำร้ายผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นด้านร่างกายและจิตใจ ทุกคนควรงดเว้นการกระทำที่ผิดศีล 5 ในเรื่องนี้เน้น ศีลข้อที่ 1   ทุกชีวิตเราไม่มีสิทธิ์เป็นเจ้าของ  จงใช้ชีวิตอย่างระมัดระวัง  ไม่ประมาทต่อชีวิต นะคะ

 

                                                                                                 ตถาคตา