ในสังคมเวลานี้ เราต้องฝึก “เฉย” และ “เฉยเมย” แต่สิ่งเร้า “กิเลส” ต่าง ๆ ที่มากระทบบ้าง

 
กิเลสที่เข้ามากระทบอยู่ “เฉย” กิเลสที่เข้ามากระทบตา “เฉย” กิเลสที่เข้ามากระทบจมูก “เฉย” กิเลสที่เข้ามากระทบหู “เฉย” กิเลสที่ลิ้นได้สัมผัส “เฉย” โดยเฉพาะอย่างยิ่ง กิเลส ความโลภ ความโกรธ ความหลง ที่เข้ามากระทบใจต้องฝึก “เฉย” และ “เฉยเมย”
ถ้าเรายิ่งคิด ยิ่งปรุง และถ้าไม่ได้ตามนั้นจะยิ่งเหนื่อยหนักเป็นทวีคูณ
หรือถ้าว่าได้ เราก็ต้องแลกด้วยพลังกายและใจ แทนที่จะได้พักเราก็ต้องทำงานหนัก เจียดเงิน เจียดแรง เจียดใจแลกมาไซร้ซึ่งสิ่งสนองกิเลส

เฉยและเฉยเมยต่อกิเลส สิ่งเร้า และความชั่ว
แต่ต้องกระตือรือร้น ขวนขวาย ต่อการงานที่ดี และ “ความดี

การจะ “เฉย” ต่อสิ่งเร้าโดยเฉพาะเจ้ากิเลสได้นั้นเราจะต้องมีสติ
สติเกิดขึ้นจากคนที่รู้จักอยู่กับปัจจุบัน
การอยู่กับปัจจุบันคือการอยู่กับลมหายใจ เป็นสิ่งที่ดีที่สุด
หรือว่าใครจะใช้อุบายตามปัญญาของตนซึ่งเหมาะสมกับจริตที่สามารถทำจิตตนให้เฉย สามารถสู้กับกิเลสและสิ่งเร้าได้ก็จงทำและฝึกทำให้บ่อยขึ้น ๆ ทรงไว้ให้ได้ยามภัย (กิเลสและสิ่งเร้า) มา


เมื่อกิเลสเข้าไป เราก็ต้องรีบเรียกสติให้มาอยู่กับลมหายใจ
อย่าปล่อยจิตให้ฟุ้งไปตามคำเรียกร้องของกิเลส
ขอนิดหน่อยน่า ไม่ได้ของ ขอคิด ขอปรุงก็ยังดี เราก็เป็นซะอย่างนี้...!

ท่านพระอาจารย์เคยสอนไว้ว่า “ข้าวเย็นฉันไม่ได้ แล้วจะไปคิดให้มันร้อนท้องอยู่ทำไม”
ความคิด ความปรุง ดีก็ยุ่ง ไม่ดีก็ยิ่งยุ่ง

เฉยเสียดีกว่า เฉยเมยกับสิ่งที่จะคิดจะปรุงเสียดีกว่า
เพราะสิ่งที่จะได้กลับมาประการแรกสุดคือ “พลังจิต”
พลังจิตที่เข้มแข็ง พลังจิตที่สมบูรณ์จากสติ พลังจิตที่ทรงพลังจากความสงบ
สงบจากการไม่คิด สมบูรณ์จากความไม่ปรุง
เพราะเรายิ่งเฉยมากเท่าไหร่ จิตเรายิ่งแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น
อย่างเช่นการรักษาศีลอุโบสถ หรือศีล ๘ นั้นมีไว้ให้เราฝึกจิตไม่ให้หลง ไม่ให้ปรุง


ไม่ให้หลงไปกับเครื่องประดับตกแต่งกาย
ไม่ให้หลงใหลไปกับเครื่องนอนหมอนมุ้งที่หรูหราเลิศเลอ
ไม่ให้หลงเพ้อไปกับอาหารที่เกินความจำเป็นของร่างกาย
ไม่ให้ปล่อยใจและกายไปกับหนัง ละคร ฟ้อนรำต่าง ๆ ที่จะนำจิตให้ฟุ้ง นำใจให้หลง
จิตที่ไม่ฟุ้ง ไม่หลง จะไม่ตกเป็นทาสของวัตถุ ไม่ตกเป็นทาสของอบายมุขสิ่งมัวเมาต่าง ๆ

เฉยซะบ้าง ชีวิตจะดีขึ้น
เฉยเมยต่อกิเลสและสิ่งเร้าเสียบ้าง ชีวิตจะเจริญ...

ดีและเจริญด้วยเฉยและเฉยเมย เฉยและเฉยเมยจน "นิ่ง" ดั่งน้ำที่ไหลนิ่ง