คนเรามักเฝ้ามองหา และมักมองข้ามสิ่งที่อยู่ใกล้เสมอ

 

 

บางคนเลือกอยู่กับสิ่งที่ตัวเองรัก  บางคนเลือกอยู่กับสิ่งที่ตนตั้งใจ และสำคัญที่สุดคือมักอยู่กับสิ่งที่ตนอยากอยู่ด้วย  ทุกคนล้วนเคยผ่านเรื่องราวอย่างนี้มาแล้ว   แต่จะมีสักกี่คนที่จะหันกลับไปมองว่าคนรอบ ๆ ตัวเรานั้น  มีความสุขไปกับเราด้วยหรือไม่ เต็มใจที่จะอยู่กับเราด้วยหรือไม่  และเมื่อนั้นเองเราจะพบปัญหาและความขัดแย้ง  เมื่อสิ่งที่เราทำคงจะไม่ได้ถูกใจทุกคน  และมันคงทำให้ความสุขที่ได้เคยรับนั้นลดลงเรื่อย ๆ

แต่ยังมีการอยู่อีกรูปแบบหนึ่งที่จะทำให้ความสุขเพิ่มขึ้นแทนที่จะลดลง  คือการอยู่เพื่อให้คนรอบข้างมีความสุข  ดังเช่นการใช้ชีวิตร่วมกับเพื่อนหรือคนรัก  ถ้าเราเปลี่ยนจากทำในสิ่งที่ตนรักและอยากทำ  มาเป็นสิ่งที่คนรักหรือเพื่อนอยากได้รับ  มันจะเป็นการสร้างสภาพแวดล้อมที่เต็มไปด้วยความสุข  โดยเฉพาะเมื่อเราให้โดยไม่มีการร้องขอจากอีกฝ่าย  มันจะทำให้คนรอบ ๆตัว เรามีความสุข  และมันจะสะท้อนกลับคืนมาหาเราด้วยเสมอ

เป็นแนวคิดที่ว่าความสุขมิได้อยู่ที่ตัวเรา  แต่อยู่ที่สภาพแวดล้อมของเราต่างหาก  และตัวเราต้องเป็นคนสร้างสภาพแวดล้อมที่มีความสุขขึ้นมาแล้วคนอื่น ๆ จะเข้ามาอยู่กับเราเอง  จงอย่ากลัวที่จะเริ่ม   เริ่มคิดถึงคนอื่นมากกว่าตนเอง  ถ้าได้เริ่มแล้วมันจะดำเนินต่อไปของมันเอง  สิ่งต่าง ๆ ที่ให้ไปมันกลับมาหาเราเองโดยไม่ต้องร้องขอ  การดูแล  การเป็นห่วงเป็นใย  ความรัก สิ่งเหล่านี้จะได้มาต้องเป็นผู้ให้เสียก่อน  และมันมักจะกลับมาอย่างทวีคูณเสมอ

ผมเองก็เป็นคนหนึ่งที่ปฏิบัติเช่นนี้อยู่  ไม่ว่าอยู่ที่ไหน  รอบตัวเราจะหาความสุขเจอง่ายกว่าใคร ๆ (แค่เริ่มให้ก็มีความสุขแล้ว) เลยอยากเอาเรื่องราวมาแบ่งปันให้คนอื่นบ้าง  สุดท้ายขอให้ผู้อ่านพบเจอกับความสุขถ้วนทั่วทุกคนครับ

Meemo