
ผู้ใหญ่...มักจะคอยปลอบเราเมื่อเราผิดหวังจากใครหรือการกระทำสิ่งหนึ่งสิ่งใด ให้เราลดการคนึงหาถึงเขาที่ได้จากเราไปแล้วอย่างมิมีวันกลับ ด้วยถ้อยคำเย็น ๆ " ช่างเขาเถิดนะ....เขาคงไม่ใช่คู่เรา " ประโยคน้อยที่เราฟังแล้วเกิดสำเหนียก ถอนหายใจสุดลึกให้ถึงห้วงหัวใจ ปาดน้ำตา แล้วพยักหน้า คล้ายกับบอกว่า...." ช่างเขาเถิดนะ.....หัวใจ " เราจะเสียเวลาร้องให้ไปทำไม ในเมื่อเขาไปดีและเป็นสิ่งที่เขาต้องการ....โชคดีที่รัก
มันเป็นสิ่งดี...ที่เราคิดได้และกระทำเช่นนั้น มิฉนั้นความผิดหวังแห่งเหตุนั้น...จะย้อนกลับมาทำร้ายร่างกายของเรา ให้บอบช้ำสุดประมาณ...สุดที่จิตแห่งตัวตนของเราจะทนได้...แล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับเรา
แม้นว่า...ปลาหมอสีแสนงามราคาแสนแพงที่เราเลี้ยงไว้...เกิดมีคนมาเล่นจนบอบช้ำและตายไป...
...แมวสีสวาทตาเพชรที่เราเลี้ยงไว้เดินข้ามถนน...โดนคนข้างบ้านใจร้ายแกล้งขับรถทับตาย...
แต่...เราไม่ขุ่นเคืองและอาฆาต(แม้จะทำยากเต็มที) จะทำให้ตัวผู้ทำเกิดความทุกข์และทรมานแทนเรา...( เขาคงคิดตลอดเวลาเมื่อเห็นกิริยาอาการของเรา ที่ตอบสนองต่อการกระทำของเขา ว่าเราจะเอายังไงกับเขาแน่ )
ความขุ่นเคืองและอาฆาต...ทำให้ตัวเราเกิดอาการเครียด...อันเป็นบ่อเกิดแห่งโรคนานาชนิด...อย่าให้ความเครียดนั้นเป็นตัวเปิดประตู ให้โรคร้ายเข้าสู่ร่างกายเราเลย...เพราะเข้ามาแล้วเขาเหล่านั้นไม่กลับออกไปง่าย ๆ ...จะอาศัยอยู่กับเราไปจวบจนวันสุดท้ายแห่งชีวิตเรา...
การที่เราคิดเช่นนี้ ไม่ใช่เห็นดีเห็นงามไปกับการกระทำของเขาด้วย...เพียงแต่ว่าเราอยากให้ชีวิตเราโลดแล่นต่อไปบนโลกอันแสนงดงามใบนี้ ด้วยความราบรื่น...โดยมิมีสิ่งใดมาเป็นอุปสรรค
เปรียบเสมือนว่า...สิ่งใดที่เราทำแล้วเกิดประโยชน์กับชีวิตเราโดยสุจริตไม่เบียดเบียนใคร....ก็ให้ทำไปเถิด...แม้จะยากเย็นแสนเข็ญอย่างไรก็ตาม.....สู้สู้
ขอให้ทุกท่านโชคดี
สวัสดีครับ
มายืนยันว่า การทำอะไรที่ไม่เบียดเบียนใครมีความสุขดีครับ อิอิๆๆ
สวัสดีครับอาจารย์ขจิต...
โห...เร็วยังกะติดจรวด...อิอิ
ดีครับ...เวรกรรมจะได้ไม่ติดตัวไปชดใช้กันต่อในชาติหน้า
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับคุณ*~Wardah~*
สร้างให้ตัวเองเอง...ไม่เป็นไรครับ...คิดใหม่ทำใหม่ได้...แต่อย่าบ่อยนักเดี๋ยวหัวใจเหี้ยนหมด...ไม่มีอะไหล่เปลี่ยนนะครับ...อิอิ
โชคดีครับกีนิ
หวัดดีค่ะ...นายช่างใหญ่
อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด
เรื่องความรักเป็นเรื่องง่าย ๆ
ความไม่รักต่างหาก...
ที่ทำให้ยากและลำบากใจ
เค้าว่ามาอีกทีค่ะ... ^_^ สู้ ๆ ค่ะ
เคยได้ยินนะ...ช่างหัวมัน...เอ้อ...ก้อดีนะ..ถ้าคิดแบบนั้นเราจะได้สบายใจ..ไม่ต้องเก็บอะไรๆที่เรียกว่าขยะสมอง..มาใส่สมองให้รกใจหรือใส่ใจให้รกสมอง..เอ๊ะ..ไง..สับสน....อืมแต่เป็นแง่คิดที่ดีมาก..ชอบๆ
* บายดีค่ะ พี่ช่างใหญ่
* ผิดคาด .. ว่าไสวันนี้ฝนไม่ตก ไม่มีตลกนี่เอง 5 5
* ต่อเช้าหยุดงานม่ายคะ .. (เขียนยากจัง)
* ... เคลียร์งาน สะสางใจ ใช้หนี้ ...
* แต่มีหนี้อย่างไม่อยากใช้ ไม่อยากสะสาง ไม่อยากเคลียร์ เลย
* ตอบถูกไหมคะ ... 5 5 ...
* สุขสันต์วันหยุดต่อเช้าค่ะ
สวัสดีค่ะนายช่างใหญ่
พี่เราคนนี้ มีเรื่องมาสอนใจกันประจำ ไม่ดี ไม่อยากเจอกันชาติหน้า ก็ช่าง(หัวปมัน) แล้วถ้าดีและอยากเจอ ชาติหน้าอีก ทำอย่างไรดีค่ะ
รอคำตอบอยู่นะคะ
สวัสดีครับคุณwindy
เรื่องช่างเขาเถิดนะ...หัวใจ...เป็นแนวคิดเรื่องการให้อภัยซึ่งกันและกันครับ...ถ้าเราให้อภัยกับทุกสิ่งที่เกิดขึ้นโดยฝีมือมนุษย์...ถือว่าประเสริฐที่สุดครับ...
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับคุณกัสจัง..
การช่างหัวมัน...เราต้องน้อมจิตเราสู่การให้อภัยครับ...เราจึงจะสบายกาย...สบายใจครับ
ขอบคุณครับ
สวัสดีน้องปูเหอ...
เจ้าของเขายังตามไม่เจอไม่พรื้อ...ถ้าเจอก็ต้องให้ทุกอย่างใช้หนี้เขา...หึหึ
ต่อเช้าคนที่บ้านเขาหยุดเหมือนกันครับ...ส่วนพี่มีกรรม...วันครูก็ไม่หยุด...วันข้าราชการพลเรือนก็ไม่หยุด...แถมวันเมเดว์ก็ไม่ได้หยุดเหมือนกัน...อิอิ
มีให้อ่านทุกวันอาทิตย์ครับ...นอกจากว่าติดราชการที่บ้าน...ขัดข้องไม่ได้...อิอิ
โชคดีมีความสุขเงินเดือนเยอะ ๆ ไม่เจ็บไม่ไข้นะน้อง
สวัสดีครับคุณตันติราพันธ์...
ถ้าเส้นรุ้งเส้นแวงแห่งโลกตัดลงตรงจุดที่พรหมลิขิตเอาไว้พอดีก็จะเจอดั่งลิขิต...อาจมีแรงกระเพื่อมเกิดขึ้นบ้างเล็กน้อย...
ในหนึ่งอสงไขย...คงมีจุดตัดที่ต้องเจอกันแล้วเจอกันอีกเป็นล้าน ๆ ครั้ง...ไม่ต้องห่วงว่าจะไม่เจอกัน...เร่งสร้างบุญไว้เถอะครับ
โชคดีครับผม
* ไม่วัยสะรุ่นเลยนิ พี่บ่าวเรา
* เขียนภาษากลางดีกว่า เดี๋ยวคนอื่นเข้าใจว่าปูงก ไม่อยากใช้หนี้ อิ อิ
คำถามอีกครั้งค่ะ ...
- - หนี้อะไรที่ใครๆ มีแล้ว อยากจะเก็บไว้นานๆ ตลอดไปนะ -- คราวนี้พี่บ่าวเรา - -
คงตอบถูกแล้วนะพี่ช่างใหญ่ ...
สวัสดีครับ
หวัดดีค่าพี่บาว
สวัสดีน้องปูเหอ...
อันหนี้ชีวิต....ใคร ๆ ก็อยากเก็บไว้เป็นธรรมดาอยู่แล้ว...ยังมิอยากตาย..อิอิ
เรื่องความโบราณเป็นที่หนึ่งอยู่แล้วครับ...ไม่เป็นรองใครรับรองได้...แต่ว่าเย็นนี้ต้องเลี้ยงข้าวคนหยุดงาน...ฉลองให้เขา...วันของเขา ๕๕๕๕๕๕๕๕
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับคุณเกษตรยะลา
คนไม่เคยมาบางกอก....ก็เป็นพันนั้นแหละครับ...อิอิ
ขอบคุณครับ
สวัสดีน้องอาจารย์แอน..
ถูกต้องครับ...การให้อภัยหมายถึงการไม่จองเวร...ประเสริฐสุดครับ
สบายดีครับ...แล้วอาจารย์แอนคงบายดีนะครับ....
ขอบคุณครับ
บายดีนะครับพี่บ่าว
เพิ่งหายเหนื่อยจากการจัดงานครับ แต่ก็เอมอกเอมใจ ชาว g2k จะได้เข้าใจหัวใจคนใต้ว่ารักใครรักจริงครับ
บันทึกนี้ไม่หลกแต่ได้เรื่องการควบคุมตนเองดีจังครับ
สวัสดีครับท่านอัยการชาวเกาะ...
ติดตามเหตุการณ์โดยตลอดครับ...รู้สึกภูมิใจที่เกิดเป็นคนใต้...ซึ่งนิสัยพื้นฐานจะเป็นคนรักพวกพ้อง...ก็ยินดีที่ชาว G2K ได้รับความสุขสนุกสถานและความรู้ที่หลากหลายกันเต็มที่ ทุกคนต่างก็ซาบซึ้งในความเมตตาของท่านกับคุณแอ้ด...ขอขอบพระคุณที่ท่านแสดงน้ำใจไมตรีในฐานะตัวแทนของชาวใต้ครับ...
บันทึกชุดสุขหนอนี้ได้แรงบันดาลใจจากหนังสือสุขกันเถอะเรา...ซึ่งอ่านแล้วชอบมาก...ส่วนบันทึกสุขสันต์วันอาทิตย์ก็ทยอยทุกวันอาทิตย์เช่นกันครับ...
ขอบคุณครับ