สมัยนี้พ่อแม่ต่างมุ่งมั่นพัฒนาลูกให้เป็นเด็กอัจฉริยะ แต่อย่าลืมคิดถึงใจลูก ๆ บ้างนะค่ะ ว่าเขาพร้อมหรือเปล่า ใช่ว่าเราต้องมุ่ง IQ อย่างเดียว จนลืมถึงตัวอื่น ๆ
การเรียนรู้ที่ง่ายที่สุด ถ้าให้ลองทายดูแต่ละท่านจะคิดว่าคืออะไร ?
ให้ลองทบทวนเล็กน้อย อาจเหมือนหรือไม่เหมือนข้าพเจ้าคิดก็ได้ค่ะ
การเลียนแบบ เป็นการเรียนรู้ที่ง่ายที่สุด โดยเฉพาะพ่อแม่ต้องเป็นต้นแบบที่ดี ไม่ใช่สั่งให้ลูกทำอย่างเดียว โดยตัวเราไม่เคยทำให้ดูสักครั้ง แล้วอย่างนี้เด็กจะทำตามหรือเปล่าเนี้ยะ
นิทานเรื่องนี้สอนให้รู้ว่า
" อย่ากินน้ำอัดลมที่โรงเรียนนะ เพราะจะทำให้ฟันผู แถมอ้วนอีกต่างหาก น้องโบวี่" คุณแม่เพชรบอก (ฟังดูก็คล้าย ๆ กับสั่งเหมือนกันนะเนี้ยะ)
" แล้วทำไมแม่ถึงกินน้ำอัดลมครับ ก็มันไม่ดีไม่ใช่หรือครับแม่" น้องโบวี่ถาม
" หยุดนะ อย่ามาเถียง สอนอยู่ ๆ ดี ย้อนแม่ได้ไง" แม่เพชรบอก ( ห้าม ! พูดทีเดียวนะค่ะ)
ถ้าหากเราได้ฟังน้องถาม ช่างเป็นเด็กอะไรไม่รู้ คิดหาเหตุผลดีจริง ๆ อายเด็กไหมค่ะ เพราะข้าพเจ้าอายมาแล้ว หากเด็กจะเรียนรู้ได้ง่ายที่สุด คือ การเลียนแบบนั้นเอง
ในชีวิตประจำวัน เราอาจลองแลกบทบาทกับลูก ให้ลูกกลายเป็นคุณ คุณเป็นลูกแทน ทั้งนี้เราและลูกจะได้เข้าใจความรู้สึกของกันและกันได้ดีขึ้นทีเดียว กลับไปลองทำก็ดีเหมือนกันนะค่ะ "เอาใจเขา มาใส่ใจเรา"
หรือลองบทบาทสมมติ เช่นเป็นครู โดยเราพ่อแม่เป็นนักเรียน แล้วให้เขาอธิบายสิ่งที่เขาเรียนมา ทั้งนี้จะทำให้ความรู้ของเด็กตกผลึก ฝังแน่นในความทรงจำ ทั้งเป็นการฝึกการอธิบาย การพูดต่อหน้าคน ทำให้เขาไม่กลัวสังคม กล้าแสดงออกอีกด้วยค่ะ
และที่สำคัญเราพ่อแม่ควรเป็นนักเรียนที่ดี ฟังอย่างตั้งใจ และกล้าถาม ห้ามนั่งเฉย ๆ
อยากให้มีความสุขกับการเรียนรู้ของเด็กนะค่ะ
เด็กวันนี้ เป็นผู้ใหญ่ในวันหน้า หากเราปลูกฝังสิ่งที่ดีงามแต่แรก เขาย่อมเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในสังคมต่อไป
สวัสดีค่ะอาจารย์
- มาเร็วจริง ๆ นะค่ะ
- ขอบคุณคะที่เข้ามาทักทาย
- เราพ่อแม่มาช่วยกันดูแลผ้าขาวผืนนี้ให้ใสสะอาดกันเถอะค่ะ เพราะไม่ยังงั้น
สังคมเราต้องวุ่นวายไปมากกว่านี้
คุณเพชรน้อยคะ
บังเอิญวันนี้ตนเองได้ดูรายการโทรทัศน์เกี่ยวกับคุณแม่ท่านหนึ่ง...มีลูกสามคน คนโตผู้ชาย คนกลางและคนเล็กเป็นผู้หญิง...เป็นครอบครัวสมบูรณ์มีความพร้อมทุกด้าน แต่ลูกทุกคนจะเป็นจอมโวยวาย และเก็บอารมณ์ไม่เป็น...ส่วนคนเล็กเริ่มเกรี้ยวกราดเลียนแบบพี่คนที่สอง....ผลที่เด็กทั้งสามเป็นแบบนี้เป็นผลมาจากแม่คะ...เธอเลี้ยงลูกแบบเน้นผลเลิศ..ลูกทำอะไรก็จะไม่ได้ดีตามมาตรฐานของเธอ..ตอนหลังเมื่อเธอรับทราบปัญหา...ก็ปรับปรุงตนเอง...จนปรากฏว่า ลูกทั้งสามเป็นเด็กอารมณ์ดี รู้จักเคารพผู้อื่น ควบคุมอารมณ์....
สรุป...เรื่องของเด็กๆ ก็เป็นหน้าที่ของทุกฝ่ายละนะคะ...โดยเฉพาะพ่อแม่
สวัสดีค่ะอาจารย์
- การเลียนแบบพฤติกรรมคนข้างเคียง เป็นสิ่งที่เด็กเรียนรู้ได้ง่าย
เหมือนผ้าขาว ย่อมซึมซับได้ดี เด็กไม่มีวิจารณาณในการรับรู้
เด็กย่อมเป็นเด็ก ต่างกับผู้ใหญ่ช่างมีการเสแสร้ง