เมื่อวานนี้  เราทั้งหมดในทีมของแซ่เฮ  ที่เดินทางสังสรรค์สัมมนาที่จังหวัดภูเก็ตในงาน......เฮฮาศาสตร์ 4  พบกันที่จุดหมาย รับประทานอาหารเช้า 

กลับไปหนึ่งคือ ....คุณแป๊ด  เนื่องจากมีภารกิจสำคัญรออยู่

เราได้ไปพิพิธภัณฑ์เปลือกหอย  เรียนตามตรงว่า......ทึ่งสุดสุด  จากนั้น  เราได้ไปเกาะเฮ  เมื่อครั้งแรก  ครูอ้อยคิดว่า   มีการตั้งชื่อใหม่ ให้สอดคล้องกับเราชาวเฮฮาศาสตร์  แต่ไม่ใช่เลย  .....เกาะเฮ  มีมาตั้งนานแล้ว......ทึ่งเบลอเบลอ 

การเดินทางไป  สนุกสนานมาก  ได้ลงเรือสองชั้น  ครูอ้อยนั่งบนชั้น 2  จนถึงเกาะ มีเรือเล็กมารับ  เมื่อมาถึงเกาะ  ก็มีความรู้สึก....ทึ่งสุดแสน  กับการต้อนรับ ที่มีการเตรียมการเป็นอย่างดี  อาหารอร่อย  และบรรยากาศกับทะเล  ที่สดชื่น ครูอ้อยสูดหายใจเข้าไปในปอด ตั้งหลายตันทีเดียว 

เราอยู่ที่เกาะเฮ  สมาชิกแซ่เฮ  เดินทางกลับก่อน.....ป้าแดง  หมอเจ๊ น้องคนดอย   แต่พวกเรายังชมทะเล  บ้างลงเล่นน้ำ  บ้างว่ายน้ำ  บ้างไปถ่ายภาพนก 

ส่วนครูอ้อย ทอล์คกับน้องอรและพระเอกของน้องอร  น้องเอื้องผึ้ง  เพลิดเพลินใจ 

เมื่อถึงเวลากลับเกาะใหญ่   เรือเล็กมารับขึ้นเรือสองชั้น  ครูอ้อยแต่งกลอนในขณะที่เรือแล่นไปว่า.....

*****

ลาแล้ว ลาที หนีเกาะ 

ไปเกาะ  เลาะเล็ม  เต็มใหม่ 

ลาแล้ว  ลาที  เกาะเฮไป 

ยังอยู่ใน หัวใจ และอาวรณ์ 

*****

ลาแล้ว  ลาที  เกาะเฮ 

สรวลเส  เฮฮา  ดวงสมร 

จับจิต จำใจ บทจร 

อาวรณ์ อาลัย มิรู้ลืม.....

*****

แล้วก็หลับไป  มาตื่นอีกครั้งเมื่อใกล้ฝั่ง   มีรถมารับ  ซื้อภาพที่มีคนมาถ่ายไว้เป็นที่ระลึก  แล้วนั่งหลับมาอีก 

จนถึงแหลมพรหมเทพ.....ได้ชมพระอาทิตย์ตกน้ำ ที่ไม่ชัดเจนเท่าไร

Sunset

แล้วกลับ....จนถึงบริเวณที่รับประทานอาหาร  แล้วก็ต้อง.....ทึ่งอึ้งกิมกี่  กับการเลี้ยงส่ง 

กลั้นน้ำตาไว้ไม่ได้  กลั้นความอาวรณ์ไว้ไม่อยู่  และจะกล่าวในบันทึกต่อไป  สำหรับเช้านี้  พวกเราเตรียมตัวการเดินทางกลับ  .....

พบกันใหม่   ในบล็อกแห่งนี้  ขอบพระคุณทุกท่านที่ติดตามอ่าน