กำลังใจที่ได้รับจากคนรอบข้างทำให้เรามีแรงยืนหยัดอยู่บนโลกนี้ได้ โดยที่เราไม่รู้สึกเหงาและเปล่าเปลี่ยวบนโลกอันน่ากลัวในสภาวะเช่นนี้เลย

วันนี้นะ..ดีใจมากเลยล่ะ..มีกำลังใจและความคิดเห็นจากหลายหน่วยงาน ทั้งเกษตรจากอีสาน ครูจากภาคกลาง และนักเขียนอิสระ เป็นครั้งแรกนะเนี่ยที่รู้สึกดีใจขนาดมากมายก่ายกองอย่างนี้ สารภาพตรงๆ เลยว่าเป็นคนเก่งทุกด้านเลย(พูดเองค่ะ) แต่โลเทคฯมาก อยากบอกว่าที่เห็นอยู่เนี่ยเป็นส่วนหนึ่งของวิชาประกันคุณภาพประกันการศึกษาของท่านผศ.อรอณงค์ แจ่มผลที่ขอร้องแกมบังคับให้นักศึกษา ป.บริหารแม่สอด รุ่น 1 ลงเรียน เพื่อพัฒนาตัวเอง และแลกเปลี่ยนเรียนรู้กันKM โอ้โห อะไรกันเนี่ย…มีผู้เข้ามาอ่านรูปหล่อๆหน้าตาดีๆทั้งนั้นเลยตั้ง 3 คนแหน่ะ ขอบคุณมากนะคะ ท่านเปรียบเสมือนกำลังใจที่ทำให้ครูบ้านนอกแต่บ้านอยู่ในเขตเทศบาลได้มีโอกาสยึดอกอันน้อยนิดขึ้นมาได้..ด้วยคำว่าใช้เทคโนโลยีกับเขาเป็นเหมือนกัน ..ไม่ค่อยเก่งหรอกค่ะ..แต่จะพยายามนะคะ เพราะว่า”ความพยายามอยู่ไหน ความพยายามอยู่นั่น” ดิฉันท่องจำได้ขึ้นใจเสมอค่ะ…ความรู้สึกตอนนี้ดีใจเหมือนตอนที่สอบติด ม.ช เมื่อวันวานยังไงยังงั้นแหละ…อยากตะโกนดังๆบอกลูกศิษย์ลูกหาว่า “ศิษย์เอ๋ย ครูทำได้แล้ว” (ฮ่าฮ่า) ดีใจจริงๆนะเนี่ย ..