สวัสดีครับ...

มีเรื่องที่ทำให้ได้คิด  ฉุกคิดเมื่อเช้านี้  เป็นเรื่องที่น่ายินดี...

มีเจ้าหน้าที่ท่านหนึ่ง  ได้กรุณาเล่าให้ฟังว่าท่านกำลัง  เขียนข้อเสนอแนะและข้อคิดเห็นของตนเอง 

ต่อองค์กร  เพื่อบอกเล่าเรื่องราวปัญหา  และสิ่งที่ต้องการเปลี่ยนแปลง....

เรื่องของเตียงผู้ป่วยที่ทรุดโทรม  และชำรุด  ไม่สามารถใช้การได้เต็มที่  โดยเฉพาะกรณีผู้ป่วย

ที่เปลี่ยนแปลงไป  คือมีเคสผ่าตัดมากขึ้น....

ท่านคิดว่านะจะปรับปรุงเรื่องเตียงได้แล้ว   อยากสื่อถึงผู้บริหาร  และผู้เกี่ยวข้อง

เป็นเรื่องราวที่ผมรู้สึกว่า....เป็นมิติที่น่าชื่นชมอย่างยิ่งครับ

นักรบ..อัศวินขององค์กรได้เผยตนขึ้นและแดสงตนเองออกมา  เพื่อองค์กร  เพื่องาน  เพื่อคนไข้

ย้อนกลับไป  มองนโยบายของผู้บริหาร  ของทีมนำ

ที่พยามเคลื่อนองค์กรไปสู้ความมีชีวิตและความสุข

โดยพยามใช้กระบวนทัศน์ใหม่   มุมมองใหม่ๆ  ในการบริหารและขับเคลื่อน...

เช่น    สุนทรียสนทนา    การบริหารแบบไม่จัดการ  เรื่องเล่าเร้าพลัง  การชื่อนชม  และการเสริมกำลัง  ทีมคร่อมสายงาน   การรับฟัง  การเปิดพื้นที่เพื่อการเรียนรู้และเเบ่งปัน...

เรื่องราวข้างต้น 

   ผมคิดว่ามันคือเมล็ดพันธ์ ใหม่ที่งอกงามขึ้นมา...

  เป็นเมล็ดพันธุ์...ที่เราอยากให้เกิดขึ้นอย่างยิ่ง  เพื่อช่วยกันแก้ไขปัญหาองค์กรที่มีอยู่  และสร้างโอกาสที่ดีใหม่ๆขึ้นมา...

  ขอบคุณ...ท่านสมคบครับ...ที่ได้อดทน  และสร้างโอกาสในการเรียนรู้   แด่ผู้กล้าที่จะช่วย ขับเคลื่อองค์กร...

  เป็นเรื่องเล็กๆ....

   แต่ผมคิดว่า..เรื่องราวแบบนี้เมื่อเกิดขึ้นมากๆ  ในหลายๆที่ขององค์กร  และต่อเนื่อง  บ่อยๆ

 

   มันคือจุดเปลี่ยนที่สำคัญครับ...