บันทึก : บนแอร์เอเซีย  กรุงเทพฯ-ภูเก็ต

เช้าเมื่อวานนี้  ถนนทุกสายบ่ายหน้ามาดอนเมือง รอต่อเครื่องไปภูเก็ต จะเป็นความบังเอิญหรืออะไรก็ไม่ทราบได้ ต่างคนต่างจองเที่ยวเดินทาง

แต่หลายท่านก็มาเจอกันโดยไม่ได้นัดหมาย

คนแรกท่านบางทราย ในระหว่างเรารอรับน้าอึ่งที่จะมาจากเชียงใหม่ เปิดประตูไปเจอะท่านบางทราย อ้าว! ก็ต้องกอดกันสิครับ  นั่งคุยรอสักพักป้าจุมมา คราวนี้มหากรรมกอดระเบิด สักพักน้าอึ่งลงเครื่องมา เดินฉับๆยิ้มร่ามา ถลามากอดๆๆๆ  แต่.. อ้าว!กระเป๋าเดินทางสีแดงยังวิ่งวนบนสายพานรอเจ้าของ เจอหน้าสมาชิกจะทิ้งประเป๋าแล้วไหมละน้าอึ่งเรา

เราไปเช็คตั๋ว เจอะมณีแดงแรงฤทธิ์ ยืนยิ้มบางอยู่ข้างเชือกกัน  ไม่สะดวกกอด ฝากไว้ก่อนโรบิน ในระหว่างเดินเข้าแถวไปนั่งรอในเครื่อง .. แอร์เอเชียจากหาดใหญ่เสียเวลาเล็กน้อยๆ ค่อยๆเคลื่อนลำมาเทียบใกล้ .. สักพัก น้องฟ้าลากกระเป๋าเข้ามา ตามด้วยน้องฟาง แม่แป๊ด นั่งปั๊บเครื่องก็โผบิน  งีบหนึ่งก็ถึงแล้ว ชะโงกทัวร์ตามอย่างConductor เล่า เห็นแล้วเกาะ นี่ไงที่เขาว่า..คืบก็ทะเล ศอกก็ทะเล มองหาอัยการไม่เจอ ไม่งั้นจะกระโดดไปกอดตั้งแต่อยู่บนท้องฟ้า

แต่ลงมาก็ได้กอดอยู่ดี  เป็นกอดแรกในภูเก็ต หลังจากนั้นก็กอด และกอด เที่ยว ชม อาหารอร่อย ยิ้มบ่อยจนใจหัวใจเพลีย จะรำพันต่อก็ไม่ได้แล้ว มีรายการพิเศษมารอทั้งวัน..

ไปก่อนละนะ ..ฝากกอดกลับไปให้ทุกท่านแล้ว

อิ อิ