แก่นธรรมในหัวใจ

ศีลข้อ 4  หลักประกันสังคม  คือ การเข้าสังคมอย่างไรให้ได้รับเกียรติ

สูงสุดในสังคม   ตรงนี้พระพุทธองค์ทรงวางหลักไว้ให้แล้ว  คือ กายกรรม 3  วจีกรรม 4  มโนกรรม 3   สรุปรวมเป็นประเด็นได้ว่าเราต้องเอาใจเขามาใส่ใจเรา  ไม่ว่าเขาจะอยู่ในสังคมไหนก็ตาม

ตัวอย่างเช่น

        มีกัลยาณธรรมคนหนึ่งอายุประมาณ 60 ปีเกษียณอายุจากการทำงานมาแล้ว  อดีตเคยเป็นหัวหน้าในสถานที่ราชการแห่งหนึ่ง  เขาเป็นอาสาสมัครมาช่วยงานของมูลนิธิที่วัด  เขากับแสดงตนเป็นเจ้าข้าวเจ้าข้าวทุกสิ่งทุกอย่าง   สาเหตุที่เป็นแบบนี้ อาจเป็นเพราะได้รับเกียรติจากหัวหน้าหน่วยงานมากเกินไปจนไม่รู้จักผิดชอบชั่วดี   เข้ากับคนอื่นได้ยาก         สังเกตจากพฤติกรรมการทานข้าวหรือร่วมวงทำกิจกรรมกับผู้อื่น    มักแยกวงออกมาโดดเดี่ยว     และมีนิสัยชอบเหน็บแนมผู้อื่นอยู่ตลอด    ไม่เว้นแม้แต่การแสดงพฤติกรรมที่ไม่ดีต่อกับพระเจ้า         

     

ช่วงสนทนาพาที     

      1. เคยถามเขาว่าอยู่เมืองไทยเคยไปทำบุญไหม ? 

           เขาตอบว่าเขาไม่ชอบไปเลย   เพราะคิดว่าพระไม่ดี   

2.อาตมาก็ถามว่าทำไมการทำบุญของโยมจึงคิดแบบนี้เล่า  !     

      “ทำไมไม่คิดและปฏิบัติตนตามหลักของความเป็นพุทธมามะกะที่ดีล่ะ ”    เหตุผลแค่นี้หรือที่เรียกตนเองว่าเป็น  ชาวพุทธ   นี่หรือคือพุทธแท้ท่าน!

          ตัวอย่างสำหรับชาวอินเดีย  

         ถ้าเราจะถามว่าคนอินเดียเขามีคนนับถือพุทธกี่เปอร์เซ็นต์  ขอตอบได้เลยว่าแทบจะไม่ถึง 1%  แต่ถ้าถามว่าการเชื่อถือแล้วละก็บอกเลยว่ากินขาด  คือ แทบจะทั้งประเทศที่ปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า   ครับท่านทั้งหลาย 

          บางท่านอาจสงสัยว่ามันจะจริงหรือครับพระคุณเจ้า ?  

อาตมาขอตอบว่าจริงพันเปอร์เซนเลยทีเดียวแม้แต่คนต่างศาสนายังไหว้พระ

                   ตัวอย่าง

ท่านA.PJ.  อับดุลกลัม  ในฐานะอดีตประธานาธิบดีของอินเดีย  ซึ่งได้มาไหว้พระ  ณ วัดไทยกุสินาราเฉลิมราชย์  ซึ่งเขาเป็นคนต่างศาสนา   ต่างเชื้อชาติ

 สาเหตุ   ที่เขามาไหว้พระ  เพราะเขาเชื่อถือในคำสอนของพระพุทธเจ้าที่เป็นยอดพระบรมครูชั้นเอกของโลก   ครับท่านเอ๋ย

แถมเขายังมานำให้พระสงฆ์ไทยกล่าวคำว่า    พุทธํ  สรณํ   คัจฉามิ 

ธัมมํ   สรณํ   คัจฉามิ    และ  สังฆํ   สรณํ   คัจฉามิ    ตามเขาด้วย ซึ่งต่างจากคนบางกลุ่มที่เกิดมาเป็นพุทธ    แต่ไม่เข้าใจเรื่องของพุทธที่แท้จริงเลย    จึงมีเจตนามองไปในทางเสื่อม   คนที่เสื่อมไม่ใช่ใครอื่นเลยล้วนแต่มาจากความคิดของตนเองทั้งสิ้น

      นี่แหละ ! ครับท่านคนอินเดียเขาจึงไม่เคยถูกชาติใดๆเลยที่จะมีความสามารถมากลืมกินเอาสิ่งดีๆออกไปจากใจพวกเขาได้