คิดถึงผู้เขียนกันบ้างหรือเปล่าคะ สำหรับแฟน ๆ "บ้านความรู้"
ผู้เขียนลาคลอดนานถึง 3 เดือน มีความสุขอยู่กับการเลี้ยงลูกน้อยตัวแดงๆ ค่ะ ...ก็คิดถึงที่ทำงานอยู่เหมือนกันแต่ไม่ได้ห่วงอะไร เพราะองค์กรมีระบบการบริหารจัดการที่ดี รวมถึงได้เพื่อนร่วมงานที่มีจิตอาสา พางานก้าวหน้าตลอด ..อิอิ
สำหรับวันนี้ มีคำดี ๆ ที่ผู้เขียนเคย "รู้สึก นึก คิด" แต่เป็นคำคมดี ๆ ที่อยากให้ผู้อ่านนำไปคิดต่อ...เรื่องนี้เริ่มจากสมัยที่ผู้เขียนเรียนในระดับปริญญาตรี ต้องจากบ้านไปเรียนที่จังหวัดเชียงใหม่ ทำให้บ่อยครั้งเกิดความรู้สึกเหงา ดีที่หน้ามหาวิทยาลัยมีร้านขายหนังสืออยู่ร้านหนึ่ง เด็กในมหาวิทยาลัยชอบเข้าไปยืนอ่าน แต่ไม่ซื้อกัน ผู้เขียน...เปิดเจอหนังสือเล่มหนึ่ง อ่านแล้วก็อยากอ่านต่อ วางไม่ลง เรื่องนั้นเป็นวรรณกรรมแปล เป็นเรื่องที่อาจารย์เล่าให้ฟังในห้องเรียนพอดี และผู้เขียนก็ไม่คิดว่าจะมาพบหนังสือเรื่องนี้ เลยซื้อกลับมาอ่านต่อที่หอพัก
นั่นเป็นจุดเริ่มต้น...จากนั้นผู้อ่านจึงได้เข้าร้านหนังสือบ่อยครั้งขึ้น ได้ท่องโลก ไปต่างประเทศ อย่างที่เราได้อ่านในวรรณกรรมนั้น ๆ รู้วัฒนธรรมของชาติต่าง ๆ ที่ตัวเอกของหนังสือได้เล่าถึง ได้เรียนรู้สำนวน ข้อคิด และความรู้ต่าง ๆ เยอะแยะมากมาย ยิ่งมากเล่ม..ก็ยิ่งรู้มากขึ้น
พี่ชายคนหนึ่งของผู้เขียนก็เช่นกัน..เป็นคนชอบหนังสือค่ะ ชอบซื้อ แต่ผู้เขียนไม่เคยเห็นพี่นั่งอ่าน... เคยแกล้งถามว่าเนื้อหาในเล่มเป็นอย่างไร ได้ประโยชน์อะไรจากหนังสือบ้าง ก็ตอบไม่ได้ เลยถามว่าซื้อมาทำไม ซื้อแล้วก็ไม่อ่าน แถมยังหวง เก็บใส่ตู้หนังสืออย่างดี ล็อกกุญแจอีกต่างหาก ...หลายคนคงเคยเจอเพื่อนที่เป็นแบบนี้
- ห้ามเพื่อนอ่านหนังสือใหม่ ที่เรายังไม่ได้อ่าน
- ห้ามเพื่อนพับ ทำยับ ฉีก หรือแม้แต่เอาไปถ่ายเอกสาร
- ไม่ให้เพื่อนยืม หวงมาก ทั้ง ๆ ที่อ่านแล้ว ...ไม่รู้เพราะอะไร (คงอยากให้เพื่อนเสียตังค์ซื้อบ้างมั้ง)
- ซื้อ 2 เล่ม เพราะความชอบมาก ๆ เหมือนกับบางคนที่ชอบหนัง หรือนักแสดง แบบดูมาแล้ว 2-3 รอบ แถมยังซื้อซีดี ไปเก็บไว้อีก
ที่สำคัญเข้าประเด็นวันนี้คือ "ชอบ" "ซื้อ" "เก็บ" แต่ไม่เคยเปิดอ่านเนื้อหาด้านใน...ทำให้คิดประโยคนี้ได้ "หนังสือที่ไม่ได้เปิดอ่านไม่เรียกว่า "หนังสือ" แต่เป็นเพียงกระดาษเปล่า เสมือนคนที่ไม่ได้แสดงความสามารถของตนเองให้เกิดประโยชน์ต่อส่วนรวม"
ใช่ครับ อ่านแล้วโดน เราต้องแบ่งปัน ยิ่งให้ยิ่งได้รับครับ
สวัสดีครับ คุณ Phiangruthai
ขอบคุณครับ :)
สอนวิธีคิดให้เด็กๆรักการอ่าน....และรู้จักการให้...ขออนุญาตินำไปขยายผลนะคะ...ขอบคุณค่ะ
คิดถึงนะจ๊ะ พี่ก็เป็นคนหนึงที่ชอบซื้อแต่ยังไม่ได้อ่านคิดว่าจะอ่านตอน60ที่ไม่ได้ทำงานแต่ตอนนี้พยายามเอามาอ่านทุกอาทิตย์เพราะกลัวตายก่อนเดี๋ยวไม่ได้อ่าน
สวัสดีค่ะ ลูกช้างมอชอเหมือนกัน คงจะรู้จักร้านแซงแซวดี สมัยพี่ก็ชอบไปยืนอ่านหนังสือร้านนี้ประจำ แล้วก็ซื้อติดมือมาบ่อยๆ ... ละก็ชอบจังที่เจอคนหัวใจเดียวกัน อยากให้เด็กๆ รุ่นลูก รุ่นหลานรักหนังสือ รักการอ่านเยอะๆๆนะคะ
สวัสดีค่ะ คุณ Phiangruthai
ส่วนใหญ่คนเราจะคิดว่าคนอ่านหนังสือคือ คนที่เรียนหนังสือ เมื่อเรียนจบแล้ว ทำงานแล้ว ก็ไม่ต้องอ่าน และอีกอย่าง ก็จะบอกว่าไม่มีเวลา ( แต่จะมีเวลาดูละคร นะค่ะ ) ทำอย่างไร ถึงจะสร้างค่านิยมให้คนอ่านหนังสือกันเยอะ ๆ ค่ะ ถ้ามีวิธีการใด้ ช่วยบอกหน่อยนะค่ะ
ขอบคุณทุกคนที่เข้ามาทักทาย และร่วมแสดงความคิดเห็นค่ะ
ดีใจที่ยังมีคนเห็นความสำคัญของการอ่าน และสิ่งสำคัญคือ นำความรู้ที่ได้จากการอ่านมาใช้ประโยชน์ต่อสังคม ส่วนรวม และตนเอง นั่นคือสุดยอดที่สุดค่ะ...