หรรษา..พาไปเที่ยวบ่อยจัง เพิ่งจะกลับมาจากไปโคราชมา พาไปเที่ยวอีกแล้ว 2 วันไปตั้งหลายที่ ทั้งใกล้ๆบ้าน กับ จังหวัดสุพรรณบุรี ทั้งสนุก ประทับใจ คุ้มค่า มีความสุข อิ่มท้อง และอิ่มใจ
หรรษา..พาไปเที่ยวบ่อยจัง เพราะเป็นช่วงเวลาของความสุขที่ในปีหนึ่ง จะมี 2 ช่วง เนื่องจากปิดภาคเรียน ก็ได้ให้มีเวลาได้พักผ่อนหย่อนใจ ซ่อมแซมส่วนที่สึกหรอบ้าง เป็นธรรมดา เมื่อวานนี้ มิตรรัก บล็อกเกอร์
ครูมิม ลูกสาวของครูอ้อยคนหนึ่งได้มาทำธุระส่วนตัว แวะมาหาครูอ้อย ได้พากันกินข้าว เดินเล่นที่สวนรถไฟ นำเสนอไปแล้วในบันทึกหนึ่ง เช้าขึ้นก็ทำผัดหมี่โคราชให้กิน
และเมื่อเที่ยงที่ผ่านมา ได้พากันไปสุพรรณบุรี เพื่อทำบุญครบ 100 วันการเสียชีวิตของคุณพ่อและน้องสาวของน้องจิ ที่สุพรรณบุรี
บันทึกนี้ ครูอ้อยจะขอกล่าว ตอนต้นของการเดินทาง ไม่สามารถจะเขียนได้ยาวกว่านี้ เพราะง่วงนอนแล้ว ....ครูอ้อยได้แวะ เที่ยวชมวัดแห่งหนึ่ง ชมภาพค่ะ....
ที่นี่เรียก วัดไฝ่โรงวัวครับ
สวัสดีค่ะ ท่าน ผอ.นายประจักษ์
สวัสดีค่ะน้องโก๊ะคนตาซื่อ.....คนไม่มีราก
สวัสดีค่ะน้องขจิต...
ครูอ้อย คิดถึง น้องขจิต
น่าจะได้พบกันที่นี่นะคะ
คุณแม่ของน้องจิก็ถามถึงน้องขจิต
ครูมิม ก็อยากพบน้องขจิต
ทุกคน อยากพบน้องขจิต
บางท่าน ประกาศ...คนหาย