รถไฟเป็นอีกหนึ่งพาหนะที่ป้าแดงชื่นชอบในการเลือกใช้บริการ แม้จะมีเสียงบ่นว่าไม่ดี สกปรก ช้า ไม่ตรงเวลา

รถไฟเป็นอีกหนึ่งพาหนะที่ป้าแดงชื่นชอบในการเลือกใช้บริการ แม้จะมีเสียงบ่นว่าไม่ดี สกปรก ช้า ไม่ตรงเวลา

ส่วนใหญ่ก็จะเลือกตู้นอนปรับอากาศชั้นสอง หากมีเพื่อนเดินทางจะลองเลือก ตู้นั่งปรับอากาศหรือว่าพัดลมดูซักครั้ง จะเหมือนนั่งรถทัวร์รึป่าว

บันทึกนี้ต่อจาก บันทึกที่แล้ว วันนี้กะไว้ว่าจะบันทึกเรื่องราวของเสียบเรียบทั้งวัน ไม่ออกไปไหนและตัดเป็นตอนๆ ต้องกราบขออภัยที่อาจจะไปเบียดบันทึกท่านอื่นให้ตกเร็วเกินไป

รถด่วนหนองคาย-กรุงเทพ

เดี๋ยวนี้รถไฟเลื่อนเวลาออกเร็วขึ้น เลยเตรียมหนังสือมาอ่านด้วย"ชีวิตรันทด เรื่องจริงผ่านจอ"หรือสงครามนางฟ้าที่กำลังโด่งดัง เขียนโดยคุณแอร์กี่ มาอ่านตอนนี้แล้วเข้าใจเห็นภาพมากกว่าเมื่อครั้งที่อ่านในเวบบอร์ด เห็นภาพพี่ก้องสุดเท่ห์ทรงเสน่ห์มาลอยหล่ออยู่ตรงหน้าเลยทีเดียว

อ่านหนังสือได้ไม่นาน ก็รู้สึกง่วง เพราะกินยาแก้เมารถมาด้วย เขาให้กินก่อนขึ้นรถ 30 นาที ตอนนี้ยาคงเริ่มออกฤทธิ์

เวลา 18.20 น. รถไฟเริ่มเคลื่อนขบวน ตรงเวลาที่เขียนเอาไว้เป๊ะเลย ไม่ออกช้าเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

อ่านหนังสือไม่ได้แล้ว เพราะเวียนหัว เลยนั่งสมาธิคงไม่นานก็หลับไป เวลาประมาณเกือบทุ่ม พนักงานก็มาขอทำเตียง น่าจะมาทำให้เราก่อน เพราะนั่งหลับอยู่ แต่ไม่หรอก น้องเป็นคนมีระเบียบ ต้องเริ่มจากเตียงแรกก่อน ได้ยินพนักงานคุยกันว่า ทำไม ทำเตียงเร็วเลย เค้าตอบว่าจะได้เสร็จๆๆไป

ทำไงดี คนที่อยากนั่งก็มีนะ.........

ห้องนอนสุดหรู

 

ได้โอกาสเดินไปล้างหน้าแปรงฟัน เตรียมการเข้านอน กินยาแก้เมาและยานอนหลับเพิ่มเพราะอยากให้หลับสนิทๆๆๆ จะได้สดชื่นในวันรุ่งขึ้น แต่ด้วยกรรมเก่า ถึงอุดร มีเด็กฝรั่งนักสอนศาสนาขึ้นมาเพี๊ยบเลย แล้วพ่อคุณรูปหล่อก็เล่นคุยกันทั้งคืน รถไฟก็ดูโคลงเคลงไป-มามากกว่าปกติ เป็นอันว่า นอนไม่หลับ

ทางเข้าหัวลำโพง

 

ประมาณ7 โมงเช้า พนักงานก็มาขอเก็บเตียงอีกแล้ว ทั้งๆที่เพิ่งผ่านอยุธยาเอง คงประมาณให้เสร็จๆๆไป ล้างหน้าแปรงฟัน นั่งอ่านหนังสือต่อก็มึนหัว เลยนั่งหลับดีกว่า

พนักงานบอกว่า วันนี้รถเข้าช้ากว่าปกติ เคยถึงหัวลำโพง 6 โมงเช้า ไม่ค่อยเชื่อนักหรอก ถึงหัวลำโพงเกือบ 9 โมงทุกทีแหละ แต่ไม่เป็นไรหรอก เราไม่รีบร้อนอะไร แต่รถไฟเร็วขึ้นจริงด้วยๆ เกือบ 8 โมงก็ถึงหัวลำโพงแล้ว

วันนี้หัวลำโพงดูสงบเงียบ ผู้คนไม่พลุกพล่านมากนัก คงเพราะเดินทางไป-กลับกันหมดแล้ว

หัวลำโพง

 

เดินทางครั้งนี้ backpack แท้จริง ปกติจะนั่งแท๊กซี่ วันนี้ผิดปกติ เลือกนั่งรถเมล์ดีกว่า ตอนเดินออกมาเห็นสาย 29 มาเพี๊ยบแต่ไม่ทัน เขาไม่เปิดประตูให้ รอคันหน้าก็ได้ไม่ได้รีบ แต่ว่าเมื่อไรจะมาเนี่ย........รอนานเหมือนกัน

โชคดีจังรถเมล์คันที่มาสวยทีเดียว ห่วงสำหรับคนยืนมีป้ายเชิญชวนออกกำลังกายด้วย อย่างเช่น ลงก่อน 1 ป้ายเพื่อออกกำลังกาย ยืนเฉยอยู่ทำไม ออกกำลังกายด้วยการขยับตัว ยืนไม่ต้องอายใครเพราะเราหุ่นดี

บอกกระเป๋ารถว่าลงมาบุญครอง ค่ารถ 12 บาท ......ถึงมาบุญครอง รถเข้าจอดไม่ได้ ไปเปิดประตูให้ลงอิตอนติดไฟแดง เอาละวะ ..กระเหรี่ยงต้องเสี่ยงตายด้วยการวิ่งข้ามถนนแล้ว...........ฟิ้วววววว..........

เก็บไว้ไปเขียนต่อ บันทึกหน้า