สะพานพระราม 6

คราวนี้ก็ถึงทีสพานพระราม 6 เจอเข้าบ้างแล้ว
สพานพระราม 6 เป็นสพานรถไฟข้ามแม่น้ำเจ้าพระยาเพียงแห่งเดียวที่เรามี่อยู่ นับเป็นจุดยุทธศาสตรอีกแห่งหนึ่งที่ยังไม่ถูกทิ้งระเบิด  พวกเราและญี่ปุ่นต่างก็รุ้ดีว่าไม่วันใดก็วันหนึ่งสพานนี้จะต้องถูกทิ้งระเบิดเป็นแน่  แต่ก็คงไม่รู้จะทำไง และจะป้องกันอย่างไรได้   ก็ได้แต่ป่าวร้องให้ประชาชนละแวกใกล้เคียงอพยพออกไปที่อื่นเสียแต่เนิ่น ๆ เพื่อความปลอดภัยของตัวเอง  ถ้าสพานนี้ถูกทิ้งระเบิดจะทำให้การขนส่งทางรถไฟไปจังหวัดทางตะวันตกเช่นนครปฐม,ราชบุรี,กาญจนบุรี ตลอดจนจังหวัดต่าง ๆ ใต้ลงไปจนสุดแดนต้องหยุดชงักสิ้นเชิง  สำหรับญี่ปุ่นนั้น มีความหมายมากเพราะจะทำให้การส่งยุทธสัมภาระไปทำศึกทางด้านพะม่าต้องถูกตัดขาด ไปอีกทางหนึ่ง แม้จะยังมีทางเลือกอีกทางหนึ่งคือสถานีรถไฟบางกอกน้อยแต่ก็อาจจะถูกทิ้งระเบิดได้อีกทุกเมื่อ ยิ่งจะทำให้การลำเลียงเหล่าชเลยศึกไปช่วยสร้างทางรถไฟสายไปพะม่าต้องหยุดชงักไปด้วย  พวกเขาจึงเร่งรีบในการขนย้ายดังกล่าวแล้วทวีมากขึ้นเพื่อแข่งกับเวลาที่จะถูกทิ้งระเบิดเมือไหร่ก็ไม่รู้
แต่ฝ่ายสัมพันธมิตร เลือกจะทิ้งระเบิดสพานพระราม 6 ก่อน  ดังนั้น  หลังจากการทิ้งระเบิดสพานพุทธฯแล้วไม่นาน วันหนึ่ง,วันที่มีท้องฟ้ากระจ่างในตอนบ้าย ๆ ฝูงบินทิ้งระเบิดทางใกล   คือฝูงบิน B29 จากฐานทัพใกลโพ้น เข้ามาปฏิตบัติการนี้   มันมาด้วยกัน รวม 3 ฝูง  ๆ ละ 3 ลำ เข้า มาทางด้านตะวันออกเฉียงเหนือหลังเสียงสัญญาณภัยทางอากาศดังเพียงไม่นานนัก ไม่ปรากฏเสียงปืนต่อสู้อากาศยานของเรายิงต่อสู้แต่อย่างใด และไม่ปรากฏว่ามีเครื่องบินของเราหรือญี่ปุ่นขึ้นขัดขวางแม้แต่ลำเดียว เครื่องบินเหล่านี้สีขาวเหมือนกันทุกลำ ยามเมื่อลำตัวของพวกมันสะท้อนแสงอาทิตย์ จะเกิดเเสงแว๊บว๊าบมาเข้าตาพวกเราจนต้องหันหลบไปทางอื่นก่อน นอกจากนี้ พวกมันยังบินเกาะหมู่กันด้วยความเร็วค่อนข้างช้า ในสายตาของพวกเรา  ซึ่งความจริงมันไม่ได้ช้าเลย เมื่อระเบิดถูกหย่อนลงมา จะมีเสียงดังคว้าง ๆ บอกไม่ถูก ทราบภายหลังว่ากลุ่มระบิดถูกโซ่ผูกรวมกันไว้เป็นกลุ่มก้อน ยามเมื่อแหวกอากาศลงมาจึงเกิดเสียงดัง ๆ กล่าว  ตามมาด้วยเสียงครืน ๆ ๆ ของระเบิดที่กระทบเป้าหมายเสียงเหล่านี้ดังแล้วดังเล่ายามเมื่อแต่ละเครื่องปล่อยระเบิดลงมาจนครบทุกฝูง แล้วพวกมันก็บินตามกันไปจนลับสายตา  โดยไม่มีเครื่องบินลำอื่นใดมาโจมตีซ้ำอีก  รวมเวลาที่พวกมันทิ้งระเบิดครั้งนี้ประมาณ 15 นาทีเท่านั้นเอง..........