ความภูมิใจ

เป็นคนดี  คือ  ศักดิ์ศรีแห่งปริญญา

 

วันพฤหัสบดีที่ ๖  กันยายน  ๒๕๕๐  ตื่นเวลา ๐๒.๓๐ น. ขับรถไปรับช่างแต่งหน้าที่ตลิ่งชัน เพื่อแต่งหน้าลูกเพราะวันนี้จะต้องรับพระราชทานปริญญาบัตร  กลับมาแต่งตัว ทุกอย่างแล้วเสร็จเวลา ๐๔.๓๐ น. จึงเดินทางไปมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์  จอดรถในสนามหลวงแบบเลือกที่จอดได้เพราะยังเช้าอยู่ แต่หากช้าเพียง ๑๐ นาที ความลำบากจะตามมาเยือน  ภาระหลักของวันนี้คือการถ่ายภาพร่วมกับลูกและญาติมิตรที่มาแสดงความยินดี  ผมเองก็ร่วมแสดงความยินดีกับคุณสุมนา  นุ่นแก้ว เจ้าหน้าที่สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาชุมพร เขต ๑ ที่ลูกรับพระราชทานปริญญาในวันนี้ด้วย มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ท่าพระจันทร์ ที่แคบอยู่แล้ว วันนี้จึงแคบยิ่งขึ้น อากาศร้อนอบอ้าว แต่เด็กๆเขาสนุกสนานกันจริงๆ ผู้ใหญ่ก็คอยจ่ายเงินอย่างเดียว  มีผู้บริหารโรงเรียนมาราชการที่ กทม.แวะมาแสดงความยินดี ๓ ราย คือ ผ.อ.สำรวจ  ถนอมศักดิ์  ผ.อ.ธรรมรงค์  เทพไพฑูรย์   และ ผ.อ.ศักดิ์สิทธิ์  แร่ทอง  ต้องขอบคุณไว้ ณ โอกาสนี้   ได้รับโทรศัพท์จากผู้บริหารโรงเรียนแห่งหนึ่งบอกว่าครูในโรงเรียนไปเมาสุรามาหาเรื่องทะเลาะจะถึงขั้นทำร้ายร่างกายหรือไม่ฟังไม่ชัด แต่บอกให้โทร.ไปแจ้งผู้รักษาการเพราะผมอยู่กรุงเทพฯ  วันนี้ทำให้รู้สึกว่า เราแก่แล้วและมีลูกมากเหลือเกิน เพื่อนร่วมรุ่นลูกสาวมาล้อมหน้าล้อมหลังเรียกคุณพ่อคุณแม่ตลอด บางรายเห็นมาตั้งแต่เรียนอนุบาล  บางรายมัธยม และหลายรายตอนเขาเรียนที่ธรรมศาสตร์ แต่ลูกๆเหล่านี้ก็ไปมาหาสู่ที่บ้านอยู่เป็นประจำ ไปค้างไปนอนแบบยกทีม มีทั้งอ้วนทั้งผอม มีสูงต่ำดำขาวครบถ้วน คนมีลูกคนเดียวก็อยากให้ลูกมีเพื่อนมากๆเพราะไม่มีพี่น้อง  เวลากลับบ้านจึงซื้อของกินที่เขาชอบไว้มากๆจะได้มาพักมาค้างกันสะดวก  ได้ออกจากธรรมศาสตร์  ๖ โมงเย็น มาเลี้ยงข้าวเย็นญาติมิตรที่ร้านอิ่มปลาเผา แยกบางพลู บางบัวทอง  กลับบ้านก็ตื่นเต้นกับวีดีโอและภาพถ่ายที่ถ่ายทำในวันนี้