เซ็นต์ธรรมดาไม่เหนื่อยหรอกแต่เซ็นต์อย่างไร มันเหนื่อยแสนเหนื่อย

          เมื่อวานนี้ (8 เมษายน) ผมกลับจากการประชุมผู้บริหารทั่วประเทศที่จังหวัดกาญจนบุรี ออกจากเมืองกาญจน์ ประมาณ 8 โมงเช้า ถึงสระแก้ว บ่าย 2 โมง 15 นาที รีบเข้าห้องประชุมเพื่อเป็นประธานในการคัดเลือกประธานองค์กรนักศึกษาจังหวงัดสระแก้ว

         บรรยากาศดีมากครับที่ประชุมใช้บรรยากาศแบบพี่น้อง ต่างถ้อยทีถ้อยอาศัยผิดกับการเลือก ส.ส. ยังกับฟ้ากับดิน ผมให้ตัวแทนในแต่ละอำเภอแสดงวิสัยทัศน์ว่า ถ้าได้รับเลือกเป็นประธานองค์กรนักศึกษาจังหวัดสระแก้ว ท่านจะทำอะไรบ้างที่เป็นประโยชน์กับมวลสมาชิก  เข้าท่าดีครับ ผมฟังแล้วชื่นใจ

         เมื่อแสดงวิสัยทัศน์แล้ว ผมยังไม่ให้ลงคะแนน แต่สอบถามเขาว่า ใครเต็มใจที่จะทำหน้าที่ประธานองค์กรนักศึกษาบ้าง ปรากฏว่ามีผู้สมัครใจ 2 ท่านครับ ที่ผมใช้วิธีการนี้เพราะมีความเชื่อเสมอมาว่า  คนที่สมัครใจทำงาน ย่อมทำงานให้บรรลุวัตถุประสงค์ได้ง่ายกว่าคนที่ต้องฝืนใจทำงาน  สรุปก็ต้องเลือกประธานจากคนที่เต็มใจ 2 คน ผลปรากฏว่า นายสมชาย มั่นศรี  จากอำเภออรัญประเทศ เป็นผู้ที่ได้รับการคัดเลือก เหมาะสมดีครับ เพราะประธานท่านนี้ มีกิจการเกี่ยวกับการผลิตรายการทีวี ที่ออกอากาศทางเคเบิ้ล และค่อนข้างกว้างขวางในแวดวงของสื่อมวลชนของสระแก้ว รองประธานคนที่ 1เป็นอดีตนักมวยเก่าที่ชื่อว่า อ๊อดน้อย ลูกคลองหาด และกรรมการท่านอื่น ๆ ก็ค่อนข้างเหมาะสมทุกคน

         เสร็จสื้นจากการประชุมเลือกองค์กรนักศึกษา กลับมานั่งทำงานในห้อง โอ้โฮ บนโต๊ะผมมีแฟ้ม อยู่ 10 กว่าแฟ้ม  ธรรมดาครับ สระแก้วคนน้อย และไม่มีรองผู้อำนวยการื ผอ. ก็รับเละเป็นเรื่องปกติ ค่อย ๆ ดูงานไปทีละแฟ้ม กว่าจะเรียบร้อยออกจากห้องปาเข้าไป 5 โมงครึ่ง เจอหน้าเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง ผมบ่นออกมาเบา ๆ  วันนี้เหนื่อยจังเลย  เจ้าหน้าที่ท่านนั้นถามผมว่า ผอ. เซ็นต์หนังสืออย่างเดียว อย่างนี้เรียกว่าเหนื่อยหรือครับ  เป็นท่านท่านจะตอบเขาอย่างไร  แต่ผมจำได้ว่า  ผมยิ้ม มองเขา แล้วอธืบายเบา ๆ ว่า  เรื่องเซ็นต์ไม่ค่อยเหนื่อยหรอกวะ แต่เซ็นต์อย่างไร เหนื่อยฉิบ....เลยวะ  ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าอธิบายเขาถูกหรือไม่ถูก