ทำไม ใครๆว่าหมาน้อย สมองเล็ก รู้น้อย...กว่าคนซะเมื่อไหร่กัน

สงสัยอยู่นานเหมือนกัน แต่ยังไม่ได้ไปค้นดูว่า ทำไมเจ้ากล้วยไข่ (ซึ่งตอนนี้มี 3 ชื่อ ฟอสเตอร์ และ นาซูบิ หรือเจ้ามะเขือยาว) ช่างเหลือเกิน เพราะสามารถบอกเจ้านายว่าได้เวลาแล้วนะ เช่น เวลาเจ้านายจะไปออกกำลังกาย เจ้ากล้วยไข่-ฟอสเตอร์ ก็จะได้ไปนั่งรถเที่ยวเล่นทุกครั้งทั้งไปและกลับ เลยทำให้รู้ด้วยเซ้นส์ หรือสัญชาติญาณว่าได้เวลาไปนั่งรถเที่ยวแล้ว พอเห็นหายไปในเวลาที่ใกล้จะไปเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้า จะมารออยู่ที่หน้าประตูห้อง หลังจากนั้นก็จะเดินตามติดแจเหมือนตัวติดกัน...พอเลี้ยวซ้าย ก็เลี้ยวด้วย...เคยลองแกล้งวิ่งรอบๆบ้านก็วิ่งตามมาตะปบข้างหลังอีกต่างหาก ว่าจับได้ไล่ทันแล้ว ...ขำสุดๆ

                

พอเจ้านายใส่รองเท้ากีฬา ก็เริ่มกระโดดสองขาเกาะ กระโดดโหยงๆ ไปมา ดีใจว่าจะไปด้วย หลังออกกำลังกายเสร็จ ปกติเจ้านายจะขับรถไปรับตอนหกโมงเย็นทุกครั้ง พอใกล้เวลาประมาณ 5:45 กล้วยไข่-ฟอสเตอร์ ก็จะมาเดินมาเรียกเจ้านายว่าได้เวลาแล้วนะ ทุกวัน.. ทำให้แปลกใจว่า...ทำไมเค๊ารู้เวลาว่าได้เวลาออกไปรับแล้ว คงไม่ใช่ดูนาฬิกาเป็นหรอกนะ ขนาดคนยังลืมดูเวลาเลย แต่หมากลับจำได้ หรือเพราะเค๊าไม่มีเรื่องอย่างอื่นให้ต้องคิดมากเหมือนมนุษย์เรา

 เดี๋ยวนี้เจ้ากล้วยไข่จะรู้จักสะกิดเรียกเป็นประจำ เวลาอยากออกไปวิ่งเล่น ไปฉี่ อึ ก็จะเท้าหน้ามาสะกิดเรียกที่ขา แขน ข้อศอก 1-2-3 ที ถ้าไม่สนใจจะเอาจมูกมาชนๆ ทำเสียงร้องครางหงิง ๆ จนกว่าเราจะให้ความสนใจเค๊า ...นับว่าเป็นความฉลาดที่น่าทึ่ง เราเองยังคิดไม่ถึงว่าจะสื่อสารได้ขนาดนี้ พอเวลาที่เจ้ากล้วยไข่ต้องออกไปทำธุระส่วนตัวก่อนเข้านอน เค๊าจะวิ่งไปมา ดูโน่นนี่ ก็จะบอกกับเค๊าว่า    " Go do your business!" พร้อมบอกเป็นภาษาไทยกำกับไปด้วย เพราะเชื่อว่าต่อไปน่าจะทำให้เข้าใจภาษาไทย ก็เค๊าเป็นหมาฝรั่งนี่นา ซึ่งพอเค๊าได้ยินเจ้านายสั่ง แทนที่จะเถลไถลดูโน่นนี่ เค๊าก็จะรีบยกขาฉี่ทันที 

                        

เวลากล้วยไข่อยากจะเล่นของเล่นกับเจ้านาย ก็จะมาสะกิดเรียกให้มาเล่นด้วยกัน เอาของเล่นมาโยนให้ จะมาแหย่เจ้านาย หลอกล่อให้มาแย่งของเล่นของฉัน พอไปแย่งก็จะมีความสุขที่แย่งไม่ได้ ที่ชอบทำประจำคือเวลาอิ่มแล้วก็จะไปคาบกระดูกที่ให้เป็นของเล่นมาเล่นกัน จนเพื่อนๆคุณปู่แซวว่า ตกลงหมาฝึกคน มากกว่าคนฝึกหมา...สงสัยน่าจะจริง :)