เมื่อไปเที่ยว เกี่ยวเก็บ เหน็บเรื่องเล่า ครูอ้อยเล่า ไปเที่ยว เกี่ยวกับเขา ชอบไปเที่ยว เล่าเรื่อง เขากับเรา ครูอ้อยเล่า เฝ้าทุกเรื่อง ที่เนื่องนำ
ต้นเอย ต้นไม้ ที่เด่นดู
คนไม่อยู่ กิ่งที่ชู ก็ลู่เฉา
โอ้อก ตกจิต ระอาเรา
ใจเศร้า เคล้าหนอ ก่อระทม
*****
เหี่ยวหัก ผลักไส ไม่เคยว่า
อ่อนระอา พาจิต ให้ขื่นขม
เคยเริงรื่น ชื่นทรวง ลวงให้ตรม
มีคำขม ตรมใจ ไม่เว้นวัน
*****
*****
เกิดมาเป็น เช่นไม้ ก็เท่านั้น
ไม่ดูแล แชเชือน ไม่สร้างสรรค์
ขาดชื่นชม นิยม ส่งเสริมกัน
ความผูกพัน ฉันท์เพื่อน เลือนหายไป
*****
เจ้าเหี่ยวเฉา โง่เง่า เบาปัญญา
ไม่รู้ค่า ควรนิยม ชมชื่นไหม
เจ้ารู้หน้า หรือว่า ไม่รู้ใจ
เหี่ยวต่อไป ใครมาชื่น กลืนระทม
*****
*****
เจ้าเคยเด่น ดูสวย ด้วยความชื่น
ระเริงรื่น มื่นจิต ปลิดขื่นขม
ไม่เคยทิ้ง อิงแอบ แนบชื่นชม
คำนิยม สมว่า พารื่นเริง
*****
ดุจต้นไม้ แห่งชีวิต น้อยนิดนี้
ไม่มีที่ พึงพา พาให้เหลิง
ทุกค่ำเช้า เศร้าไม่มี รื่นบันเทิง
ดุจดังเพลิง เติมเสร็จ ให้เหน็ดทรวง
*****
*****
เข็ดไหมหนอ ขอเจ้า เป็นตัวอย่าง
ใจอ้างว้าง ว้าเหว่ สุดสันต์สรวง
โอ้บุญบาป ทราบซึ้ง ซึ่งคำลวง
สิ่งที่หวง ห่วงหา พาอาวรณ์
*****
ขอตั้งจิต อธิษฐาน บนบานกล่าว
อีกท่านท้าว สุรนารี ศรีสมร
มาปกปัก รักษา สถาพร
ด้วยคำวอน เมตตา นานกาลเทอญ
อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่อ้อยของน้องโก๊ะ
สวัสดีค่ะน้องโก๊ะตาซื่อของครูอ้อย...คนไม่มีราก
รักเสมอ เพ้อหา
สวัสดีค่ะน้องพิชชา .... พิชชา
ขอบคุณค่ะที่เตือน
สวัสดีแม่อ้อยตอนสายค่ะ
สวัสดีค่ะท่าน ผอ....นายประจักษ์
สวัสดียามสายๆค่ะลูกมิม.....มะขามอ่อน/ครูมิม
แม่อ้อย...
คิดเพียงว่า..เรื่องที่เกิดขึ้น
ยังไม่ได้แย่ที่สุด
หรือเรื่องที่ดี
ก็อย่าเพิ่งคิดว่าดีที่สุด
เพื่อความพยายามจะได้ไม่สิ้นสุดไปด้วย
กำลังใจเป็นสิ่งมีค่า
ไม่ว่าคนนั้นจะอยู่ไหนและเป็นใคร
ไม่สำคัญเลย
สำคัญตรงที่ใจ
ใจเราตรงกัน เ
ริ่มก่อสัมพันธ์ขึ้นทีละน้อย
ไม่น้อยเกิน ไม่มากเกิน
แล้วมันจะคงอยู่เมื่อเวลาผ่านไป
ตราบนานแสนนาน
..................................
สนใจ ไปทำไม
ในเมื่อ ใจรักกัน
ลูกมิมจ๋า....มะขามอ่อน/ครูมิม
ยิ้มหวานและวาจาอ่อนโยน...ใครล่ะจะมองข้าม
รักเสมอใจ
ลูกมิมจ๋า.....มะขามอ่อน/ครูมิม
สวัสดีค่ะคุณพี่......เอื้องแซะ
ขอบพระคุณค่ะ