ความสัมพันธ์ของครูและศิษย์ต้องเกิดจากความตั้งใจ

ความเดิม....ต่อจากตอนที่แล้วเขียนไว้ ในข้อหนึ่งเรื่องการที่นักศึกษาไม่ทำความเคารพครูขอาจารย์ คราวนี้ขอต่อข้อ 2 ชื่อว่า เมื่อครู..จำชื่อลูกศิษย์ไม่ได้ แน่นอนสำหรับการเป็นครู -อาจารย์ ลูกศิษย์เยอะ แถมอาจารย์ก็เริ่มสูงวัย การจำชื่อลูกศิษย์ไม่ได้รู้สึกจะเป็นปัญหาของดิฉัน แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ว่า ครูของดิฉันเองมักจะจำชื่อดิฉันได้เสมอ(ถึงเวลาจะล่วงเลยมาหลายปี) ทำให้เรารู้สึกภูมิใจ เวลาอาจารย์เรียกชื่อ...ดังนั้นดิฉันจึงอยากให้ลูกศิษย์มีความรู้สึกดี ๆแบบนี้บ้าง จึงคิดแก้ปัญหาโดย
           1.หาลักษณะเด่น ๆ ของลูกศิษย์  แล้วเรียกชื่อไปเลย แต่ต้องเป็นชื่อที่ สร้างสรรค์ ไม่ใช่เป็นปมด้อยของเขานะคะ เช่น ดำ เตี้ย เป๋  อะไรแบบนี้ไม่ดีแน่คะ อาจเรียกชื่อเล่นว่า  แว่น เมื่อเขาใส่แว่น หรือน้ำใจ สำหรับคนที่ชอบช่วยเหลือเรา หรือเพื่อน ๆ หรือ สุดรัก/แสนรัก สำหรับศิษย์ที่เขาเป็นดาวในห้อง คนไหนสวย ๆคล้าย ๆนางงาม เราก็เรียก นาตาลี อะไรประมาณนั้น  แต่ที่จริงแล้ว จะเรียกชื่อที่ สร้างสรรค์ปลูกฝังคุณธรรมจริยธรรม ความดีความงาม ก็จะเป็นการปลูกฝังที่ดีได้วิธีหนึ่ง เพราะสังเกตดูเขาก็พอใจ มีความสุขที่เราเรียกแบบนั้น..................
          2. ใช้กระดาษการ์ด ขนาด A 4  ซักแผ่น เขียนชื่อของนักศึกษาตัวโต ๆ ทำที่ตั้ง เคลือบแข็งพลาสติกเรียบร้อย (ทำตัวอย่างให้เขาดูก่อน)ส่วนจะตกแต่งอย่างไรก็ตามสบาย (ได้แสดงออกถึงศิลปะ ด้วย )เวลาถึงชม. เรียนผู้เรียนต้องนำมาด้วย และตั้งหรือติดไว้ที่โต๊ะที่ตนเองนั่ง จะได้คะแนน 1 คะแนน  การทำแบบนี้ อ่านพบจากหนังสือของท่านอาจารย์เกรียงศักดิ์    เจริญวงศ์ศักดิ์  ในหนังสือเหลียวหลังแลหน้า มหาวิทยาลัยฮาวาร์ด ท่านบอกว่าจะส่งผลให้ผู้เรียนตื่นตัว ในการเรียนตลอดเวลาครูสามารถเรียกชื่อใครก็ได้ ทุกเวลาไม่ว่าจะนั่งตรงไหน จะใกล้จะไกล เรียกชื่อถูกทุกคน ทำให้ผู้เรียนต้องตั้งใจเรียนหรือฟัง มิฉะนั้นจะตอบคำถามครูไม่ได้ ที่อเมริกา เรียกว่า การเรียกเย็น  ขนาดนักศึกษา 60-70 คนหรือเป็นร้อย มองเห็นสบายลองใช้วิธีนี้ดูแล้วได้ผลดีที่เดียว ลูกศิษย์บอกอาจารย์เนี่ยชอบทำอะไรแปลก ๆ แต่ไม่ได้บอกเหตุผลหรอกนะว่าเพราะอะไร เพียงแต่บอกว่า ครูจะได้ไม่ต้อง checkชื่อ ถึงเวลาครูก็จะเก็บป้ายชื่อเธอไป ก็จะรู้ว่าใครมาเรียน  ใครไม่มา  ได้ประโยชน์ 2 ต่อเลย
          3. ใช้วิธี ธรรมชาติ เรียกชื่อเล่นถ้าเขามีชื่อเล่น  หรือใช้เรียกคำใดคำหนึ่งของชื่อ เช่น ปรียานุช ก็เรียก" นุช "คำเดียว หรือ   เกียรติก้องภพ ก็เรียก "ก้อง " วิธีนี้ ก็ใช้ได้ผลดีแล้วรู้สึกสนิทสนมกันดี ลูกศิษย์ก็ชอบ   เช่นกัน
              หากเพื่อนครูอาจารย์ท่านใดมีเทคนิคใดเพิ่มเติม หรือจะนำไปลองใช้ดูก็ยินดีค่ะ
     ความสัมพันธ์ฉันครูและศิษย์ โดยเฉพาะในระดับมหาวิทยาลัย เริ่มห่างไกล ...ห่างเหิน ..เหินห่าง กันทุกที ความผูกพันเริ่มน้อยลง...ลดลง ..และเสื่อมคลาย..  เพราะนักศึกษา ก็มัวแต่สนใจเนื้อหา
การเรียนมากกว่า คนสอน สังเกตจากคำถาม เวลาเจอลูกศิษย์จะถามว่า หนูได้เกรดอะไรคะ  แทนที่จะเป็นอาจารย์ทานข้าวหรือยังคะ  หรืออาจารย์มีอะไรให้ช่วยไหมคะ  คนสอนหนังสือก็ตั้งใจอยู่กับเนื้อหาของบทเรียนหรือองค์ความรู้ ว่าจะสอนครบ จบหลักสูตรหรือไม่ จนอาจลืม  ..สานสัมพันธ์กับศิษย์หรือเปล่าลองถามตนเอง...และหาคำตอบให้เจอนะคะ แล้วพบกันใหม่