เบอร์พี่ 0123456789 นะน้อง

         เห็นบันทึกนี้แล้ว...ทุกท่านต้องเตรียมตัวทำใจให้ดีๆนะเจ้าค่ะ เพราะมันอาจจะฮามากๆ จนทุกท่านหัวใจวายได้...เรื่องนี้เป็นเรื่องตอนที่น้องจิอยู่ม.5 กำลังจะขึ้นม.6 เป็นช่วงปิดเทอมนี่แหละเจ้าค่ะ...ทางโรงเรียนติดต่อให้ไปทำงานในศูนย์ราชการต่างๆ...ได้วันละ 200 บาท ( โห! วันละ 200 มีหรือหนูจะอยู่นิ่งๆ ทำเป็นทองไม่รู้ร้อน)...น้องจิรีบไปสมัครเพื่อจะทำงานในช่วงปิดภาคเรียนก่อนเลยเจ้าค่ะ...

        เมื่อสมัครเรียบร้อย...พอถึงวันทำงาน คุณครูแจ้งว่า น้องจิจะต้องไปทำงานที่โรงเรียนบ้านหัววัง..ซึ่งอยู่คนละตำบลที่น้องจิอยู่ โรงเรียนบ้านหัววังอยู่ ตำบลบ่อสุพรรณ ส่วนน้องจิอยู่อำเภอสองพี่น้อง...ซึ่งก็ต้องนั่งรถไป ..(ซึ่งก็มีรถมารับส่งเจ้าค่ะ)....พอไปถึงโรงเรียนเนื่องจากเป็นช่วงปิดเทอมก็ไม่มีเด็กๆเลย มีแต่โรงเรียน..(กลัวผีเหมือนกัน แต่มีหน้าตาเป็นอาวุธผีเห็นคงจะวิ่งหนีหนูก่อนอ่ะเจ้าค่ะ) 555++ น้องจิได้ทำหน้าที่ในห้องสมุด อยู่กับหนังสือต่างๆ ก็คือ เป็นคนพิมพ์เกี่ยวกับข้อมูลหนังสือในแต่ละเล่มที่อยู่ในห้องสมุดเจ้าค่ะ คือ ทำงานห้องสมุดให้โรงเรียนนั่นเอง...อย่าพึ่งสงสัยนะเจ้าค่ะว่ามันจะฮาตรงไหน เตรียมฮาเต็มที่ยังไม่ฮาเลย นี่เจ้าค่ะ เรื่องที่จะเล่ามันอยู่ตรงนี้ เมื่อกี้นี้ไตเติ้ล

         น้องจิทำงานไปทุกๆวันได้วันละ 200 ไปจนถึงวันที่โรงเรียนบ้านหัววังเปิดเทอม...โรงเรียนบ้านหัววัง เป็นโรงเรียนขนาดไหนก็ไม่ทราบ แต่มีเด็กอยู่พอประมาณเจ้าค่ะ คือมีระดับ อนุบาล - ม.3 เลยทีเดียว (ยัยจิเอ๊ย ไปทำงานตั้งนานไม่รู้จัดขนาดโรงเรียน) 5555++....ก็หนูไม่ใช่ช่างก่อสร้างนี้เจ้าค่ะ ที่ได้ไปวัดขนาดโรงเรียนได้อ่ะเจ้าค่ะ คิคิ.....

         น้องจิทำงานในห้องสมุดตามปกติ..แต่น้องจิจะเป็นคนแปลกหน้าในโรงเรียนนั้นไป เพราะหนูเป็นคนต่างถิ่น...มีเด็กชั้น ป.1 อายุประมาณ7 ขวบได้มั่งเจ้าค่ะ มาชะเง้อมองหนู...(คนหน้าตาดีมักจะมีคนแอบมอง) หนูทนไม่ไหวเลยเดินออกไปถามว่า หนูมีอะไรครับ  เจ้าหนุ่มน้อย บิดเขินใหญ่เลย หนูก็เลย เอามือจับแก้มแล้วก็ดึงๆ เจ้าหนุ่มยิ่งม้วนใหญ่ แล้วก็วิ่งหนีหนูไปเลย...แต่สักพัก เจ้าหนุ่มน้อยพาพวกมาอีก 3 คนเจ้าค่ะ มามองหนูอีกนั่นแหละ จนคุณครูที่โรงเรียนต้องมาบอกว่า แต่ก่อนไม่เคยเข้าห้องสมุด พอเห็นสาวๆมา ล่ะ สนใจขึ้นมาเชียวนะ...คิคิ

        พอเจ้าหนุ่มน้อยทั้ง 4 เดินเข้ามาหาหนู...พร้อมกระดาษคนละแผ่น..แล้วถามหนูว่า พี่ชื่ออะไร..หนูก็บอกว่า ชื่อ พี่จิครับ..(หนูไม่ใช่ทอมนะค่ะ แต่พูดกับเด็กๆผู้ชายหนูมักจะพูดครับด้วยเจ้าค่ะ)..555++....แล้วเจ้าหนุ่มน้อยคนหนึ่ง ชื่อ เจ้าบอล ก็ส่งกระดาษให้หนู แล้วก็บอกว่า พี่จิขอลายเซ็นต์หน่อย ..555++ หนูเห็นแล้วขำค่ะ ก็เลยเซ็นต์ๆ ให้ไป กะว่าเซ็นต์มั่วๆไป เพราะน้องจิจะต้องทำงาน มัวเล่นกับเด็กๆนานไม่ได้ โกงกินเงินรัฐบาล 555++....เจ้าหนุ่มทั้ง 4 ก็ได้ลายเซ็นต์อันสวยสด "งด"งามของหนูไป แล้วก็วิ่งหนีไป

          สักพัก..พระเจ้าช่วย กล้วยเชื่อม....เจ้าบอลกับเพื่อนไปตามเพื่อนๆมาทั้งห้องเลยเจ้าค่ะ ถือกระดาษมาคนละแผ่น...โห มารุมห้องสมุด  ไม่รู้ว่าคุณครูหายไปไหนไม่ยอมคุมเด็ก น้องจิตกใจเลยแล้วก็จะมาขอลายเซ็นต์น้องจิ...น้องจิออกไปแล้วก็บอกว่า หนูๆขึ้นไปเรียนได้แล้ว...เจ้าเด็กน้อยพวกนั้นตอบว่า คุณครูไม่อยู่..น้องจิก็เลยขออู้งานสักแปป 555++...ไม่ได้มาเซ็นต์ให้น้องๆนะเจ้าค่ะ ...น้องจิขึ้นไปสอนน้องๆแทน..ไม่ได้สอนหนังสือเจ้าค่ะ สอนร้องเพลง 5555++....น้องจิก็สนุกสนาน หัวเราะกันไปเรื่อย ...ทันใดนั้น เจ้าหนุ่มน้อยคนหนึ่ง ก็ตะโกนขึ้นมาว่า  พี่จิ ขอเบอร์หน่อย...(โห เด็กป.1 ริอาจขอเบอร์ฉันเลยรึ...มันจะแก่แดดเกินไปแล้วนะ) น้องจิก็เลยบอกว่า เอากระดาษกับดินสอมา...น้องจิก็จดไปเบอร์  0123456789 ให้เจ้าหนุ่มไป  โหพระเจ้าจ๊อด  เด็กแย่งกันใหญ่เลย เห็นแล้วขำจริงๆ...5555++

           พอได้สักพัก คุณครูก็เข้ามา เด็กพวกนั้นเงียบกริบเลย เรียบร้อย แตกต่างจากตอนที่หนูอยู่มากๆ น้องจิก็เลยเดินไปทำงานต่อ..ขณะเดินไปนั้นเจอคุณครูที่รู้จัก ซึ่งท่านสอนเพลงอีแซวเคยเจอกันบ่อยๆ ในงานแสดงต่างๆ น้องจิดีใจมาก คุณครูสอนนาฏศิลป์ โรงเรียนบ้านหัววังมีห้องดนตรีไทยเจ้าค่ะ แต่ไม่มีคนสอนและไม่มีคนเล่น..คุณครูทราบว่าน้องจิเล่นดนตรีไทยได้ จึงพาไปดูห้องดนตรี..ในห้องมีเครื่องดนตรีหลายชิ้น แต่ชำรุดไปมาก เนื่องจากไม่มีคนดูแล...น้องจิเลย ทำหน้าที่ เป็นผู้ซ่อมเครื่องดนตรีไปโดยไม่รู้ตัว

          น้องจิซ่อมซอด้วง ซออู้  แล้วก็ ซ่อมจะเข้ ซึ่งน่าเสียดายมาก มีหลายชิ้นที่ยากแก่การซ่อมแซม มันเกินความสามารถน้องจิ   ก็เลยต้องพักอยู่อย่างนั้น...ส่วนที่น้องจิซ่อมแล้วนั้น คุณครูก็ให้น้องจิไปบรรเลงให้น้องม.3 ได้ฟัง เขินอยู่เหมือนกัน 5555++..ซ่อมเองเล่นเอง เอิกๆๆ...เพี้ยนก็ไม่มีใครรู้ ก๊ากๆๆ คิคิ  

         ก่อนน้องจิจะสิ้นสุดการทำงานในวันนั้น...เจ้าหนุ่มน้อยวิ่งมาแล้วบอกว่า " พี่น่ารักจัง" โห!! แบบว่า แทบจะลอย เขาว่ากันว่า เด็กจะไม่พูดโกหก น้องจิเชื่อแล้วเจ้าค่ะ 5555555++...นี่ตกลง จะจีบฉันใช่ไหม ฉันไม่ได้เสน่ห์แรงขนาดนั้นนะย่ะ...

         แล้วน้องจิก็กลับบ้าน...รอโทรศัพท์เจ้าหนุ่มน้อย ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่จะโทรมาเจอน้องจิ 55555++  อุตส่าห์ให้เบอร์ไปนะนั่น คิคิ ..นี่เป็นเรื่องเล่าที่สะท้อนให้เห็นว่า  เด็กๆ นี่ ร้ายน่าดูเจ้าค่ะ อาจจะไร้สาระไปบ้าง แต่ก็ตั้งใจเขียนเจ้าค่ะ 5555++

        ขอบคุณที่แวะมาอ่านบันทึกหนู รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ---->น้องจิ ^_^