เล่าเรื่อง

เมื่อวานหลังจากได้พบกับอาจารย์ที่ปรึกษาโดยบังเอิญ และนัดกับอาจารย์ที่ปรึกษาว่าจะไปเล่าความเรื่องในอดีต หลังจากที่ทานข้าวเที่ยงเรียบร้ยแล้ว ก็อย่างที่ทำอยู่เป็นประจำ เมื่อทานข้าวต้องหาปลาก่อนเป็นอันดับแรก และผักต่างๆก็รองลงมา เพื่อรับประทานอาหารเที่ยงที่โรงอาหารมหาวิทยาลัย(อดีตนักศึกษา)

หลังจากนั้นก็ไปพบกับอาจารย์ที่ปรึกษา เข้าไปคุยหลายๆเรื่อง อย่างแรกที่โดนถามเกืบทุกครั้งที่เจอ(ก่อนสำเร็จการศึกษา)

1.นายหายไปไหนมา ไม่ได้ส่งข่าวคราวและเพื่อนๆนายไปไหนหมด ใคร่ทำไรที่ไหน ฯลฯ ผมก็ตอบตามที่อาจารย์ถามทุกคนที่รู้จักและรู้ว่าทำงานที่ไหน และเรียนกี่คน

2.นายไม่อยากเรียนต่อหรือ ก็คำถามเดิมที่ถูกถามตั้งแต่สมัยเรียน ปลายปี4 ใกล้จบแล้ว ปริญญาโท น่าเรียน เพราะเรายังหนุ่ม (เรื่องจริงครับ) มีโอกาสก็น่าจะเรียน เพราะว่าที่นี้ทางสาขาเขาจะเปิดปริญญาโทที่นี้ ภาคสมทบ แต่ก็ต้องถามหัวหน้าผู้จัดการรายวิชา ซึ่งเป็นอาจารย์อีกท่านหนึ่ง แต่ก่อนท่านเป็นหัวหน้าสาขาวิชา และเป็นบุคคลที่ผลักจนผมได้สำเร็จการศึกษา ร่วมถึงอาจารย์ทุกท่านในสาขาด้วย

3.นายจะมีครอบครัวเมื่อไร พอเจอคำถามนี้แล้ว สับสนแล้วไม่รู้จะตอบไง ดี เลย..... นานกว่าจะสรุปออกไปว่าคงไม่นานเกินรอ 10 ก็ไม่นานนะครับ ประมาณนั้น(ยังไม่รู้เหมือนกัน)

และอื่นๆๆ นานแล้วที่ไม่ได้คุยกับอาจารย์ไปเจอแต่ไม่เคยเจอ แต่เมื่อวานบังเอิญไม่ยากเจอแต่เจอ นี้แหละเรื่องของคนเราที่เอาแน่เอานอน ไม่ได้

หลังจากนั้นก็ขอตัวกลับก่อน เพื่อไปหาอะไรกินต่อ จนกระทั่งกลับไปหลับที่หอ

แต่ก็ต้องตื่นมากลางคืน เพื่อเข้าห้องน้ำ แบบว่าข้าศึกบุกกระทั้งหัน 2-3 รอบ ก่อนหมดแรงนอน ถึงเช้าแล้วก็ไมวาย รอบนี้หนักปวดมากแบบหายใจเหนื่อยเลย เจ็บท้องมาก ตอนเช้านี้ประมาณ 6-7 รอบได้ หมดแรงข้าวยำแต่เช้า

น่าจะมาจากอาหารเป็นพิษแน่เลย ทานทุกย่าง อากาศยิ่งร้อนด้วย วันนี้เลยหาอาหารร้อนๆ สุกใหม่ เพื่อความแน่ใจ และจะเลือกกินอาหารแล้ว เพื่อว่าไม่เจ็บเหมือนเมื่อคืน

แต่คืนนี้ค่อยไปลย อีกที่แล้ว กัน ไม่เป็นไร มีเพื่อนหลายคน เป็นไร....โรงหมออยู่ไม่ใกล้....