สำหรับบันทึกนี้ ชื่อบันทึกอาจจะดูหวานแหวว ไม่ค่อยเหมาะกับผู้ชายแบบผมสักเท่าไหร่ แต่ผมเห็นว่าเป็นประโยชน์และน่ารักดี จึงนำมาฝากคนขี้เหงาทุกท่านครับ

___________________________________________

สำหรับคนที่ชอบเหงาจะรู้ว่า
บางทีเราก็สามารถเหงาได้ แม้อยู่ท่ามกลางผู้คนที่กำลังพูดคุย และเมื่ออยู่ในอาการนี้ อย่าได้คิดว่าเป็นเรื่องผิดปกติ

ขอให้มองว่า
อาจเป็นโอกาสให้เราเปลี่ยนความเหงาเป็นอะไรดีๆ สักอย่างก็ได้

ค ว า ม เ ห ง า . . .
อาจกลายเป็นรูปถ่ายสวยๆจากฝีมือของเราเอง
อาจเป็นบทเพลงเพราะๆ 1 บท
อาจเป็นหนังสือที่น่าสนใจ 1 เล่ม
อาจเป็นภาพวาดที่น่าทึ่ง
หรือ อาจเป็นบทกวีที่ลึกซึ้ง กินใจ ฯลฯ

ค ว า ม เ ห ง า . . .
มักเดินจูงมือมาพร้อมกับ
ความคิด...อารมณ์...ความรู้สึก...และความนึกฝัน
อยู่ที่เราจะเอามาผสมผสานกันให้เป็นอะไร

ค ว า ม เ ห ง า . . .
เปลี่ยนเป็น ค ว า ม ง ด ง า ม ได้
ถ้าเราหัดที่จะเหงา...แบบมืออาชีพ

 

-----------------------------------------------------


ที่มา  ปูปรุง. "โลกสวยงามขึ้นเมื่อเดินช้าลง". กรุงเทพฯ : ใยไหม, 2546. หน้า 92-93