อยากจะโตก้โตไม่ได้ อยากจะตายก็ตายไม่ได้ กลืนไม่เข้าคายไม่ออก
วันนี้เดินทางไปทำธุระนอกสถานที่ทำงาน เห็นต้นไม้เกาะกลางถนนใบดำด้วยควันที่ออกจากท่อไอเสียรถ เห้อ น่าสงสาร เกิดเป็นต้นไม้ไม่ชอบใจเดินหนีก็ไม่ได้ ต้องคอยรับสิ่งเสียๆ จากมนุษย์ยุคเทคโนโลยี
อีกพวกหนึ่งเติบโตตามธรรมชาติอยู่ดีๆ ก็ถูกขุดโคนถอนรากมาห่อใส่ภาชนะส่งเข้าเมืองไปเป็นไม้ประดับในที่ของคนมีเงิน เนรมิตกันชั่วข้ามคืน ความคงทนต่อกระแสแรงลมมีน้อย
อีกกลุ่มก็ถูกนำลงกระถางทำไม้บอนไซบ้าง ถูกดัดไปตามโครงสร้างของเส้นลวดแล้วแต่มือมนุษย์จะสรรสร้าง อยากจะโตก็โตไม่ได้ อยากจะตายก็ตายไม่ได้เช่นกัน กลืนไม่เข้าคายไม่ออก นางไม้หรือเทพารักษ์ไหนเลยจะอยู่อาศัยได้
นางไม้ตาย ต่อไปก็ต้นไม้ตาย น้ำตายหมดไปจากพิภพ ดินตาย และมนุษย์ ต า ย
ปัจจุบันนี้ทุกอย่างยังมี ก็ร้อนแทบตับแตก(ตาย)แล้ว
สวัสดีเจ้าค่ะ คุณครู
คิคิ น้องจิแวะมาตาย เอ๊ย แวะมาเยี่ยมเจ้าค่ะ คิคิ ธรรมชาติที่งดงามกำลังหายไป แงๆๆ เศร้า โลกก็ร้อน ใจคนก็ร้อน จะทำไงดีเนี่ย คิคิ รักษาสุขภาพด้วยนะเจ้าค่ะ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ ----->น้องจิ ^_^
มันก็มีชีวิต เราก็ชีวิต ตายไปก็กลายเป็นดินเหมือนกัน
ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ น้อง พี่ทั้่งหลาย
น้องจิ แห่งเมืองสุพรรณบุรี เพราะป่าตาย ป่าหาย โลกจึงร้อน ใจคนก็ร้อนขึ้นด้วยเช่นกัน
พี่สิทธิรักษ์ ต่างกันเมื่อครั้งยังมีชีวิต แต่เมื่อตายทุกอย่างเสมอกันหมด อนิจจา...เตสํ วูปสโม สุโข. ขอให้ทุกชีวิตเหล่านั้นเข้าถึงความสงบสุข
พี่นารี ภาครัฐ ก็ชอบทำอะไรแบบสร้างภาพเรื่อย อย่างนี้ล่ะครับพี่
น้องต่าย ปลูกต้นไม้ ก็ต้องระวังหนอนด้วยนะ กินใบ กินยอด ชอนไชต้นกิ่งราก