"ใครที่ละเลยหรือลืมหน้าที่นี้ไป...ให้รีบกลับไปปฏิบัติครับผม...."

พ่อผมอายุ 76 ปี

1 เมษายน จักษุแพทย์นัดให้ผมพาพ่อไปผ่าตัดตาที่โรงพยาบาล พ่อผมเป็นต้อเนื้อมานานมาก เนื่องจากยังมองเห็นจึงต่อรองและรอเวลามานานมาก จนในที่สุด เมื่อ 5 เดือนที่แล้วจึงเริ่มรักษาอย่างจริงจังตามที่ น้อง "หมอตา"ที่คุ้นเคยกันแนะนำ และคุณน้องหมอตาก็นัดผ่า(ลอก)ต้อเนื้อออกก่อนรักษาโรคอื่น

1 เมษายน  ผมลา ภรรยาลา พี่สาวและพี่เขย พร้อมหลานชายยกโขยงกันปให้กำลังใจคุณพ่อ เราเดินทางจากบ้าน 8 โมงเช้า เดินทางไป 2 ชั่วโมง สวนทางกับท่านสุพัฒน์ที่พาน้องสบายไปผ่า(ฝี)บริเวณใกล้ ๆตาซ้าย ท่านสุพัฒน์ทำหน้าที่"บิดา" นายกระท้อนไปทำหน้าที่ "บุตร"ครับ

ไปถึง ร.พ.อาศัยความรู้จักกันของเจ้าหน้าที่ผ่านฉลุยไปถึงห้องตาเลยทีเดียว (ไม่ได้แซงคิวใครครับ เพราะหมอตานัดไว้บ่ายโมง ผมไปถึง 10 โมง) ผมเลยถือโอกาสตรวจตาตัวเองซะเลย เบื้องต้นหมอตาบอก"ปกติ" เสร็จแล้วพาพ่อ แม่ ทั้งครอบครัวไปทานข้าว"ก๋วยเตี๋ยวป้าหอม"เจ้าเก่าที่พ่อชอบ

บ่ายโมงพาพ่อมาที่ห้องผ่าตัด จัดการเปลี่ยนเสื้อผ้า ฟอกหน้า ล้างมือ ตา ปาก จมูก แล้วก็พาไปส่งที่ห้องผ่าตัด สังเกตุ พ่อกังวลนิด ๆแต่ไม่พูด จึงบอกพ่อว่า "ผ่าตรงนี้เค้าหยอดยาชาให้..และลอกเอาเนื้อที่ติดอยู่ออกเท่านั้น...ไม่ค่อยเจ็บ ใช้เวลาไม่เกิน 20 นาที" พ่อก็พอยิ้มออกบ้าง

"น้องหมอตา" ออกมาพบและคุยกันนิดหน่อย กะว่าถ้านอน ร.พ.ได้จะให้นอน...พ่อไม่อยาก..ผมเองไม่ได้เตรียมตัวเลย น้องหมอตาจึงบอกว่า "งั้นก้อกลับไปนอนที่บ้านและค่อยให้ผมเปิดตาให้พ่อเอง"

บ่าย 2 โมง  เจ้าหน้าที่มาพาพ่อเข้าห้องผ่าตัด

ผมนั่งรอหน้าห้องผ่าตัดกับภรรยา...แม่ลงไปที่ห้องตรวจตา...พี่สาวไปตรวจตาบ้าง

บ่าย 3 โมง ผ่าเสร็จ... เจ้าหน้าที่ออกมาส่ง...พ่อ ดูเหมือนสบายใจมากขึ้นเพราะผ่าเสร็จแล้ว คุยใหญ่เลย ไม่เจ็บ...พ่อยังบอกให้หมอตาเค้าเอาต้อเนื้อออกให้หมดเลย..ว่าเข้านั่น..

รับยา...คุยกับคุณหมอตาอีกรอบ...เปิดตา 3 โมง พรุ่งนี้

พาพ่อกลับถึงบ้าน 6 โมง

ภารกิจของลูกยังไม่จบ...วันนี้เปิดตาพ่อ...และดูแลต่อไปครับ

"ใครที่ละเลยหรือลืมหน้าที่นี้ไป...ให้รีบกลับไปปฏิบัติครับผม...."