ผู้เขียนมีโอกาสไปที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป อีกครั้ง และนับเป็นครั้งที่ 2 แล้วสำหรับการไปที่หอศิลป์แห่งนี้ในเดือนเดียวกัน

เมื่อเย็นจนถึงค่ำๆของที่28 มีนาคม 2551 ที่ผ่านมาผู้เขียนก็มีโอกาสไปที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ หอศิลป อีกครั้ง และนับเป็นครั้งที่ 2 แล้วสำหรับการไปที่หอศิลป์แห่งนี้ในเดือนเดียวกัน  กิจกรรมของวันนั้นเกิดขึ้นเนื่องจากงานครบรอบ 5 ปี ของนิตยสารศิลปะ FINE ART ช่วงเช้าและบ่ายมีเสวนาประเด็นเกี่ยวกับศิลปะร่วมสมัย  แต่ผู้เขียนไม่ได้ไปร่วมฟังเนื่องจากไม่ทราบรายละเอียดของงาน (ผู้เขียนทราบข่าวคร่าวๆ จากเวปไซต์ของนิตยสาร FINE ART โดยบังเอิญแต่เพียงว่าจะมีกิจกรรมการแสดงดนตรี และการมอบรางวัลให้กับศิลปินที่ได้รางวัล ศิลปินแห่งปีของนิตยสารไฟน์อาร์ท ในช่วงเวลาตั้งแต่ 17.00 น. เป็นต้นไป) 

 

เมื่อผู้เขียนเดินทางไปถึง  กิจกรรมเสวนาภาคบ่ายภายในห้องประชุมยังคงโต้ตอบกันไม่จบ แต่ภายนอกดนตรีคลาสสิคได้เริ่มแล้ว  ร้านขายหนังสือนิตยสารศิลปะ สีและอุปกรณ์ ไปรวมตัวกันอยู่มุมหนึ่งซึ่งค่อนข้างบางตาทั้งผู้ค้าและผู้ซื้อ  แม้แต่ผู้เขียนเองที่ตั้งใจจะไปซื้อกระดาษสำหรับเขียนสีน้ำก็ต้องกลับบ้านมือเปล่าอย่างน่าเสียดายเช่นกัน  เมื่อไม่มีของต้องการผู้เขียนก็หยิบกล้องขึ้นมาบันทึกเรื่องราวแทน จากการสังเกตการณ์งานนี้เป็นงานของคนในแวดวงศิลปะร่วมสมัย  แต่ไม่ได้หมายรวมถึงคนในแวดวงศิลปะร่วมสมัยทั้งหมด  เพราะไม่ว่าแวดวงไหนๆ ก็คงจะมีกลุ่มก้อน และมีพรรคพวกของตนเองอยู่ ซึ่งไม่เว้นแม้แต่แวดวงศิลปะร่วมสมัยในบ้านเราก็เช่นกัน 

 

จบการแสดงดนตรีคลาสสิค  คุณสุเมธ (มาคนเดียวไม่มีคุณปั๋ง)ก็ครวญเพลงเพราะๆ ต่อด้วยการมอบรางวัลให้กับคุณคามิน เลิศชัยประเสริฐ ศิลปินแห่งปีในครั้งนี้  จากนั้นผู้เขียนก็พบกับคนรู้จักมากมายหลายคน  ได้พูดคุยกับใครต่อใครจนไม่ได้เก็บภาพเสน่ห์ของหอศิลป์ในยามค่ำคืนอีก  เมื่อจบการสนทนากับคนนั้นคนนี้  พิธีการอย่างเป็นทางการบนเวทีก็จบลง  กลางสนามหญ้ากลุ่มศิลปินยังคงสังสรรค์กันต่อไป  แต่ผู้เขียนกับเพื่อนเดินลัดเลาะมานั่งกินข้าวราดแกงที่บางลำพูก่อนแยกย้ายจากกัน