กาพย์ห่อโคลงน้ำตกหน้าแล้งเหือด สายชลเหลือแต่ทรายระอุบน แก่งกว้างน้ำตาปร่าแก้มจน คล้ายเลือด-ที่หลั่งที่ไหล คว้าง ขอดแห้งคราวไหน? น้ำตกหน้าแล้งเหือด- แห้งผากเผือดเกลียวสายชลเหลือแต่ทรายขาวบน เกาะแก่งกว้างเป็นทางไกลน้ำตาฉันปร่าแก้ม ดังเลือดแกมโศกาลัยที่หลั่งที่ยังไหล จะขอดแห้งคราวไหนหนอ?
*แว้บมาอ่านกาพย์ห่อโคลงทำให้เห็นภาพชัดเจน
*ใช้คำได้ดีมาก..
*จึงฝากกะโลงล้านนาไว้ด้วยเน้อ
เก่าก่อนธารถั่งล้น ภูผา งามเนอ
ป่าไม้มีแหน้นหนา ยิ่งแท้
บัดเดี่ยวยากจักหา ไม้หมู่ มีเหย่
สายน้ำหายากแล้ ดุจเพี้ยงน้ำตา
ด้วยความปรารถนาดีจากลงุหนาน....พรหมมา
แอบเข้ามาอ่านกาพย์ห่อโคลง
ยากนะ ความรู้และภูมิปัญญาไม่พอ ต้องขอลาไปสั่งสมก่อนแล้วจึงจะกล้ามาต่อปากต่อคำ.
เอ่อ เอิ้ง เอ่อ เอ้อ เอิ้ง เง้อ เอ่อ เอิ้ง เงย....
อะไรจ๊ะน้องจิ ...ร้องเพลงไทยเดิมหรืองัย...
น้ำตกเป็นน้ำแห้ง เพราะฝนแล้งน้ำไม่ตก
น้ำตาท่วมหัวอก น้ำไม่ตกน้ำตานอง
ข้าวแพงแกล้งชาวนา ปีนี้หนาน่าฉลอง
แต่น้ำกลับขาดคลอง แตกระแหงแห้งกรังนา
สวัสดีครับอาจารย์ กลอนเพราะ+ความหมาย ดีจัง นะครับ แต่งไวจังครับ นับถือๆๆ
ขอบคุณสำหรับกลอนเพราะๆครับ