เป็นอีกครั้งที่อีเมลล์ของอาจารย์วิวนำมาซึ่งความอิ่มเอิบใจให้กับอาจารย์แหวว แต่ครั้งนี้ อาจารย์แหววเห็นรอยยิ้มอีกหลายยิ้มหากได้อ่านอีเมลล์ของอาจารย์วิว กล่าวคือ (๑) อาจารย์โก๋คงยิ้มกว้างเพราะตระหนักว่า การสร้างกองทัพนักกฎหมายวัฒนธรรมเพื่อสร้างสื่อปลอดภัยและสร้างสรรค์ในประเทศไทยดูจะเป็นจริงมากขึ้น (๒) คุณพ่อมนัสดูจะยิ้มจนเกือบหัวเราะ ฝันที่จะมีห้องเรียนกฎหมายที่บ้านปูแป้ ก็คงจะจริงได้เช่นกัน (๓) ชาวบ้านปูแป้คงยิ้มใหญ่มากกับความหวังที่จะได้เรียนกฎหมายเพื่อการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ ณ “คณะนิติศาสตร์ มหาวิทยาลัยนเรศวร วิทยาเขตปูแป้ เป็นความฝันที่สวยงามและท้าทาย” และ (๔) ชาวไทยพลัดถิ่นแห่งอำเภอแม่สอดก็คงยิ้มด้วยใจที่แช่มชื่นกับความหวังที่จะมีคลินิกกฎหมายเพื่อการจัดการปัญหาความไร้สัญชาติที่พวกเขากำลังเผชิญ ขอบใจมากค่ะวิว

“Subject:กราบเรียนท่านอาจารย์ที่เคารพ

Date: Thu, 27 Mar 2008 17:42:58

 

สวัสดีครับอาจารย์ครับ

 

ผมวิวนะครับ อาจารย์  คณะเรามี ผม ยอด และ ก๊อตจิได้เดินทางมาถึงที่หมายของแต่ละคนโดยสวัสดิภาพแล้วครับ  ต้องขอโทษนะครับที่พวกเราไม่ได้กราบลาอาจารย์ในตอนเช้า เพราะพวกเราไม่แน่ใจว่าท่านอาจารย์จะตื่นหรือยัง  ถ้าจะปลุกก็จะเป็นการเสียมารยาท  เราเลยไม่ได้กราบลาอาจารย์ครับ   

และในที่ประชุมคณาจารย์ในตอนบ่ายวันนี้ 27 มีนาคม 2551 ผมและยอดได้ช่วยกันอธิบายเรื่องงานวิจัยของ สสส.  เกี่ยวกับสื่อ และพื้นที่งานวิจัยที่จังหวัดตากทั้งสองพื้นที่ให้คณาจารย์ในคณะทราบแล้วนะครับอาจารย์  ปรากฏว่าได้รับการตอบรับด้วยดีครับ อาจารย์ มีอาจารย์หลายท่านสนใจครับ  แล้วผมจะนำข้อสงสัยของอาจารย์แต่ละท่านมาเรียนปรึกษาท่านอาจารย์อีกครั้งครับ 

นอกจากนี้แล้ว ท่านคณบดีของพวกผม คืออาจารย์จตุพล  ได้ฝากผมกราบขอบพระคุณท่านอาจารย์มากๆ ครับที่ได้กรุณา เชื่อมโยงเครือข่ายงานวิจัย  และเปิดพื้นที่วิจัยใหม่ๆ และหยิบยื่นโอกาสให้พวกเราครับอาจารย์ครับ 

        อาจารย์ครับ  ไม่ทราบว่าท่านอาจารย์สะดวกสักช่วงไหนครับ ผมจะขออนุญาตเข้าไปเรียนปรึกษาเกี่ยวกับงานวิจัยเรื่องการจัดการประชากรพม่าในประเทศไทยครับ ที่คณะนิติศาสตร์มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์ครับ

อนึ่งขอให้ท่านอาจารย์หายเหนื่อยไวๆ ครับ และพวกเราก็จะพยายามทำงานให้เต็มที่ครับ

กราบขอบพระคุณท่านอาจารย์อีกครั้งครับ

       

จตุภูมิ  ภูมิบุญชู”