ทำไมถึงชอบเขียนภาพป่าดงพงไพร

สวัสดีครับผู้มีความสุนทรียภาพในหัวใจทุกท่าน

      ผมเพิ่งเขียนสีน้ำภาพนี้เพิ่งเสร็จครับ หลังจากเริ่มเขียนมาแล้ว ๑๐กว่าวัน เพราะเขียนไปหยุดไป เสร็จแล้วก็เอามาแบ่งกันดู ถามตัวเองเหมือนกันว่าทำไมถึงชอบเขียนภาพป่าดงพงไพร คำตอบก็คือว่าเราได้เห็นความลึกลับซับซ้อนที่ซ่อนเร้นถึงแม้จะไร้ระเบียบกว่าการจัดสวนหย่อมในบ้าน แต่ผมคิดว่ามันสร้างตรรกของชีวิตจริงได้ดีทีเดียว

 ภาพนี้เป็นเพียงภาพร่างก่อนใส่รายละเอียดครับ

ภาพนี้เป็นภาพที่ใส่รายละเอียดเท่าที่จินตนาการพาไปครับ

       การเขียนสีน้ำ มีเทคนิคค่อนข้างมาก แต่ไม่ถึงกับยากมากนัก ในส่วนที่ผมเขียนนี้ ส่วนใหญ่จะใช้เทคนิคไม่หลากหลายมากนัก จะมีที่ใช้เป็นประจำก็คือ เขียนแบบเปียกบนเปียก เปียกบนแห้ง แห้งบนแห้ง และขีดข่วน เคลือบด้วยกาวในบางส่วน สลัดสีเข้าไปบ้าง ซึ่งแล้วแต่ว่า ขณะนั้นคิดจะทำอะไร แค่นั้นแหละครับ

     คราวหน้าผมจะเขียนภาพสีน้ำคนเชียงใหม่เล่นน้ำสงกรานต์มาให้ดูครับ