ช่วงนี้อากาศบนยอดเขาเกาะยอร้อนอบอ้าว สิ่งมีชีวิตต้องหลบอากาศร้อน ๆ เข้าไปตามซอกป่าเขาสุ่มทุมพุ่มไม้ บ้างก็เดินเลาะลัดเลียบริมเชิงเขาหลบแดดที่เจิดจ้า ขณะลมพัดผ่านกายก็ยังรู้สึกว่าร้อนเลยครับ
ร้อนอากาศอาจแก้หายไม่ยากนัก...ร้อนหัวใจต่างหากยากแก้หาย...เปล่าดอก
ผมไม่ได้ออกไปเผชิญเองแต่มีเพื่อน ๆ แวะเข้ามาพูดคุยให้ฟังคือเขาเองก็คงหลบแสงแดดและลมร้อนเข้ามาได้คุยกันตามประสาชนชาวเกาะนะครับ
อากาศร้อนอย่างนี้ได้ดื่มน้ำเย็น ๆ สักแก้วก็จะยิ่งดี

มีความสุขเล็ก ๆ นะครับ พร้อมกับฟังเพลงที่เราชอบ เมื่อกี้นี้ถามเพื่อน ๆว่า ชอบฟังเพลงไหมผมจะเปิดเพลงในเครื่องคอม ฯ ให้ฟัง
เขาตอบว่า...ไม่ชอบฟังเพลงครับ แต่ชอบฟังพระบรรยายธรรมครับ...ก็ดีไปอีกแบบนะครับ คนเรานานาจิตตัง ถึงเราจะมีมุมมองที่แตกต่างกันได้แต่เราก็อยู่ร่วมกันได้เพราะเราไม่แตกแยกกัน
นี่แหละครับ ความรู้รักสามัคคี รวมกันเราอยู่ ถ้าแยกหมู่เราตายเดี่ยวนะครับ สมดังคำพระท่านว่า...
สุขา สังฆัสสะ สามัคคี...ถ้าหมู่ใดมีความพร้อมเพียงกัน...ในหมู่นั้นย่อมเจริญเพลิดเพลินผล...ประสบสุขสมหมายคลายกังวล...เพราะทุกคนสามัคคีดีต่อกัน...นั้นเอง...อา ๆ เอิก ๆ
แวะมาทักทายค่ะคนใต้ด่วยกัน...เห็นนำแตงโมน่าทานมาก...ชอบ..ขอบอก
เห็นจะจริงต้ออากาศหนาวแค่ในถ้าใจเราร้อนรุ่ม...มันคงร้อนไปทั้ว...
ร้อนที่ใจ...จะหาอะไรดับร้อนดี...
สวัสดีเจ้าค่ะ อาจารย์ยูมิ
น้ำลายไหล 5555++..น้องจิ ขอ 1 แก้วเย็นๆเจ้าค่ะ ร้อนตับจะแตกอยู่แล้ว คิคิ
เป็นกำลังใจให้เจ้าค่ะ -----> น้องจิ ^_^
สวัสดีครับ คุณ ครูซ่อมคน
หน้าร้อน ต้องทานแตงโมนะครับ...
ต้องขอชื่นชมตากล้องถ่ายภาพนี้ แล้วเพื่อนนำมาบันทึกไว้ที่เครื่องคอม ฯ
ผมก็ชอบทานผลไม้ครับ เลยบันทึกประกอบเรื่องเล่า...
ถ้าร้อนที่จิตใจ...ต้องใช้ธรรมะทางศาสนาเข้าช่วย...คงแก้ร้อนได้บ้างนะครับ ฮา ๆ เอิก ๆ ขอบคุณครับ
สวัสดีครับ น้องฟูจิ
แหม...นึกว่าอากาศจะร้อนบนยอดเขาเกาะยอนี้แหล่งเดียว...
เอาไปเลย...เอาไปได้เลย...ยื่นให้แล้วนะ...ฮา ๆ เอิก ๆ
ขอบคุณครับ