ครูครับ...ลูกผมเพิ่งมา...จะสอบเข้า ม.4

          

 

    เก็บตกบรรยากาศการสอบคัดห้องของ ม.4

             วันก่อนเขียนเล่าบรรยากาศการสอบของ ม.1 ไปแล้ว  ว่าจะเขียนเล่าถึงบรรยากาศของ ม.4 ต่ออีกวันหนึ่งเลย  ก็ไม่ได้เล่าเนื่องจากติดอบรมและทำสมุด ปพ.5  สมุดพกของนักเรียน  เลยเลื่อนมาหลายวัน....

              เช้าวันอาทิตย์ที่ 23 มีนาคม  เป็นการสอบคัดห้องเรียนของนักเรียนชั้น ม.4...(นโยบายคือ รับเข้าเรียนทุกคนทั้ง ม.1และ ม.4...แต่สอบคัดเลือกเด็กตามสายที่เลือกเรียน.....)

              บรรยากาศในวันนี้ก็คล้ายๆ กับ ม.1 เพียงแต่....ไม่ค่อยมีผู้ปกครองมาส่งและรอรับกลับบ้านเหมือน ม.1  อาจจะเห็นว่า...โตแล้ว...และส่วนใหญ่ก็เป็นเด็ก ม.3 เก่าของโรงเรียน.....จะมีหน้าใหม่ๆ มาบ้างก็เป็นเด็กที่มาจากโรงเรียนขยายโอกาสในอำเภอขุนยวม   มีบ้างที่เป็นเด็กมาจากที่ไกลๆ อย่างบ้านปางอุ๋ง  อำเภอแม่แจ่ม  จังหวัดเชียงใหม่โน่น

               ในโรงเรียนจะมีหอพักให้สำหรับนักเรียนที่บ้านอยู่บนดอยไกล....ไม่ต้องเสียค่าที่พัก  แต่ให้นำข้าวสารจากที่บ้านมาเอง   แล้วจะมีการตำข้าวกินเอง  เป็นข้าวซ้อมมือ  เคยไปเยี่ยมๆ  มองๆ  (นกขุนทองร้อง..ฮู้..)  ภูมิปัญญาชาวบ้านที่เด็กได้รับการถ่ายทอดมาจากบรรพบุรุษ...ตำข้าวด้วยครกกระเดื่อง   หรือด้วยแรงมืออันแข็งแรง....ต้องออกแรงเยอะ...ถ้าตำข้าวเองบ่อยๆ...เป็นการออกกำลังกายที่ไม่ต้องเสียเงิน....ไม่ต้องไปเข้าฟิตเนสที่ไหน....(เพราะยังไงขุนยวมก็ไม่มี)  แถมยังได้ข้าวให้คนในบ้านได้กินกันอีก....ลองแล้วค่ะ...นิดหน่อย...เหนื่อยจริงๆ  กลัววงแขนกล้ามเป็นมัดๆ ...หุ่นดีขึ้นอีก

แค่หน้าตาดีนี่ก็พอแล้วแหละ   อิอิ.....

                เล่ามาซะนานเลย.....ตอนนี้ก็ใกล้เวลาสอบแล้ว   เริ่มสอบเวลา  09.00 น.เหมือนกัน  ....นักเรียนก็เข้าห้องสอบตามเวลา.....แต่วันนี้ขึ้นไปบนอาคารเรียนปุ๊บ....หลายคนโดนครูผู้คุมสอบแสนใจดีไล่ลงมาดูรายชื่อกับเลขที่นั่งสอบใหม่  เนื่องจากบางคนไม่ได้สนใจฟังเสียงหวานๆ ของประชาสัมพันธ์ (คนเขียนเอง ฮิๆ) ที่ประกาศให้ไปดูรายชื่อผู้เข้าสอบเพราะมัวแต่เมาท์แตกคุยกันสนั่นเมือง....จนไม่ได้ยินเสียงประกาศ...

                 ราวๆสัก 9 โมงกว่า ก็มีผู้ปกครองคนหนึ่ง....เป็นชาวไทยภูเขาเผ่ากะเหรี่ยงเดินมาหาด้วยหน้าตาตื่นๆ  บอกว่า "ครูครับ  ลูกผมเพิ่งมา...ตอนนี้กำลังเปลี่ยนผ้าอยู่ที่ท่ารถ"   แล้วก็เล่าให้ฟังว่า...รถเสีย   เลยมาช้า.....เพราะลงดอยมาทางไม่ค่อยดี  ไม่กล้าขับเร็ว.....ครูก็ถามว่า "ตอนนี้ลูกไปเปลี่ยนชุดนักเรียนหรือคะ"  พ่อของเด็กก็ตอบกลับมาด้วยเสียงดังฟังชัดว่า "เออออออ"

                 สักพักคุณลูกสาวก็มาถึง....ก็เลยพาไปดูรายชื่อผู้เข้าสอบ  แล้วก็พาไปส่งที่ห้องสอบเลยเพื่อความรวดเร็ว....  ระหว่างเดินไปก็ได้ยินเสียงผู้เป็นพ่อ  ตะโกนด้วยเสียงอันดังเป็นภาษากะเหรี่ยงว่า...." ****อออออออ*****" แปลว่า  เดี๋ยวพ่อจะรออยู่ข้างล่าง ( ให้ลูกแปลให้ฟัง)  ลูกสาวก็หันขวับ....ตะโกนตอบกลับเสียงดังไม่แพ้กัน สั้นๆ  ง่ายๆ  ฟังสบายๆ  ว่า.... "เออออออ" เช่นกันค่ะ

                 แหมพ่อลูกคู่นี้ช่างมีมธุรสวาจาซะจริงๆ  ก่อนที่จะเข้าห้องสอบไป  และเลิกสอบเวลาเกือบๆเที่ยง ก็พากันกลับบ้าน...เสียงจ้อกแจ้กจอแจของเด็กๆ ก็เงียบลงอีกครั้ง...จนกว่าจะมารายงานตัวอีกที่ในวันที่ 29  มีนาคม ค่ะ......     

                  อ้อ...จะเล่าให้ฟังว่าเด็กที่นี่จะพูดออกเสียงภาษาไทยไม่ค่อยชัด....เพราะเมื่ออยู่ที่บ้านจะพูดภาษาถิ่นกับพ่อแม่ หรือคนในครอบครัว   เวลาพูดจะออกเสียงคล้ายๆกับที่  ลูลู่    ...ลาล่า   วงโปงลางสะออนของคุณอี๊ด นำไปล้อเลียนนั่นละค่ะ....แล้วค่อยเจอกันใหม่นะคะ......สวัสดีค่ะ