ยิ้มใครก็ไม่อิ่ม....เท่ายิ้มเอง

...รอยยิ้ม...

                                         รอยยิ้มเย็นเย็นเป็นแบบอย่าง

                                     สร้างสรรค์ไมตรีดีหนักหนา

                                     รอยยิ้มเย็นเย็นเป็นตัวยา

                                     ช่วยรักษาแผลจิตถอนพิษใจ

                                     ทำไม่ยากดอกหนาถ้าจะยิ้ม

                                     เพียงทำใจให้อิ่มก็ยิ้มได้

                                     หวังแต่คอยรอยยิ้มให้อิ่มใจ

                                     คอยยิ้มใครก็ไม่อิ่มเท่ายิ้มเอง

                                                            (พระดุษฎี เมธังกุโร)

            บทกลอนนี้ได้อ่านจาก  หนังสือชวนครูฮาพานนักเรียนเฮ...ของท่านสุวิทย์ มูลคำ  เป็นกลอนที่ประทับใจมาก..ทำให้เรารู้สึกดี  อารมณ์ดี...เพลิดเพลินและมีความสุข...ใครอ่านแล้วก็คงจะอารมณ์ดีไปตามๆกันนะคะ