เธอใช้มือข้างหนึ่งจับมือถือแนบหูแล้วพูดคุยเดินไปจนลับตา...

มือถือคือเทวดาหรือซาตาน..?เพราะคนยุคนี้มีมือถือเหมือนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ติดตัวอยู่ตลอดเวลา...

ปัจจัยที่สำคัญอย่างหนึ่งของคนเราไปที่ไหนก็เห็นและได้ยินคนพูดแล้วยิ้มหัวเราะร้องไห้  บางคนตระโกนด่า  แต่ได้ยินเสียงคนเดียว...

ถ้าคนจากโลกนี้ไปแล้ว 100 ปี  ฟื้นขึ้นมาเห็นคนทั่วบ้านทั่วเมืองจับวัตถุชิ้นหนึ่งแนบหูแล้วก็พูดอยู่คนเดียวอย่างนี้เขาจะคิดอย่างไรหนอ...วันนี้ผมไปทานข้าวเย็นที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง...

บังเอิญสายตาหาเรื่อง...ไปเห็นหญิงสาวเดินเข้ามาในร้านมีเจ้าวัตถุแนบหูอย่างที่ว่ามือก็เขียนสั่งอาหารเสร็จแล้ว  เธอก็ไปนั่งโต๊ะรอ  เมื่ออาหารมาแล้วเธอกินไปพูดมือถือไป 

 เมื่อผมออกมาจากร้านยืนรอเพื่อนร่วมทางอยู่แล้วเธอคนนี้ก็ออกมาจากร้าน...ให้ตายสิ...เธอยังโทรศัพท์อยู่เลยคือตั้งแต่เดินเข้าร้านตลอดมาถึงบัดนี้  เธอใช้มือข้างหนึ่งจับมือถือแนบหูแล้วพูดคุยเดินไปจนลับตา...

ผมคิดว่า...อะไรวะ...เวลากินข้าวไม่มีเลยหรือนี่...ต้องโทรตลอดเวลา..มือถือเป็นเทพเจ้าหรือซาตานกันแน่นะ...?