
ฝนตกครั้งหนึ่ง ทำให้เกิดผลในการพัฒนาในระบบธรรมชาติอย่างกว้างขวาง สมดุล และบูรณาการ ควรที่นักพัฒนาตัวเป็นๆจะลองศึกษาและถอดรหัสออกมาเทียบเคียงกับแผนการพัฒนาของมนุษย์ ดูสิว่ามีจุดพิเศษอะไรที่เราจะนำมาใช้ได้
ก่อนหน้านี้ เดินไปไหนใบไม้ปูเกลื่อนพื้นดินหนาครึ่งคืบ เราเดินย่ำกรอบแกรบ คิดได้แต่เพียงว่าไม้ผลัดใบ ลดการคายน้ำ เพื่อผลิใบอ่อน แต่เดินเมื่อเช้านี้ ถึงเข้าใจมาอีกหน่อย..ว่าฝนตกลงมานอกจากใบไม้ช่วยคลุมดินยืดระยะความชื้นแล้ว ใบไม้แห้งเป็นเหมือนฟองน้ำ ให้แมลง จุลินทรีย์ได้ร่วมรับประโยชน์อีกด้วย เป็นฝนเดียวภายในคืนเดียวที่ทุกอย่างเจริญแบบก้าวหน้า ดอกกระเจียวโผ่ ไม้ผลิใบ มดแมลงดีใจ จุลินทรีย์ตีหนวดพับๆ หน่ออ่อนหญ้าตั้งท่าจะผลิใบ ป่าเล็กป่าใหญ่มีชีวิตชีวา เป็นการยกเครื่องการพัฒนาไปทั้งแผงพร้อมๆกัน นี่คือความสำคัญของบริบทในธรรมชาติ
ถึงการนั่งเรียนจะมีความสำคัญ แต่การเดินเรียนนำไปพบความรู้สดๆใหม่ๆที่น่าทึ่งและน่าสนใจ เราพูดถึงระเบียบวิธีวิจัยในนักศึกษาโข่ง แต่เราไม่เคยโยงมาถึงเด็กๆว่าจะปูฐานการเรียนแบบวิจัยยังไง อาจจะมีบ้างที่พูดเป็นตุเป็นตามประสาคนชอบสอนแบบเก่าๆ
การเดินเรียน เป็นวัฒนธรรมการเรียนรู้ของชาวบ้าน นักวิชาการสมัยใหม่เอาไปเรียกว่าเป็นหลักสูตรท้องถิ่น การเรียนเชิงประจักษ์ การเรียนโครงการ แต่แก่นแท้เนื้อหาจริงๆมีอะไรมากกว่านั้น
เอาแค่เดินไปเจอขี้วัว แต่ละกองก็สนุกแล้ว กับคำถามที่เผชิญหน้า นอกจากคำว่ามีอะไรในกอไผ่แล้ว ยังมีอะไรในกองขี้ควายอีก หรือ คำว่าเค็มเหมือนเกลือ เปลี่ยนมาเป็นคมเหมือนหนามบักเบ็น
ปฏิกิริยาของฝน เชื่อมโยงปรากฏการณ์อะไรบ้าง พรรณไม้แต่ละชนิดแสดงอาการออกมาอย่างไร? หน่อกระเจียวเจอฝนคืนนี้แทงช่อชูดอก รังมดแดงลงมากองบนพื้น มีเจ้าตัวหนึ่งยืนก๋าอยู่บนรัง ถ้ามีเด็กไปกับเราด้วย เราก็จะปล่อยให้เด็กถามมดแดง ..เรียนกันตัวต่อตัว ในสภาพจริง เอาชีวิตเข้ามาผลิตชุดความรู้
จริงๆแล้ววิชาอย่างนี้ ถ้าจะเปิดให้เป็นเรื่องเป็นราว ต้องระดมจอมยุทธยาขม เล่าฮูแสวง คนชอบวิ่ง นักการเมี่ยง นักการอึ่ง อาจารย์ดวงพร เลาหกุล อาจารย์สร้อย เจริญสันติ ท่านบางทราย ท่านปาลียอน ส่วนจอมยุทธยาหวาน ต้องให้อาจารย์หมู ครูอ้อย สะมะนึกะ ป้าจุ๋ม ป้าแดง แรงฤทธิ์มาจ้อ
ครูสมพรสอนลิงก็มีแล้ว ถ้าจะมีครูดวงพร สอนค่างจะเป็นไรไปละ
"เอาลิงค่างกลางป่ามาฝึกสอน
เล่นละครลิงได้ดั่งใจหมาย
นี่นะคนทั้งแท่งแกร่งใจกาย
สอนไม่ได้อายค่างอายลิง"
ควรเป็นหลักสูตรครูผู้สอนที่มีใจก้าวหน้า ต้องการศึกษาวิธีสอนในสภาพจริง ไม่ติดยึดกระบวนการเก่า สนใจวิชาย่องเบาออกไปสอนนอกรั้วโรงเรียน ค้นหาวิธีที่จะเรียนวิชาKM.ธรรมชาติ งานนี้สนุก เหนื่อย แต่ยิ้มได้ ทั้งเช้า-สาย-บ่าย-เย็น หลักสูตร 4 วัน 3 คืน รุ่นละ20-25คน
ทุกคนผันเปลี่ยนวนเวียนแลกความรู้ กับสายลม แสงแดด ต้นไม้ จักจั่น นก ไก่ อะไรก็ได้ที่เห็น ท่านครูเล่านั้นล้วนเป็นหัวหน้าหมวดวิชาได้ !!
สิ่งที่เล่ามานี้เป็นเพียงสารบัญเท่านั้น ไม่สามารถสรุปได้ด้วยมาตรฐานใดๆ เพราะจริงๆแล้ว แม้แต่เราเรียนตลอดชีวิต ยังสอบตกเล๊ย แล้วคนที่ไม่เรียนไม่เข้าใจ เอาแต่โมเมศาสตร์จะเหลือเรอะ ขอรับท่าน !@!
งานนี้เป็นการบ้าน ฝากลุงเอกอีกแล้ว เป็นเจ้าภาพเปิดหลักสูตรเดินเรียนดูสักครั้งดีไหมครับ รับโดยการลงทะเบียน สนใจเจรจา..จะได้คิดต่อ และต่อติด ต่อไป อิอิ
เห็นด้วยครับเดินไป เรียนไป สอนไป เห็นสภาพจริง ครับ
พ่อคะ
ทุกวันนี้หนูก็เดินไปเรียนหลังห้องทุกวัน เพราะต้องไปดูแลเจ้าต้นไม้ที่ปลูกไว้ในกระถาง แอบมองว่า ต้นไหนแตกหน่อแล้วบ้าง สุขใจจริงๆ ที่เลี้ยงให้ต้นไม้ของหนูรอดมาได้คะ :)
2. มะปรางเปรี้ยว เมื่อ ศ. 21 มี.ค. 2551
เขียนเล่า ถ่ายภาพ มาอวดหน่อย
วิธีสุขใจแบบพอเพียง น่าสนใจๆๆ
เมื่อ ศ. 21 มี.ค. 2551 @ 13:40
พ่อคะ
กำลังคิดอยู่เลยว่าจะถ่ายภาพมาอวดในบล็อกสักหน่อย
ตอนนี้กำลังรอให้ต้นกล้วยไม้ที่ซื้อมาปลูกหลังห้อง ออกดอกก่อนคะ เพราะตอนนี้ร่วงหมดแล้ว ตอนซื้อมาคนขายปลูกจนออกดอกแล้วเอามาขาย เลยรอให้ดอกร่วงก่อน จะได้ลองเลี้ยงเองจนให้มันออกดอกด้วยฝีมือตัวเองคะ
7. จันทรรัตน์
เป็นลูกน้ำเต้าครับ
เป็นพันธุ์ที่ใกล้เคียงกับฟักมาก
อิอิ
พ่อครับหลักสูตรผมนั้นออกไปทางเดินเรียนอย่าพ่อว่า ผมอยู่นอกห้องสองในสามของหลักสูตร กำลังเตรียมพื้นที่กันว่าจะไปตรงไหนทำอะไร สงสัยจะสนุกจนเหนื่อย
ผมอยากเปิดหลักสูตรอย่างนี้ที่สวนป่า แรกๆสัก 3-5 วัน ถ้าโดนก็ 5-7 วัน
จะลองดูแล้วโปรโมท เศรษฐกิจพอเพียงรุ่นเดินเท้าครับ
เดินเรียน
แค่นี่ก็ล้นพ้นแล้วครับ
ครูสมพรสอนลิงขึ้นมะพร้าว
ลิงหนุ่มสาวทำได้ดังใจหมาย
นี่นะคนทั้งแท่งแกร่งกายใจ
สอนไม่ได้น่าอายครูสมพร
ครูดวงพรสอนค่างที่ลำพูน
บวกลบคูณ หารด้วยสวยจริงๆ
นี่หนุ่มสาวนักศึกษาท้าทายจริง
ไม่ใช่ลิงสอนไม่ได้อายดวงพร
เมื่อ ศ. 21 มี.ค. 2551 @ 21:25
582293 [ลบ]
เดี๋ยวก็มีคนตอบ
อยู่ในถิ่นใกล้ไกลถึงไหนหนอ
ละอองความรู้อยู่เต็มข้าง..โอ้วววที่ฉันรอ
เจ็บจริงหนอ..เรียนไม่เป็น..ไม่เห็นทาง
คนก็ค้อนตาขวับขวับ..ขยับหาง
การศึกษาหมาหางด้วน..อ้วนจนพุงกาง
เรียนแล้ววาง..วางแล้วเรียน..เพี้ยนจริงคน
การศึกษา..ต้องสั่นคลอนเพราะสอนเสีย
ปล่อยให้เค้า..เรียนบ้าง..ได้สร้างไอเดีย
ช่วยกันเชียร์..ช่วยกันเสริม..ให้เพิ่มพูน..
ขอบคุณคร้าบบบบบ
เมื่อ ศ. 21 มี.ค. 2551 @ 22:03
582342 [ลบ]
ครูดวงพรสอนค่างคงไม่ไหว
หากทีมงานไม่สานใจร่วมก่อกู้
ทั้งผองเพื่อนครูบาร่วมอุ้มชู
ให้เรียนรู้งานสานสร้างทางปัญญา
งานของครูยอมรับว่าเหนื่อยหนัก
หากใจรักย่อมมองเห็นถึงคุณค่า
เห็นความสุข เห็นความงาม ตามมรรคา
จึงชวนกันมาเรียนรู้กับครูบา
อิ..อิ..เอย..
พ่อครูค่ะ
เคยส่งเด็ก ๆ ไปอาศัยกับแม่ชี เด็ก ๆ กลับมาเล่าว่าแม่ชีพาเดินในสวนป่า แล้วตั้งคำถามจากสิ่งที่พบตามทางเดินค่ะ ให้ความรู้+ธรรมะเด็กๆโดยไม่รู้ตัวค่ะ เด็กได้มุมมองของชีวิตที่คิดไม่ถึง
ขอเอาวิธีการเดินเรียน เดินสอน ไปใช้เป็น เดินคิด.. เดินคิด.. ในที่ทำงานนะคะ
ค่างที่อยู่กลางใจมีไหมอึ่ง
อะลึ่งฉึ่งนอนอึดยืดไม่ได้
ให้ทำงานหนักหน่อยก็ถอดใจ
ให้ฟืดแบคกลับไปก็ไม่ฟัง
บ้างเป็นทั้งลิงค่างบ่างช่างยุ
ช่วยคอยกุข่าวโม้โอ้นอนนั่ง
ไม่คิดยืดหัวออกไปประจัง
แล้วก็ฟังความข้างเดียวน่าเปลี่ยวทรวง
ขอบคุณที่คอยอบรมบ่มให้คิด
ดูจริตคุณภาพใจให้หนักหน่วง
วิเคราะห์เหตุและผลให้ลุล่วง
แล้วจึงควงแขนเกี่ยวก้อยค่อยเรียนไป
(ครูบาขา)เรียนอย่างนี้ถูกใจคนชอบคิด
ถูกจริตคนชอบทำนำไปใช้
ถูกกิเลสคนขยันค่อยทำไป
ถูกนิสัยถูกธรรมนำสอนตน
....
ต่อไปนี้คือเรื่องของ อิอิ..ของแถมสำหรับคนชอบ อิอิ
---
อิอิ คือ อิอิ และอิอิ
ไม่อิอิ คือไม่มี ที่อิอิ
คิดอิอิ ต้องอิอิ ทำ อิอิ
มัวอิดออด อด อิอิ จะเสียจาย....อิอิ
สวัสดีครับพ่อครูบาฯ
ผมชอบหลักสูตรเดินเรียน เดินสอนแบบนี้ครับ จะได้มีนักเรียนรู้เกิดขึ้นในสังคมเยอะๆ ไม่ใช่จำกัดการเรียนรู้เฉพาะแค่ในห้องเรียน ที่ร้ายไปกว่านั้นก็คือ หาใจตนเองไม่เจอ ทำให้องค์กร และสังคมปั่นป่วน
ขอบคุณครับ