มุมคิดของการไปราชการนั้นไม่มีแล้ว
การส่งดอกไม้แล้วก็ส่งยิ้ม..ยิ้ม ๆ ๆ
ยามเช้าวันนี้มองฟ้าสีสวย เห็นปุยเมฆสีขาวเหมือนปุยนุ่นล่องลอยไปในนภากาศอันกว้างไกล...

ขณะขึ้นสู่ยอดขุนเขาเกาะยอก็รับลมชมวิวไปกับธรรมชาติข้างกาย บริหารสายตามองไปสุดขอบฟ้าจรดขอบน้ำฝั่งทะเลสาบสงขลาอันไกลโพ้น พอมาถึงที่ทำงานก็ได้รับรู้มุมคิดของการไปราชการนั้นไม่มีแล้วในที่ทำงานเพราะ
ช่วงนี้เราเข้าสู่การเปลี่ยนแปลงเป็นองค์กรมหาชน คือมีแต่ลาไปปฏิบัติงานและผู้ลาไปต้องจัดทำหนังสือมอบงานให้เพื่อนทำแทน ขณะที่ไม่อยู่
ทีนี้ก็เกิดมุมคิดว่า...ขอบเขตขอบงานที่จะให้เพื่อนทำต่อนั้นมากน้อยเพียงใด เกิดนางสาว ก. ทำงานค้างไว้ 9 เรื่อง
พอเธอจะลาไปหนึ่งสัปดาห์แล้วมอบงานนั้นให้เพื่อนทำต่อแล้วจะไม่เป็นการ...ส่งดอกไม้แล้วก็ส่งรอยยิ้มละหรือ..ฮา ๆ เอิก ๆ