ตอนที่ 1 เรียนรู้วัฒนธรรมชุมชน : ราชวัตร (รั้วกั้น)
ตอนที่ 2 เรียนรู้วัฒนธรรมชุมชน : การทำถืมตอง
ในงานฉลองพระวิหาร หรือที่ชาวบ้านเรียกว่างานปอยหลวงฉลองพระวิหารนั้น มีวัฒนธรรมหรือธรรมเนียมปฏิบัติอีกอย่างหนึ่งที่ชาวบ้านได้สืบทอดกันมา หากไม่สังเกตจะไม่ทราบหรือเห็นความแตกต่าง หรือเข้าใจวัฒนธรรมเหล่านี้เลย
ประเพณีปฏิบัติที่สืบทอดมายาวนานจากการสอบถามผู้เฒ่าผู้แก่ ถึงการจัดตกแต่งพระวิหารเพื่อทำการฉลอง หรือจัดงานปอยหลวงนั้นคนเฒ่าคนแก่บอกว่าการตกแต่งพระวิหารนั้นมีธรรมเนียมว่าจะต้องตกแต่งให้เป็นรูปเรือสำเภา หรือสะเปาในภาษาพื้นเมืองเหนือนั่นเอง ความมุ่งหมายของธรรมเนียมนี้ก็เพื่อสมมติให้เรือสำเภาลำนี้ให้นำเอามวลหมู่มนุษย์พ้นทุกข์ ขึ้นสู่สวรรค์ชั้นดาวดึงษ์ เป็นความเชื่อของชาวล้านนามาแต่โบราณ
ลำดับและขั้นตอนของการตกแต่งพระวิหารให้เป็นเรือสำเภา คือ
- เริ่มจากการทำรั้วราชวัตรรอบพระวิหาร เป็นรูปเรือสำเภาหัวอยู่ทางด้านทิศตะวันออก คือด้านหน้าของพระวิหาร หางสำเภาอยู่ทางทิศตะวันตก คือด้านหลังของพระวิหาร
- นำตุงหลวง ผ้าสำเภา และทิวธงกระดาษมาตกแต่งรอบๆ พระวิหารให้สวยงาม
ดูภาพที่ผมเก็บมาประกอบได้เลยครับ
การตกแต่งด้านหน้าพระวิหารให้เป็นด้านหัวเรือสำเภา
ด้านหน้าพระวิหารซึ่งตกแต่งสมมติให้เป็นหัวเรือสำเภา
ด้านหัวเรือเมื่อมองจากด้านข้าง
ด้านหลังของพระวิหารที่ตกแต่งสมมติว่าเป็นด้านท้ายของเรือสำเภา
ด้านหลังพระวิหาร
ด้านหลังซึ่งสมมติเป็นท้ายเรือสำเภามองจากด้านข้าง
เป็นอีกวัฒนธรรมและความเชื่อหนึ่งของชาวบ้านที่ฝังลึกในวิถีชีวิตของชุมชนนี้มาอย่างยาวนาน สิ่งเหล่านี้ทุกคนได้ร่วมกันปฏิบัติและรักษาวัฒนธรรมนี้ไว้และส่งต่อกันมา ด้วยความเชื่อที่ว่าหากทุกคนได้ร่วมกันสร้าง ร่วมกันกิน-ทาน ร่วมลงสำเภาเดียวกันแล้ว สุดท้ายของชีวิตทุกคนเชื่อว่าจะไปสู่ในที่ดีๆ เพราะได้ทำแต่สิ่งดีๆ นี่ไงครับที่ชาวบ้านเขาต้องการ "ความสุขของชีวิต" ไง
บันทึกมาเพื่อการ ลปรร.ครับ
สิงห์ป่าสัก 21 มีนาคม 2551
สิงห์ป่าสัก
สิงห์ป่าสักเก่งจริง ที่นำkm มาเผยแพร่อยู่เสมอ ผมมือใหม่สำหรับ km การที่เรามีความรู้ตนเอง หรือ นำความรู้ของคนอื่นมาเผยแพร่ ถือเป็น km หรือไม่ หรือต้อง นำความรู้เดียวกันจากผู้รู้หลายคนมาเป็นองค์ความรู้ จึงเป็นเkm ผมอยู่แม่ฮ่อนสอน หลายปี ก่อนย้ายไปภาคตะวันตก เสียดายความรู้ลบเลือนไปตามเวลาที่ผ่านไป จะแทรกภาพมาให้ดูแต่แทรกไม่เป็นครับ